Ένα κορίτσι που νιώθει ξένο ακόμα και με τον ίδιο της τον εαυτό.Ψάχνει καταφύγιο απο την άθλια πραγαμτικότητα της γιατί πολύ απλά δεν αντέχει άλλο πόνο.Παλεύει μόνη της με τους δαίμονες της γιατί κανένας άλλος δεν είναι εκεί να την βοηθήσει.Όμως ξάφνου θα γνωρίσει ένα μυστηριώδες αγόρι.Τι θα γίνει άραγε ανάμεσα τους.Το μόνο που ξέρει είνα πως το όνομα του είναι Άγγελος.Τι να κρύβει άραγε;

Τίποτα δεν διαπερνά τη σιωπή. Είναι πολύ συμπαγής για να ραγίσει από την αδυναμία ανούσιων λόγων. Είναι περήφανη. Δε σπάει μονάχα με ένα αδύναμο χτύπημα. Σου αντιτίθεται. Κι εσύ την αφήνεις να σε σκεπάσει.

Η αλήθεια είναι πως δεν ξέρω και πολλά από ποίηση.Μα ποίηση είναι να εκφράζεις τα συναισθήματα σου μέσα από λέξεις.Σωστά?... Αν γίνεται λοιπόν να συμβεί αυτό τότε πρέπει να διαβάσεις αυτά που ακολουθούν... 🧚🏼‍♀️🧚🏼‍♀️🧚🏼‍♀️🧚🏼‍♀️🧚🏼‍♀️

❝i've delicately chosen letters to form words and words to form sentences, each sentence a colorful paint stroke on the canvas of my mind.❞ [ #1 in poetry on 27/08/16 ]

Εσυ. Εσυ που το διαβαζεις αυτό εδω. Σε προειδοποιώ δεν εχω ιδέα απο ποίηση.Μαλλον αυτο που γραφω είναι λογια που δεν ειπα ποτε. Το μονο που θελω απο εσενα είναι να καταλαβεις τις μπερδεμένες σκεψεις μου και να τις βάλεις σε σειρα. Αν μπορεις..

«Έχεις πλέον αισθήματα για εμένα ή πέταξαν κι έφυγαν;» «Δε φεύγουν τα αισθήματα, οι άνθρωποι μόνο» 2016-

Kι αν κάποτε πληγώθηκες πολύ, τώρα αντέχεις περισσότερο. Όλοι έχουμε μία ιστορία που μας άλλαξε. Αυτή που ήπιαμε πολύ για να ξεχάσουμε. Η ιστορία όμως αυτή ανήκει στο παρελθόν, το ίδιο και ο αδύναμος εαυτός σου που πήρε μέρος σε αυτή. Δεν έχει σημασία πόσος καιρός έχει περάσει, μοιάζει πολύ μακρινό. Τόσο μακρινό που είναι σαν ξένο. Στην ιστορία πλέον δεν είσαι εσύ. Συνεχίζει να είναι μια δυσάρεστη ιστορία, πλέον όμως όχι η δική σου, και συνεχίζεις. Όλοι συνεχίζουν εξάλου.