Asrın, arkadaşının trajik ölümünden sonra onun yarım kalan piyanistlik hayalini gerçekleştirmek isterken, babasının kumar borçları yüzünden Ankara'da ki bir pavyona sürüklenir. Burada ki kurallara boyun eğmek yerine kendi oyununu kurar ve kısa sürede herşeyi altüst eder, ancak işler kontrolden çıkınca, bir anda kendini geri dönüşü zor bir durumun içinde bulur. En kötü durum ise, pavyonun sahibi, Pamir ile yüzleşmek zorundadır. Asrın bu durumda gerçek dünya ve hayalleri arasında seçim yapmak zorunda bırakılır.

Mevsim Atay,İstanbul'a yeni atanmış bir cumhuriyet savcısıydı ve geçmişiyle ilgili gereksiz olarak gördüğü ne varsa gömüp yeni bir sayfa açmıştı ya da o öyle zannediyordu.Geçmişinden bir parça olan Utkan Saraçoğlu'yla tekrardan karşılaşana dek. Kimsenin öğrenmemesi gereken 3 gerçek vardı. Bu üç gerçeğin peşine düşen kişilerden birisi aydınlık birisi de sonu olmayan o korkunç karanlıktı. O 3 gerçek kimin elinde parlayacaktı? "...Mevsim dikkatli bir insandı. O kadar incelemeye rağmen o fotoğrafta göremediği bazı detaylar vardı. Birincisi Serap'ın parmağındaki mavi kamelya çiçeği yüzüğü. İkinci detay ise fotoğraftaki Serkan'ın gözlerinin birinin kahverengi birinin mavi olmasıydı. Bir diğeri de Serkan'ın boynundaki gümüş pusula kolyesiydi. Bunların üçünü Mevsim daha önce görmüştü. Göremediği tek şey albümdeki ultrason fotoğraflarında iki minik hücrenin olmasıydı. Yaşama tutunmaya çalışan iki minik mucize..."

Pera Silahtar bir sabah otel odasında yanında bir adamla uyanır ve geyece dair bir şey hatırlayamaz. Akşamdan kalma olduğunu düşünse de sonra fark ettiği bazı gariplikler vardır. Kendisini Deva Altınçayan olarak tanıtan o adam karşısına yeniden çıkar ve gizemli bir adamın kendisine ulaştığını, kendisini Pera'ya getirdiğini söyler. Bu gizemli adam Pera'nın çocukluk travması olsa da Deva ile bir bağlantısı yoktur. Pera bu yola çıkmak istemez ancak oyuna aslında çoktan girmiştir. Birlikte Şah denilen adamın peşine düşerler fakat birden fazla yalancının ve oyun kurucunun olduğu bu hikayede kimlerin kimin peşine düştüğü muallaktır. İlk yayım: 08.11.2022 Düzenleme ve yeni yayım: 01.09.2025

"Seni bana karşı bu kadar acımasız yapan yıllar mı İlsu? Yapmadıklarımın , söylemediğim sözlerin cezasını çektiren şey bana karşı artık olmayan merhametin mi? Söylesene, yalvarırım söyle. Susma artık. Kırsan da paramparça etsen de susma, sesini duyayım." Boş bakışlarım devam etti ama titreyen kirpiklerimi sadece o fark etti. "Güvenmedin değil mi? O yüzden söylemedin. Tuna için söylemedin bana güvenemedin." Ellerinin arasına aldığı başını hızla art arda salladı ve ellerini başından çekerek önündeki masaya şiddetle vurdu. Bununla beraber boş bakışlarım sekteye uğramış yerini ani bir korku almıştı. Oysa korkan oydu biliyordum. "Sen bile artık böyle düşünüyorsun."dedi yılgın bir ses tonuyla. Bunu da ona yakıştıramadım. Gözlerinden akan yağmur damlaları vardı. Buna da şaşırdım. "İlsu," Yutkundu. Devam edemeyeceğini düşündü ama etti. "Yokluğumu görmedin diye mi varlığım bu kadar değersiz senin için?"