İşte oradaydı... Muhtaç olduğum kadın korkuyla bana bakıyordu. Ona biraz daha dokunmazsam sanki ölecektim. Bu hastalıklı duygular beni resmen ele geçirmişti. Yavaş yavaş yanına yaklaştım ve tam önünde durup ona baktım. O kadar güzeldi ki... Bir papatya gibi kırılgan ve narindi. Bu eski evde bile ışıl ışıl parlıyordu. Şaşkın bir şekilde bana bakıyordu. O dolgun dudakları loş ışıkta bile âdeta bir güneş gibi parlıyordu. Ona baktıkça bedenimdeki yangın beni iyice sardı ve içimden geçenleri yakarırcasına söyledim: "Yakıyorsun, Zeynep! Alev alev, cayır cayır yakıyorsun!" & Kokusunda can bulduğum, sen benim uçurumum olacaksın... Yayınlanma tarihi: 17 Aralık 2017

Onların aşkı bedel istedi. Su gibi yatağında degildi sevdaları, ılgıt ılgıt akmadı . Çöl gibiydi, kah yaktı kavurdu.Kah ölümüne dondurdu. Çığ gibiydi, titreyerek ,kükreyerek yağdı üstlerine, çıkmak istediler,yapmadılar.Bir kez gömülen yeri göğü ayırt edemez olurdu zira. Kıyamet gibiydi onların aşkı. Sonun anaforunda el ele tutustular yazgıya inat. Eski bir şarkının unutulmus sözleriydi dillerinden dökülenler. Kimse şahit olmadı yangınlarına. Bahar gibi değildi onların aşkı . Ilık ılık yüzünüzü okşayan meltemde , iskemlede oturup izleyemezdiniz batan güneşe karşı. Zor söken safak gibiydi onların efsunu.Bulutlarin ardına gizlenmiş korkak bir güneş gibi. Ve sonu aniden biten upuzun bir yol gibiydi akıp giden zamana inat. Layemut, dedi kıza. Ölümsüz Eser Serseri adlı kitabımın devamı niteliğindedir.Telif hakkı tarafımca saklıdır. Yayınlanma Tarihi: 1 Ocak 2017