(+18 içerir, ona göre okuyun) Sert esen rüzgar saçlarımı savururken çığlık atarcasına konuştum. "Kimsin sen!" Sessizlik. "Benden ne istiyorsun?!" Yine sessizlik. "Korkuyor musun, ha! Cevap versene kimsin sen?!" Ay ışığının yüzüne vurmasıyla tebessüm ettiğini gördüm. Aramızdaki sessizliğe bir son verip konuştu:Bilmiyor musun Karan?" Kafam karışmıştı.Ne yani, onu tanıyor muydum? "Neyi bilmiyorum?" Dudakları düz bir çizgi haline gelirken konuştu. "Ben sen'im Karan. Bilmiyor musun?"

Aslında her kişinin yolunda, farklı kişiler çıkar karşılarına. Ama yolun sonu bellidir, son sondur. Sonda olanlar, sonsuza kadar kalır. Ve önemli olan, sonda buluşmaktır. sonsuza kadar kalalım diye. *Kapak yapımı @kapakciniz_ tarafından yapılmıştır.