İlk yayınlama tarihi: 27 Nisan 2017 Tek bölümlük, hayatınızı yeniden sorgulatacak bir hikaye...

** HER AŞK KENDİ CEHENNEMİNİ YARATAN BİR MACERADIR! ~ AH MARDİN AH, Yakıldı dumanın gönül yataklarına, Ömrün kazıldı töre mezarlarına, Şimdi bu vakitler, Mardin de bir adam gezer toprağına yaş damlar yanağına kan! Gözyaşıyla beler geleceğini ve bekler ona gelecek denileni... Gözlerinin burcundadır daima sevda denilen meret, Ve bekler inatla ilelebet... MIHLI aşiretinin merhametli adamı DERMAN, Düşmanı dostundan çok derler her zaman Oysa bilmezler mi ki yiğit düşmanıyla anılır Ve satılanların dünyasında pes etmeyenler daima kazanır! AH ADIYAMAN AH, Surların ardında gizlenir aşk çoğu zaman, Ve öyle bir aşktır ki bu; Gizli saklı duran tipik, kahpe bir düşman, Ardından vurur kimi zaman! Dilden düşmeyen ahların yüreklerde yankılanan acısının esiri, tutsak beyinlerin gönlü prangalı bilekleri kelepçeli gözleri kör mahkûmusun! Diyeti ödeyen ama hiç niyetiyle ölmeyen analarını hiçe sayan çocukların babası, Gözlerine sürme niyetine kan çeken kızların anasısın, Adamlıktan noksan yüreksiz erkeklerin var eşiğinde, Sevdalarını gönüllerince yaşayamayan âşıkların var kalp beşiğinde, Uzaktan bakınca.... Ama biri gezer Adıyaman sokaklarında, O adam ki sevdanın dili olsa da yazsa onu, Yüreğindeki kimsesiz jargonu döküp racon kesse keşke, Belindeki silahtan önce insanlığı konuşsa yine, Attığı her adımla yeri göğü inletse, Geçtiği sokakların selamını cebinde taşısa, Vardığı her köşe başında merhametini dağıtsa tüm kahpe zihniyetlere, Ah Adıyaman Ah, İşte böyle birini sakladın koynunda bunca zaman, Yolundan alacaklı bir yolcuydu diye mi bunca acın bunca çaban? Dağ gibi yalnızlıklardan düşürdün alazlı bir sevdaya, Eline kan sıçradı ARAF'ın, gözlerinin bebeğine ölüm! Söyle şimdi bize hangi vakit alınır ki öcün? ~ HER MACERA AŞKIN ADIDIR! **KİTAP O

WATR WATTY 2013 EN İYİ FAN FİCTİON HİKAYESİNİN DEVAM KİTABI BU KİTABA BAŞLAMADAN ÖNCE AŞK-I KIYAMET'İ OKUMANIZ HİKAYENİN AKIŞINI ANLAYABİLMENİZ AÇISINDAN ÖNEMLİDİR....

Daha dün geceye kadar bana sarılıp, beni sevdiğini söyleyen sevgilimin kollarında uyurken şu anda gecenin bir köründe, sokağın ortasında, kıçımın altındaki yırtık bavulla kala kalmıştım. Ağlıyor ve kendimi özgür hissediyordum. Tamam, kesin içimde yatan bir mazoşist vardı benim. Ben içimdeki sesle tartışıp dururken, önümde duran arabadan gelen o gür ses, küçük dilimi yutmama sebep olmak üzereydi... ''Şişt! Güzelim bir saati kaç para? '' Lanet olsun işte şimdi sıçmıştım...

Bir deprem, Bir pasta, Bir oyuncak... Bir adam, Bir kadın, Ortak bir geçmiş... Kalpler toprağın çığlığında kayıplara karıştı. Aşklar beton yığınlarında ezildi. Küçük bir kadının gözyaşları toprağın altında, Küçük bir adamın gözyaşları toprak üstünde usul usul aktı... Erosun yıllar önce fırlattığı ok hedefini bulmuştu. Ama hesaba katmadığı bir şey vardı. Destina... İki küçük kalp Destina'nın öfkesine kurban edildi. Ama Eros aşkı bir köstebek oyuncağına gizlenmişti. Elbet bu iki kalp birleşecekti. Ne Destina'nın öfkesi, ne de toprağın çığlığı bu kalbi ayırabildi.

"Sen bir tırtılsın" dedi bana. "...ben senin kelebeğe dönüşünü izliyorum." Ardından bir kez daha gülümsedi. Yemin ederim ki o gülümsemenin yerine bana bir tokat atmasını isterdim. Kelimelerin, acısına bulanıp gülümsemesinin altında sessiz sedasız ezilişini hissettim. Bilmediği bir şey vardı; ben, bilmediğimi sandığı o cümlenin devamını biliyordum, bunu onun satırlarında okumuştum. Sen bir tırtılsın, ben senin kelebeğe dönüşünü izliyorum... ve sonra kendi kanatların parçalayışını. Arsıl Alaz işte buydu, zihnimin dolunayı. Düşüncelerimi, her yanıma nüfuz eden karanlığın ıstırabından arındırıp ışığını avuçlarıma bırakan adam, o bunu hak etmiyor. Bense, kurak bir toprağa düşmüş küçük bir su damlasıyım. O toprağı yeşil vadilere dönüştüremem, dev bir nehrin çağlamasını sağlayamam. Düştüğüm toprak beni içine çekene kadar bir yanımı güneşin sıcağına feda edebilecek kadar güçlüyüm yalnızca. Yine de aldığım nefesin bile bir gün bana yabancı olacağını hatırlamak istemezdim. Helya ALAZ

ELEŞTİRİ KİTABIDIR

Leyla; hayali,insanlığın karanlıkta kalmış zihnine meş'ale tutmak olan,ücra bir kasabaya yeni atanmış bir öğretmendir.Yıllarca fedakarlığı,sevginin gücünü,doğruluğu ve aşkı yazıp çizmiştir defterlerine ve bir gün; bu yazdıklarını tüm zorlukları ve çalkantılarıyla,gerektiğinde kalbini de ortaya koyarak yaşamıştır. Fakat yıllar da geçmiş olsa,mazinin ağır yaşanmışlıkları o tozlu raflarda çürümemiş,defterler bir gün ansızın açılmıştır. Her öğretmen,bir gün öğrenci olmuştur,öyle değil mi? Leyla'nın öğretmeniyse,yıllar önce kötü bir anda tanıştığı fakat sonradan mahallesinde ansızın rastladığı,kendi gibi öğretmen olmak için bu yolları arşınlamış,gönül diliyle kömür gözlü çocuk adını verdiği Mahir'dir.Birbirlerini çocuk denebilecek yaşta tanımalarına rağmen,aralarındaki bağ ne çok gevşek ne de çok sıkı,ne çok tanımışlardır birbirlerini ne de çok az; bu yüzden çoğu zaman birbirlerine karşı aniden dalgalanmış,aniden durulmuşlardır. Bu iki genç şairin kader ağlarının birbirine ilk ilmek attığı an,gönül diliyle konuştukları an olmuştur; bu dille konuşmaya başladıktan sonra birbirlerinden tek kelime olsun duymak için dağları aşacak hale gelmişlerdir.Genç yaşta birbirlerinin öğretmeni,öğrencisi,kardeşi ve sevgilisi oluvermişler,hayattaki engebeli yolları el ele geçmişlerdir.Birlikte öğrenim gördükleri İstanbul'dan ayrıldıktan sonra,her ikisine de başkalarının öğretmeni olmak düştüğünde,ayrılık ufuktan bir sis gibi belirip etrafı sardığında da el ele kalabilecekler midir? Leyla Gibi Sevmek; aşkın ilkbahar çiçeklerini ruhunuza ekip,sonbahar yalnızlığından yudum yudum içirdiğini,sevginin senelere gömülmüş insanları bile yeniden doğurup yeşerteceğini,fedakarlığın en karanlık günleri güneşe doyurduğunu öğreten bir öğretmenin; geçmişten gelen günlüğüdür.

2015 Genel Kurgu #9 İki kayıp ruh. İki yaralı yürek. Hızla, akıp giden zamana karşı yüreklere nakış nakış işlenen duygular. Birbirine kaçamak değen gözler. Cehennem gibi yakan bir sevda... Kader ağlarını örerken, her bir çelmede tökezleyen iki beden. Her düştüğünde hayata inat, ayağa kalkabilen iki kalp, sıra kendilerine geldiğinde ayrılığın acı ve keskin tadını dibine kadar hissedeceklerdi. Aşktan kaçmak mı? Aşta yanmak mı? Hayatın acımasızlıklarıyla yüzleşmiş iki yaralı kaçak, kaderin cilvesi mi yoksa tesadüfi mi bilinmez. Karşı karşıya geldiklerinde aralarına giren acı geçmişlerine mi sarılacaklardı? Yada; Aşk'ı vücutlarının her zerresinde hissettiklerinde, bu yabancısı oldukları duyguya karşı mı koyacaklardı? ~♥~ ***** Tüm Telif Hakları Saklıdır ***** Kurgulanma ve yazılma tarihi 2013 Kasım BU İLK HİKAYEM UMARIM SİZLERDE BEĞENİR DESTEKLERİNİZİ ESİRGEMZSİNİZ.