Bizim hikâyemizde isimler yok; sadece o ve ben varız. O, dünyadaki bütün kitapları okumak istiyordu. Ben ise sadece onu istiyordum... (Obur Okumalar kategorisinde bir Watty ödülü: Kancalarını takıp çıkarmayan o hikayeleri biliyorsun değil mi? Cümlenin ortasında uykuya dalsan bile okumayı bırakamadığın o hikayeleri? Bu ödül en çok bağımlılık yapan Watty yarışmacısına gidiyor.) Ekler: BÜH 1.1 (özel) bölümler. Diğer çalışmalarım için profilimi incelemeyi unutmayın.

"Bizim aşkımız güneş ve ayın bir arada olması gibi birşeydi, eşsiz ve bir o kadar da imkansız". *** "Kapana kısılmış gibiyim. Sanki bir yangının ortasındayım. Etrafımda yardım edebilecek birsürü insan var. Ama kimse görmüyormuş gibiyim. Hani ateşin çıktığında yanarsın ama üşüdüğünü zannedersin ya. Üstünü örtsen ateşin yükselecek örtmeden de duramıyorsun, öyleyim işte. Senden uzak durmam gerek. Ama uzak durunca nefes alamıyorum. Oksijenim oldun sanki benim senin okyanusundan çıktığım zaman can çekişiyorum. Süre uzarsa bu ölüme girmez mi?" Sözlerimden sonra bir süre durdu ve ardından arkasını dönüp yanıma geldi. "Kalk ayağa." "Efendim?" "Kalk" Dediğini yapıp ayağa kalktığımda kollarını belime sardı ve dudağımın tam yanına uzun bir öpücük bıraktı. "Daha iyi bir cevap olamazdı." dediğimde dudaklarıma yöneldi galiba en iyisini göstermeye yeminliydi. *** "Bilirsin çiçekler ilkbaharda sen yanımda güzelsin"..,