Wojna trwa już trzeci rok. Królestwo Lixen musi zmagać się nie tylko z najeźdźcą ze wschodniego cesarstwa Xin, ale również hordami upiornych bestii, które przyciąga krew z pobojowisk. Z misją zakończenia okrucieństwa panującego w świecie śmiertelników, na ziemie wysłany zostaje Ki - jeden z mało znaczących bogów. Ten jednak za nic sobie ma ludzkie cierpienie, a zamiast wypełnianiu swojego zadania, woli oddać się lenistwu, podziwianiu piękna natury i układaniu trywialnych wierszy. Jego beztroskę przerywa napotkanie Yichena - młodzieńca pełnego pasji i oddanego własnym ideom, marzącego o zakończeniu wojny i pozbycia się upiorów z tego świata. Jak potoczą się wspólne losy próżnego i obojętnego na cierpienie śmiertelników boga poezji, oraz wrażliwego młodzieńca, pragnącego ocalić królestwo Lixen?

"Jesteś nikim, śmieciem, zerem, porażką, nienawiścią, zniszczeniem." Powtarzane dzień w dzień, niczym mantra, zakorzeniają się w umyśle Thomaca Coltona. Tworzą dla niego odrębny świat spowity ciemnością i cierpieniem, z którego nie potrafi się uwolnić. Ktoś poodkręcał tubki jego farb. Wyschły, a kolory straciły swoje piękne barwy, stały ciemne, brzydkie, niezdatne do malowania. Ten sam ktoś połamał jego ołówki, pokruszył grafit i podarł kartki szkicownika. Czarna plama w jego sercu nie może zostać pokryta jaskrawymi kolorami. Kiedy cały jego świat sypie się i wali, do Denver wprowadza się Nick Brown. Prosty chłopak, który wstrząśnie jego mrocznym światem. Pokaże mu, jak stworzyć nową, piękniejszą paletę barw, naprawić zniszone ołówki. Podaruje mu nowe płótno, na którym od nowa będzie mógł namalować swoją historię. ____________ Status: zakończone Gatunek: opowiadanie, dramat, psychologiczne, boyxboy Taka mała notka: to opowiadanie jest stare, a ja na Watt zaglądam raz na ruski rok, więc odpuście sobie sranie się o jakieś pierdoły, bo to nic wam nie da xDD Plus opko ma w założeniu przedstawić sposób myślenia osoby z problemamy psychicznymi, dlatego nie spodziewajcie się rakowego yaoi

Nico jest przyzwyczajony do jednorazowych numerków. To, do czego nie jest przyzwyczajony, to ciągłe wpadanie na nieznajomego, który najwyraźniej nie rozumie konceptu JEDNEJ NOCY. Zdecydowanie nie jest też przyzwyczajony do tego, że ich spotkania powoli przestają mu przeszkadzać. Piper mówi, że los tak chciał, ale Nico nie wierzy w przeznaczenie. Gdyby wierzył, musiałby naprawdę zastanowić się nad tym, czemu zesłało na niego akurat Willa Solace'a. PRZY WŁĄCZONYM ŚWIETLE autor: nikkiRA oryginał: https://archiveofourown.org/works/3909424/chapters/8750218 tłumaczenie: CzłowiekChyba korekta pierwotna: wazonik

{#41 in yaoistory on 22/7/18} (Contains Fluff) Kobayashi Yoshio's only wish is to die. He wanted to die, but every attempt to kill himself was futile. That is, until he met Hanasaki Kensuke. Can Hanasaki turn Kobayashi around and show him the meaning of being alive or will he grant Kobayashi's wish which is to die and kill him with his own hand?

Mikleo wasn't one for sitting still, not one for indulging in self-pity, not one who would let himself be defined by his loss, not one to stew in his mourning. This he had decided. For Soreys sake and his own equally. But how will he spend the years, and how will he then cope with having Sorey back in his life after so much time has passed?

Zestiria drabbles, mainly Sorey/Mikleo centric. (formerly known as "Bubble Kisses")