Opowieść bardzo dziwna. O świecie poza światami, stworach poza regułami i zdarzeniach poza realnością. O poszukiwaniu i odnajdywaniu, o ciszy i hałasie. Coś na kształt literackiego surrealizmu - łatwiej przeczytać, niż opowiedzieć. (Grafiki na okładce: Dallas Rayburn)

czy aby pisałam to na trzeźwo, nikt nie wie. nie wiem co ja tu robię. wszystko pójdzie pod zmiany. każdy rodział będzie brzmieć jak prolog, sorki. i nie oczekujcie żadnej akcji. tylko. opisy przeżyć wewnętrznych i myśli, dzielone pomiędzy mną a bohaterem. Niete to trochę moja osobista próżnia, po prostu zlepek myśli trzymanych w notatniku do których wepchałam mężczyznę, jako utożsamienia kilku nurtów w mojej głowie na raz. W fikcji literackiej mogę się nieco co prawda wybielić. Uznajmy, że skorzystam. W tym, jakie to wszystko wydaje się być chaotyczne.