"Γιατί το κάνεις αυτό? "με ρώτησε και μια μπερδεμένη έκφραση στόλισε το προσωπο του. "Επειδή σε αγαπάω"είπα με φωνη έτοιμη να σπάσει και κοίταξα στην θάλλασα. "Angel το ξέρω αυτό"είπε και με μια απαλή κινηση γύρισε το κεφάλι μου, ώστε να τον κοιταω. "Κι εγώ σ'αγαπω"είπε και με εσφυξε στην αγκαλιά του Αυτή είναι μια απο τις τελευταίες μου, αναμνήσεις απο εκείνον. Η μυρωδιά του, που πήρα μια γερή "τζουρα",απο την τελευταία μας αγκαλιά. Και ο τροπος που με κοιτούσε, ο κύριως λογος που τη πατησα μαζί του απο την πρωτη στιγμη. "Uhmm Angel? Could you please pay some attention?" Ωχ! Όχι, παλι ρε γαμωτο! Παλι ρεζίλι έγινα! Είναι δυνατόν?! "I'm sorry Mrs. Jones. Now, I'm here"είπα κοιτάζοντας άβολα την καθηγήτρια μου, ενω τα μάγουλα μου είχαν πάρει φωτιά

Είναι εντελώς άγνωστοι μεταξύ τους. Αυτή δεν τον αντέχει, το ίδιο και αυτός. Τα δύο αντίθετα συναντιούνται. Ένα σπίτι. Τι έχουν να ακούσουν αυτοί οι τοίχοι... Copyright ©2014. All rights reserved. vivian_kal

I spend hours looking through lyrics and quotes to find the words that I cannot say.

Η Καμέλια, είναι μια μετρημένη κοπέλα, αριστούχα μαθήτρια και έχει τα πάντα προγραμματισμένα στην ζωή της. Όλα αλλάζουν όταν γνωρίζει τον αναρχικό Άλεξ, σε μια πορεία όπου της σώζει την ζωή. Τι θα γίνει όταν οι δύο διαφορετικοί κόσμοι τους, θα θελήσουν να ενωθούν; ''Μην φοβάσαι, θα σε προστατέψω. Ξέρεις ότι πάντα το κάνω'', λέει ενώ είμαι ξαπλωμένη στην αγκαλιά του, έχοντας το κεφάλι μου επάνω στο στήθος του. ''Σε εμπιστεύομαι'', του λέω και μετακινώ το σώμα μου, προς τα πάνω, για να φτάσω τα χείλη του και να τον φιλήσω.

"Τι θες απο εμενα" ρωτησα φοβισμενη "Απο εσενα τιποτα γλυκα.Εισαι ομορφη κριμα που βρεθηκες στο λαθος μερος την λαθος ωρα" "Μην φοβασαι δεν θα σε σκοτωσω ακομα" ειπε χαμογελωντας στραβα ειχε καταλαβει πως τον φοβομουν "Ισως γινεις το μικρο μου παιχνιδακι" ψιθυρισε Παιχνιδι του; #1 in εφηβικη φαντασια 17/12/16❤