Aktualnie Edytowane. Po uwolnieniu całego podziemia Frisk zaczyna mieszkać ze swoją 'mamą' Toriel. Po kilku latach wyprowadza się i zaczyna się usamodzielniać. Ale nie wszystko idzie po jej myśli. Zaczynają nawiedzać ją koszmary, a sama zaczyna mieć problemy ze zdrowiem. Po za tym stoi jeszcze kwestia determinacji... Czy uda się rozwiązać całą tą sprawę? I najbardziej czy uda jej się zdobyć zaufanie szkieletobraci? A do tego dochodzi sprawa z Gasterem. I nic już nie jest takie same. W K O Ń C U D O J D Z I E D O "G A M E O V E R"

Musiałam napisać w tytule, że jest skończone, bo apparently 70% z was nie umie czytać :// Czyli postacie z Undertale grają w Undertale! Naprawdę, to jedno zdanie zawiera w sobie wszystko o czym jest to opowiadanie :v To logiczne, ale no... SPOILER ALERT! Ważne jest też to, że dialogi i niektóre teksty z gry będą w oryginalnej formie czyli po angielsku. Uznałam, że tłumacząc je zepsułabym magię niektórych sławnych zdań, np. "You're gonna have a bad time" :v (Będzie trochę [dużo] fransa, trochę papytona) [guys, ship hate to nie jest sposób na wyrażanie opinii, jestem też w stanie znaleźć kontrargument na to co wymyślicie, więc możecie sobie darować] To mój pierwszy fanfik, be gentle with me :/ Undertale i wszystkie postaci (c) Toby Fox Okładka w całości zrobiona przeze mnie c:

Szkoła Undertale zaprasza uczniów! Szkoła jak szkoła, lecz intryg jest tu co nie miara. Postępuj mądrze, a osiągniesz cel.

Cześć ! Jestem Wiktoria, mam 18 lat i mieszkam sama... no cóż... w Kętach, na czwatym piętrze bloku mieszkalnego, piątym, jeżeli policzyć parter jako piętro. Uwielbiam opowieści o różnych magicznych rzeczach. I cóż... żyję wśród ludzi i potworów. Tiaa, to może wydawać się dziwne, ale okazuje się, że dawno temu ludzie wygnali ich do podziemi, a teraz ich rasa wydostała się na zewnątrz. Żyjemy w pokoju, nikt nie chce wszczynać wojny. Na szczęście. -------------------------------------------------------------------------------------------------------- Heja ! Jestem Sans. Sans szkielet. Nie powiem wam, ile mam lat, bo tak. Uwielbiam wkurzać żartami słownymi mojego brata, Papyrusa. Większość mojego dotychczasowego życia spędziłem w podziemnym miasteczku Snowdin, tam gdzie wiecznie pada śnieg. Bardzo dawno temu ludzie wypędzili nas z powierzchni Ziemii, ale teraz żyjemy z nimi w zgodzie. Nie mamy z bratem stałego mieszkania, dlatego prosimy ludzi o nocleg. Czasem musimy spać na zewnątrz, czasem nie. Ech... Dobrze przynajmniej, że nie ma wojny... ======================================================================= Art na okładce nie należy do mnie.