Μου το είχε πει... Μια πεταλούδα κρύβει καταβαθος το γκρίζο... Μπορεί να έχει πολύχρωμα φτερά μα αν τα αγγίξεις η σκόνη θα χαθεί... Το χρώμα θα καταστραφεί πάνω στα δάχτυλα σου... Δεν θα μπορέσει να πετάξει ξανά χωρίς ώθηση Και τότε, τότε θα μείνει μόνο το γκρι... Ένα γκρί που πονάει... Που πληγώνει... Ένα γκρι που μόνο εκείνος μπορει να το επαναφέρει και να το γεμίσει με χρώματα... Τι να τα κάνω τώρα πια ; Τώρα έμεινα με εκείνο το γκρίζο, τα φτερά έσπασαν, ξεθωριασα, έκανα την επιλογή.... Εκείνος μου το είπε, μόνο που εγώ δεν τον πίστεψα... Don't copy Ζέτα Ορφανού ©2018 all rights reserved Απαγορεύεται οποιαδήποτε αντιγραφή και αναπαραγωγή χωρίς την γραπτή άδεια του συγγραφέα.

Δύο γείτονες. Ένα κορίτσι που κάθε βράδυ, την ίδια ώρα, βγαίνει στο μπαλκόνι της για να τον αντικρίσει. Ένα αγόρι που δεν έχει ιδέα για την ύπαρξή της. Ή τουλάχιστον έτσι νομίζει εκείνη.

2017©️|Η Αμαλία ήταν το πιο χαρούμενο και αισιόδοξο κορίτσι που μπορεί κάποιος να γνωρίσει. Είχε πολλές φίλες, ένα πανέμορφο αγόρι, μία πλούσια οικογένεια που τους αγαπούσε πολύ. Το πάθος της όμως ήταν ο χορός, χωρίς τον χορό η ζωή της δεν είχε κανένα νόημα. Ήταν τόσο καλή που ακόμα και η δασκάλα της στο χορό της έβαλε σόλο σε μια παράσταση. Όμως το βράδυ της παράστασης τα χάνει όλα εξαιτίας ενός ατυχήματος. Έχασε την ικανότητα της να περπατάει για ένα χρονικό διάστημα και ο γιατρός της είπε ότι πιθανόν δεν θα ξαναχορεψει ποτέ. Οι φίλες της και το αγόρι της αποδείχτηκαν ψεύτικοι κανένας δεν την στήριξε σε αυτή την δύσκολη φάση στην ζωή της, ούτε καν η μητέρα της που το μόνο που έκανε ήταν να πάρει όλα τα χρήματα από τον λογαριασμό και να το σκάσει στην Αυστραλία με τον γκόμενο της. Έτσι η Αμαλία κλείνετε στον εαυτό της και δεν είναι πια το κορίτσι που όλοι ήξεραν. Όμως μετά από δύο χρόνια, ένα αγόρι από τα λεγόμενα bad boys του καινούργιου της σχολείου αλλάζει την ζωή της ριζικά και εκείνη την δική του ....... #3-Romance 11-05-18 #1-projectbadboys 14-05-18

Πρώτο βιβλίο: "Τα πάντα μου, εσύ". Η ζωή του Κόλιν και της Σίντνεϊ εξελίσσεται όπως πραγματικά την ονειρεύονταν. Μεγάλες αλλαγές στη ζωή τους δεν αναγκάστηκαν να κάνουν μετά την ένωση της οικογένειας. Η Σίντνεϊ κάνει την εξυπηρέτηση στη κόρη μιας φίλης, να τη βοηθήσει ο Κόλιν με τα μαθήματα του σχολείου. Όλα πήγαιναν καλά μέχρι τη στιγμή που τους επισκέφθηκε ο ανιψιός του Κόλιν από τη Γερμανία. Άριστος φοιτητής Φυσικής, με καλπάζουσα φαντασία. Η ιστορία του Κόλιν και της Σίντνεϊ επαναλαμβάνεται ενώ ταυτόχρονα συνεχίζεται.. 17/05/18: #2 in greek.

"πρέπει να σου μιλησω" μου είπε βουρκωμένα "δεν θέλω να ακούσω τίποτα μου είπες ήδη αρκετα" είπα και πήγα να φύγω "Περίμενε!" ήταν η τελευταία λέξη που άκουσα από αυτόν. Το αντίο μας ήταν οριστικό. ❤Καινούρια ιστορία ελπίζω να σας αρεσει❤ #29 in teen fiction 23/3/2017 #22 in teen fiction 11/4/2017 see yaa?bro_fist???

"Λοιπόν..με θέλει σήμερα η γυναίκα της καταστροφής; "

Δεν πρόκειται για τυπικές συμβουλές! Οχι! Γράψε μου τις ερωτήσεις, τους φόβους , τις ενοχές σου σχετικά με τις Πανελλήνιες και θα τα λύσουμε όλα παρέα! Ζήτα μου συμβουλές, ιδέες , λύσεις! Μετά τις πανελλήνιες έλα να σου πω για μηχανογραφικα και σχολές ! Μοιράσου μαζί μου την επιτυχία/αποτυχία σου.

Πρώτο βιβλιο. «Εγώ Αλέξη δεν θέλω να έχω καμία σχέση μαζι σου! Πάει κι τελείωσε» φωνάζω τόσο δυνατα που η φωνή μου ηχεί σε όλο το σπίτι «Άκου μικρή, σε εμένα όχι τέτοια. Μην μου πουλας εμένα τσαμπουκά. Δεν σου ταιριάζει» Το αίμα μου να βράζει, ανοίγω την πόρτα κι τον ρίχνω το πιο δολοφονικό μου βλέμμα. Τον αρπάζω από τον γιακά κι τον σπρώχνω να φύγει. «Χάσου από τα ματια μου» λέω με μια πικρία «Αν νομίζεις πως έτσι θα γλιτώσεις από εμενα σε γελάσανε» λέει κι με πλησιάζει απειλητικά Περπατάω προς τα πίσω μέχρι που χτυπάω κατι σκληρό. Γυρνάω και κοιταω κι βρίσκω τοιχο. Τώρα είναι που την έχω βαμμένη. Με πλησιάζει με ένα χαμόγελο κι κολλάει στο στερνο του στο δικό μου. Η ανάσα του να χτυπαει στο λαιμό. «Τέλος παιχνιδιού μικρή, έπαιξες κι έχασες»

Δεύτερο βιβλιο. «Αλέξη;» Μια γνώριμη φωνή με σταμάτησε στην μέση του δρόμου. Μια φωνή που είχα χρόνια να ακούσω και δεν ήξερα αν ηταν αλήθεια ή απλά η ζωηρή φαντασία μου. Η καρδιά μου σφίχτηκε σαν άκουσα την γλυκιά μελωδία της χροιάς της. Δεν μπορούσε να ήταν στα αλήθεια αυτή. Ήταν όλα στο μυαλό μου. Το φάντασμα του παρελθόντος. «Δεν είναι αλήθεια» ψιθύρισα στον εαυτό μου και με μια στροφή γύρισα να κοιτάξω προς τα πίσω Μα σαν τα μάτια μου συνάντησαν δυο γνώριμα δεν μπορούσα παρά να την κοιτάξω σαστισμένος. «Μικρή;»

''Μα.. νόμιζα ότι σου αρέσουν τα αγόρια..;'' ''Και εγώ έτσι νόμιζα, μέχρι που σε γνώρισα.'' Ο μόνος μου εθισμός ήταν τα τσιγάρα. Αλλά αυτή η κοπέλα με έχει τρελάνει. Είναι καλύτερη και από ναρκωτικό. Το ξέρω ότι δεν πρέπει. Αλλά την θέλω ρε γαμώτο. #1 σε Πάθος 18/10/19