İlk defa nerede, ne zaman tam bir karşılaşma-tanışma yaşayacağımızı çoktan belirledim. İkincisini. Ve üçüncüsünü. İlk randevumuzu binlerce defa prova ettim, elbette aylar önce satın aldığım kıyafetlerle. Onun ilk sevgililer günü hediyesini çoktan aldım. İrlanda aksanını konuştuğumda kimse bana dönüp; “Hey sen, aptal İngiliz!” diye bağırmıyor ve yemekler başta olmak üzere onun diyarı hakkında her şeyi biliyorum. Tıpkı onun gibi.

Her şeyin yolunda gittiği bir hayatım var. Üniversitenin son yılındayım ve mezun olduğumda kendi paramı kazanmaya başlayacağım. Daha şimdiden kendime ait evim ve arabam var, ailem sağ olsun. Harika bir arkadaşa sahibim. Bir de beni her zaman anlayan, dinleyen, çok seven ve koruyan bir sevgilim var. Mutluyum. En azından öyle olduğumu düşünüyordum, onunla tanışana kadar. Şimdiyse o gelmiş, aslında bütün bunların bana yetmediğini gösteriyor. Üstelik bunu sadece gözlerime bakıp, gülümseyerek yapıyor. Ah, Tanrım. Ben şimdi ne yapacağım?