Zaman insanı değiştirir;ruhlar,düşünceler;davranışlar aynıdır ama burjuva denilen ayrım sürükledi belki de bizi savaşa,katliamlara,çatışmalara. İnsan ve insanın psikolojik davranışları adına yazılan bir kitap.

Suçsuz bir kadın onun masumluğuna inanmayan kötü kalpli bir hapishane memuru namı diğer gardiyan. Nefret de var aşk da tutku da var ihtiras da.

Karanlık Lise 3 adıyla tüm kitabı başka bir kitap olarak yayınlıyor olacağım. Burası bir ön giriş, teaser olarak okuyabileceğiniz yer. KL3 tüm sayfalarıyla yüklenecek! ⋆⁺₊⋆ ☀︎ ⋆⁺₊⋆ Selam Gölge Ailesi! Çok güzel bir haberim var; Karanlık Lise serisi bölümlerini sırayla yüklemeye devam edeceğim. Kitabı kütüphanene eklemeyi ve gelişmelerden haberdar kalmak için sosyal medyadan alyaoztanyel ve alyaoztanyelkitaplari hesaplarını takip etmeyi unutma! ⋆⁺₊⋆ ☀︎ ⋆⁺₊⋆ Eğer diğer bölümler için beklemek istemiyorsan, tüm seri Epsilon Yayınevi'nden basıldığı için kitapları kitapçılarda veya kitap satan internet sitelerinde bulabilirsin! Bu esnada Wattpad'deki diğer kitaplarıma ve düzenli yeni bölüm yükleyeceğim yeni kitaplarıma da göz atabilirsin. Yeniden Wattpad'de olmak harika bir his. Hepinizle tanışmak, burada sohbet etmek için can atıyorum. Gerçekten çok özlemişim...

(İlk 5 bölüm yayında.) Kimse geleceği düşünmüyor, herkes 'Şuan' ı yaşıyordu. Onlar için ilerisi değil, şimdiki zaman önemliydi. Kimse zayıf olmak istemezdi. Biz güçlü olandık. En azından Kaya Erkek Lisesi öyleydi. Zayıflığı tatmamak için savaşacaklardı. Anılarını bu okulla doldurmuşlardı. -Geçici bir süreliğine 'Erkek Lisesi' ne gitmek zorunda olan arkadaşlar, kendilerini erkek liselerinin kapışmalarının ortasında bulur. -Okullar arası düşmanlık -Güç gösterileri -Bu iki kızdan dayak yiyen, düşman erkek liseleri. "Beni boğacak mısın lider?" diye fısıldadım. "Bir gün boğulacaksın. Ama benimle beraber."

Müziği kalp atışlarının ritmine uygun çalıyordu.Göğsünde hissediyordu ritmi.Dans pistinde oynayan bedenleri görmek çok zor.Çünkü kuru buzun yarattığı sis ve kulübün tavanından gelen titrek ışık buna engel oluyor.Bir kaç adım daha atarak insanların arasına karıştığında bütün dikkatleri üzerine çekmişti.Harika bir vücudu ve uzun saçları oldukça etkiliydi.Aslında girmekle girmemek arasında kalmıştı,ama Lacy nin ısrarları yüzünden her gün takıldığı kulübü bırakıp farklı bir kulübe gelmişti.Etrafına bakınarak keşfetmeye çalışıyordu burayı,ama kalabalıktan pek de rahat göremiyordu.Bir masaya oturarak kıvrak bedenlere baktığında Lacy yanına oynayarak gelmişti. "Tanrı aşkına buraya oturmaya mı geldin sen?" Derin bir nefes alarak Lacy e bakıyordu. "Burada ki hiç kimseyi tanımıyorum" "Ama onlar seni tanımak için can atıyor" Diyerek göz kırpmıştı.Jennifer ise Lacy nin uzattığı eli tutarak ayağa kalkmıştı.Lacy nin uzattığı blue moon dan içerek kendine geldiğinde dans pistine çıkıp delicesine dans ediyordu.Tabi o sıra da onu izleyen bir çocuktan habersizdi.Çocuk onu gözlerini kırpmadan izlerken yanında ki arkadaşı bu durumu fark etmiş olmalı ki dalga geçercesine konuşmaya başladı. "Jennifer a mı bakıyorsun sen" Kızın ismini bilmiyordu,ama kime baktığını çok iyi biliyordu. "Jennifer kim?" Arkadaşı ayakta durmayı bırakıp çocuğun yanına oturduğunda anlatmaya başladı. "Bizim okulun en ilgi çekici kızı,fazlasıyla.." "Anladım" diyerek sözünü kesti. "Ama söyleyeyim senin tarzında ki kişilere bakmaz,baksa bile asla seni sevmez" Dalga geçercesine konuşmuştu.Çocuk ona döndüğünde ise sinsi gülüşünü yüzüne takıp konuşmaya başladı. "Bana iki hafta zaman ver,bana aşık olacak" "Sanmıyorum,hem bizim okulda bile değilsin" Çocuk ona döndüğünde sırıtarak konuşmasına devam etti. "Bundan sonra sizin okuldayım".

On altı yaşımda öldüm ben.Yaşarken adeta bir ölüye döndüm , hayallerim düştü yanaklarımdan.Düşünemedim hiç bir şeyi.Daha doğrusu düşünmeye gerek duymadım.Ve bir gece sabaha devrolurken öğrenmiştim ; Ben bir vampirdim. Kirli sayfalarım silinecekti ve temiz bir sayfaya yol açacaktım .İstemiyordum.Normal bir yaşantım varken aksiyona ne gerek vardı ki ?Ama kabullenmem ve üstesinden gelmem lazımdı.Hayal kurmayı bırakıp gerçek yaşantıya dönmüştüm.Yada dönecektim , ama bu hiç kolay değildi.Unutturmam lazımdı artık , beynime kazınmış kötü anıları.Geçmişimiz her ne kadar silinse de gelecekte gelecekti tekrar karşımıza.Ve tekrar silmeye gücümüz olmayacaktı.Ama ben bunu başarmak zorundaydım,her ne kadar kötü şeyler yaşayacak olsam da dik durup üstesinden gelmem lazımdı.Ve yapacaktım bunu.Hava yavaş yavaş aydınlamaya başlıyordu.Ay yok oluyor ve güneş doğuyordu.Birlikte asla duramazlardı.Güneş batarken ay yerini alıyordu , ay batarken ise güneş.Bende kendim gibileriyle birlikte olabilirdim normal insanlarla değil. Her şeyin bir düzeni vardı .Normal insanlar varken benim gibiler onların yanında yaşayamazdı. Ve ben bu düzeni öğrenene kadar kendim gibi olanlarla kalacaktım.

Yaralar vardır; Hiç kapanmayacakmış gibi hissettiren. Yaralar vardır; Kapanmış olsa bile dokununca sızlayan. Yaralar vardır; Kapandığına dair bir iz bırakmayan. ✱ Batu ve Melis... Hayat onlara oyun oynamış ve yüreklerinde kapanmayacağını sandıkları yaralar bırakmıştı. Ancak bilmedikleri bir şey vardı. O da; birbirlerinin yaralarını saracaklarıydı. #Yayın hakları yazara aittir.

"Yıllarca üvey babasının dayağını yemiş bir kız. Oradan kurtulmak için her anı gözlüyor. Ama artık önünde daha büyük bir engel vardı. Babası onu insanlara acı çektirmekten zevk alan bir psikopata satmıştı. Artık kaçması zorlaşmıştı. Ama yinede pes etmemişti kız. Denemişti ve yakalanmıştı. Hem de o manyağa. Şimdi işler daha da çıkmaza sürüklenmişti."

Ruhlarının saflıkları kalplerinin siyahlıklarında yok olmuştu. Kapanmaya yüz tutmuş yaralar yeniden açılmıştı. Hatalıydılar. Ve kendi hatalarını bir başkalarının günahlarıyla kapatmıştılar. Prangaların birbir açıldığı, tabuların tek tek yıkıldığı bir oyuna; binlerce kez hissetmeye var mısınız? Binlerce His Sizlerle... ❤️ "Herkesin hikâyesi vardır ama herkesin şiiri yoktur, der Özdemir Asaf. Sence bizim şiirimiz var mıdır?" "Kim bilir, Talay. Belki de uzaklarda bir yerde, mum ışığının altında mürekkep lekeleriyle bezeli yabancı parmaklar, dolma bir kalemin raks ettiği bir saman kâğıdına bizim şiirimizi yazıyordur. Ya da çoktan şiirimiz yazılmış ve kitap raflarına konuk olmuştur." "Nasıl başlardı bizim şiirimiz?" "Buzdan kalpli bir kızla, çocukluğunu kaybetmiş bir oğlan çocuğu nasıl anlatılabilirse öyle başlardı."

*Kitap olduğu için bölümler kaldırılmıştır. Kutup Yıldızı Ephesus Yayınları farkıyla artık raflarda! 😌 Serinin 3 cildini bu kitap kapsamaktadır. Seri 6 kitap olacaktır. "Çünkü sen galaksinin en derinlerinden benim kalbimi aşkınla, parıltınla aydınlatmaya geldin Kutup Yıldızı." Yayınlanmaya başladığı tarih: 29 Mart 2014. Tüm hakları saklıdır. ©