Λίστα ανάγνωσης του stellamalliaraki
6 stories
The bitch is pregnant {B1} #beyouproject by babygina123
babygina123
  • WpView
    Reads 479,441
  • WpVote
    Votes 54,695
  • WpPart
    Parts 64
Απλα διαβάστε το στορυ😢 Cover: Unutterable-
Οι Μαχητές Του Έρωτα (Υπό Διόρθωση) by elenafy
elenafy
  • WpView
    Reads 480,797
  • WpVote
    Votes 35,921
  • WpPart
    Parts 100
Υπό διόρθωση. Αργές ενημερώσεις. Ο έρωτας και η λογική μοιάζουν με τον ήλιο και το φεγγάρι. Όταν ανατέλλει το ένα, δύει το άλλο. //Κικέρων// Ο έρωτας και η επανάσταση είναι παράνομοι γιατί κρύβουν απροσδιόριστα μέσα τους μιαν απειλή και μιαν ελπίδα. Όταν νομιμοποιηθούν δεν υπάρχουν. //Α. Πανσέληνος//
Ερωτεύτηκα την φωνή σου {Completed} by MargieXn
MargieXn
  • WpView
    Reads 242,029
  • WpVote
    Votes 10,708
  • WpPart
    Parts 35
Βιβλίο πρώτο: Ερωτεύτηκα την φωνή σου. Τι γίνεται όταν είσαι ερωτευμένη με το αγόρι της κολλητής σου; Ανακαλύψτε την ιστορία αγάπης της Εύας και του Βαγγέλη. #1 στην Εφηβική Φαντασία.
Obsession  by _vasia_
_vasia_
  • WpView
    Reads 50,743
  • WpVote
    Votes 4,846
  • WpPart
    Parts 62
And if you are addicted to something that kills you but you keep loving it?Will you stay or run away? Highest rank:#3 in fanfiction
Πυξίδα by MargieXn
MargieXn
  • WpView
    Reads 202,353
  • WpVote
    Votes 17,404
  • WpPart
    Parts 83
Η πυξίδα είναι ουσιαστικά ένα fan fiction με τον Βαγγέλη Κακουριώτη. Στην ιστορία αυτή περιέχονται κάποια προσωπικά στοιχεία και χαρακτηριστικά του, όμως διαφέρει από την πραγματικότητα. Δεν συμμετέχει στο συγκρότημα και ούτω καθεξής. Δώστε μια ευκαιρία στην ιστορία μου πριν την κρίνετε. Don't judge a book by it's cover. ❤
Απέναντι. (sequel Πυξίδα) by MargieXn
MargieXn
  • WpView
    Reads 56,305
  • WpVote
    Votes 6,175
  • WpPart
    Parts 34
Μετά από όλο αυτό το διάστημα κατάλαβα δύο βασικά πράγματα. Ενώ εγώ αναπολούσα, θυμόμουν. Μα εκείνος ενώ αναπολούσε, ξεχνούσε. Γιατί όταν αναπολούσα έκλαιγα, μα εκείνος γελούσε. Γιατί όταν του είπα ''θυμήσου'' εκείνος χαμογέλασε ειρωνικά και κούνησε αδιάφορα το χέρι του. Σαν το παρελθόν μας να μην είχε καμία σημασία. Γιατί αναπολώντας θυμήθηκε τα δάκρυα, τα συναισθήματα, τα σκαμπανεβάσματα, τις χαρές, τις ακόμη περισσότερες λύπες, τις ματωμένες αρθρώσεις του, το νοσοκομείο, την πληγωμένη καρδιά του, τα λάθη του. Και έτσι θυμόταν πόσο χαζός υπήρξε. Και από ένας άνθρωπος γεμάτος συναισθήματα κατέληξε ένας άνθρωπος κενός.