"Buraya ait değil"diler... Kara Şehir'den çıkıp yüzlerini güneşe döndüler. Sonsuz bir tarla boyunca öle öle ilerlediler... Fiilimsiler Cumhuriyeti'nde Özne, Yüklem'e baş kaldırana kadar yağmur hiç durmadan yağar. Çocukların yüzleri gülmez, gözyaşları kayıptır. Yasaktır ağlamak... Anneler gömülür. Öyle ya, adamlar hep vardır ama kadınlar hiç yoktur. Oyun, kurbanını susturur. Üç... İki... Bir... Tıp!