Sonsuzluğa gözlerini dikmiş, sonsuzluk için gözlerini kapatmaya hazır bir genç.

Ona bakmayı kesip hızla önümü döndüm ve tüm asansörü "Carttt" diye bir ses kapladı.Elbisem asansör kapısına sıkışmıştı ve ben önümü dönünce de yırtıldı.YIRTILDI.ELBİSEM.YIRTILDIIII. Arkamdan bir kıkırdama sesi geliyordu.Evet rezil oldun Nefes.Şimdi ne yapacaksın?

Sirk, ucubeler, oyun standı, palyoçolar ve öpüşme kabini... Sirkler eğlencelidir değil mi? Ama Grace için değil. Ona eğlenceli gibi gelen tek şey ; sonradan öğrendiği öpüşme kabini..

"Sadece arkanı dön ve topu at. Kime gelirse o." "Ya bir erkeğe gelirse?" "O zaman baştan atarsın." "Bu saçmalık." dedim gülerek. "Hadi ama Harry, yoksa korkuyor musun?" "Hayır, sadece.. her neyse. Umarım güzel bir kıza gelir."

Kendimi bulmaya çalışırken sana çarptım ve sen beni masumiyetinle ele geçirdin. Gülüşünde bile hayat gördüm ben. Bende olmayan duyguları sayende tattım ve sevebildiğimi gördüm, insanlara kendimi kapatmamayı öğrendim. Sayende Zayn. Ve şimdi beni sevginle öyle bir sardın ki, ruhum senden ayrı kalmayı garip olarak algılıyor. Artık kalbime sormak zorunda kalıyorum, 'Onu gördüğünde deli gibi çarpıyorsan, bu hala arkadaşlık mıdır?'