Merti beklerken biraz zaman geçmişti. Emre'nin sesi kesildi kapıya yaklaşıp dinledikten sonra orda olmadığını anladım. Gerekli olan eşyalarımı çantama koymuştum. Yavaşca kapıyı açtım Emre yoktu. Tekrar yavaş yavaş adımlarla dış kapıya doğru ilerliyor bir yandanda etrafa göz atıyordum. Telefonum çalınca panikledim ve kapıyıda hızlı bir şekilde açtım. Tam kurtuldum derken Emre kolumdan tutup içeriye sürüklemeye başladı. "Bir yeremi gidiyorsun? Gece yeni başlıyor bizim için Ayşin.! Güzellikle istedim olmadı zorla olacak ozaman.!" Elinden kurtulamıyor sadece yalvarıyordum yanağıma doğru süzülen yaşlarla. Emre bırak lütfen yapmaa bırak..!

Selamun aleyküm arkadaşlar. İlk hikayem. İnşallah beğenirsiniz. Fi emanillah