"Sevim!!" Bir cevap bekledi. Uçurumun aşağısından gelen bir 'abi!' haykırışını bekliyordu. Ama kulağına gelen tek ses onun yankılanan sesiydi. Tekrar bağırdı. Bu sefer kulağına dalgaların sertçe kayaya çarpışının sesi geldi. Az önce bağırmaktan çatallaşmış kızın sesini duymayı o kadar çok istiyordu ki. "Ne olur cevap ver abiciğim. Özür dilerim ama ne olur ölmüş olma. Ses ver!" diye tekrar bağırdı. Kulağına yine duymak istemediği sesler gelince elini defalarca yerde ki kayaya geçirdi. Ne kadar kabul etmese de küçük kardeşi ölmüştü işte. Hem de onun yüzünden. ...UÇURUM...

İşte bu da benim imtihanımdı.Bazen zorlu bazen kolay ama bunu başaracaktım.Kolay olmasa da bu adilce yaşamda zorluklarla yüzleşecektim.