Genç kurgu içinde #67 (15.01.2017) psikopat içinde #1 ( 31.11.2019) Dolunay; hayata 1-0 geç başlayıp, insanlara ve aşka inanmayan dünyanın onu hiç bir zaman yüzüne gülmeyeceğini inan kişilerden biri.okulda kavgalarıyla meşhur kızımız hep insanların onun ayak bağı olduğunu düşünerek insanlarla ilişkisi pek iyi değil.okulda büyük bir kavga çıkartarak okuldan atılır... Eylül; içine kapanık kendini derslere verdiği için kendini gösteremeyen Kızlarımızdan ama sevdiklerine zarar gelindiğinde hiç bu eylüllü görmek istemezler insanlar.okulun sempatik insanı güneye aşık bu kızımız aşkını platonik yaşayanlardan ama dolunay' ın gelmesiyle Eylül'ün hayatı değişir. Batuhan(batu): arkadaşları arasında çetenin lideri olarak bilinir.Dıştan çok sert bi yapısı olabilir ama okulun yakışıklılarından arkadaşlarına kolay kolay kendisiyle ilgili bişey anlatmaz. Güney:küçük bir yapısı olabilir ama kavgada tam bir erkek gibi.gülüşüyle kızları kendisine çekebiliyor.biraz bu oğlumuz diğer arkadaşlarına göre kibar bir yönü var ama pek belli etmeyi sevmiyor. (Hikaye de en ufak bir alıntı dahi olursa yasal işlem uygulanacak...)

Ben simal soykan. Soykan ailesinin biricik prensesi. Ha tabi başkalarının gözünde öyle görünüyor. Ailem için iş hep ön plandaydı,benden daha çok işlerini önemserlerdi. Ben ailemin yarım bıraktıkları işi,o unuttukları kızıyım. Peki bu sefer işleri yüzünden hayatım değişirse. Değişmekle kalmayıp duygu karmaşası yaşarsam. Bu benim hikayem,peki hikayemin sonu nasıl olacak. Klasik bir mutlu son mu? Yoksa hiç beklenmeyen şekilde hayalkırıklığıyla mı? ________________________ - Bana karışmaya hakkın yok pars karan,dedim bağırarak. - Karışırım! Bana karşı gelmeyeceksin anladın mı? Kısa giyinmeyeceksin,erkeklerle konuşmayacaksın. Bunu bana yapma! Bana bu acıyı yaşatma simal,dedi pars acı çeker bir tonla. - Sen hangi hakla bana karışabilirsin? Sen benim hiçbirşeyim değil- Sözümü kesen bedenimi saran güçlü kollar olmuştu. Ben şaşkınlık içerisindeyken pars benden ayrıldı. - Yanılıyorsun! Ben senin hayatın da o farkedemediğin başrol oyuncusuyum,dedi ve dudaklarıma yapıştı. ➿KÜFÜR İÇERİR➿

O an ağlarken uyuduğumun farkında bile değildim. Saçlarım arasında elleri gezinen birisi yüzünden gözlerimi zorda olsa açtım. Gözlerime inanamadım.Karşımdaydı. Elini ağzıma sus dercesine kapatmaya çalışıyordu.Başarılı olamadı çünkü elini ısırdım. -Manyak mısın kızım ne ısırıyorsun? -Ne işin var burda senin ya? -Çok özledim, geldim. -Bu saatte yatağımın kenarında saçlarımı okşarken uyandırılıyorum.Gider misin evimden! -Bence çok romantik pandam. -Hiçte değil birkere.Hâlâ konuşuyor bide ya çıkarmarsın evimden! -Çıkmaya hiç niyetim yok. -Bağırırım. -Yapamazsın. -Bak gör nasıl yapiyorum. -Tamam gidiyorum.Ama bir daha gelmiyceğim anlamına gelmez. Kapıyı kapatıp odadan çıktı. Ne işi vardı bu uyuzun benim evimde ya? Mersinde değil miydi?