arkadaslar labitrnt hayranlarin bunu sevecegini temin ederim yorumlarinizi bekliyorum yazim hatalarina kusura bakmayin

Newt Asansörde uyandığında hiç bir şey hatırlamıyordur.Ne ismini , ailesini nede evini oraya nasıl geldiğini bile bilmiyordur.Asansörün kapıları açıldığında kendini Beacon isimli devasa taş duvarlara çevrili geniş bir alanda ve burada yaşayan kızların arasında bulur.Tıpkı Newt gibi Beaconlılar da oraya neden ve nasıl geldiğini bilmiyorlardır.Tek bildikleri çevrelerini saran labirentten çıkan taş kapıların sabah açılıp her akşam kapandığı ve otuz günde yeni bir kız geldiğidir.Kimse Beaconda kalmak istememede rodan çıkmak da imkansız görünmektedir.Yinede Newt'in içinde bir his çıkış yolunu bulabileceğini söylemektedir.Ama bunun için zihnin derinliklerinde yatan sırları açığa çıkararak labirentin gizemini çözmesi gerekecektir...

Suyu hatırlıyorum, hayatımda hiçbir zaman nefret etmediğim sudan, nefret ettiğimi hatırlıyorum. Ve bir kadın sesi; Wicked iyidir.

Bu mektupların hepsi bir gün geri gelir ve okursun diye ümit edilerekten yazılıyor. Bu senin için. Seni özlüyoruz.

Toz pembe bir hayat yoktur. Toz pembe bir renk değil. Bir seçenek değil. Her renk bir siyahla lekelenmiştir. Her şeyin bir sonu, bir uç noktası vardır. Uçurumun kenarı gibi. Çok yüksek gözükür, ancak bir sonu vardır. Çok sevdiğin bir kitap gibi. Ancak bir sonu vardır. Yaşam gibi. Ölmeyeceğini sanırsın. Ölümsüz olduğunu sanırsın. Ancak o gün gelir çatar ve ölürsün. Benim hikayemin de bir sonu vardı. Bir uç noktası vardı. Ben bir cezalıydım. Cezam ise asla bir kelebeğe dönüşemeyecek bir tırtıl olmamdı. İnsanların canını yakıyordum. Bir tedavi bulmak için insanlara acı çektiriyordum. Bunu annemin göz yaşlarından öğrenmiştim. Ben bir insandım. Diğer tüm insanlar gibi mutlu olmak istiyordum. Mutluluğun peşinden koşturuyordum, ta ki bana deli gözüyle bakıldığını fark edene dek.

İki en yakın arkadaş her tarafı demir ile kaplı bir kutunun içinde gözlerini açar. Fakat gözlerini açtıklarında hiçbir şey hatırlamazlar. Sadece kim olduklarını ve buraya ne için gönderildiklerini bilirler. Minho ve Aden buraya İSYAN için gönderilmişlerdi.

/Kitap Oldu!/ Yalım, Çiçek ve annesi gidince kendini tekrardan koltuğa attı. Bir ara cebine tıktığı telefonunu çıkararak bakmadığı WhatsApp mesajlarına girdi. Başında bela varken telefonunu son bir kaç gündür ilk defa eline alıyordu. Kimden ; Yeliz "Allah seni kahretmesin! Erkek yokluğunda mı bana geliyordun!" Kimden ; Alev "Erkek arkadaşımı sen mi ayarttın? Doğru söyle. " Kimden ; Bilinmeyen numara "Demek gay oldun... Vay canına! Kırbaçlarım seni bekliyor olacak!??" Son mesajın yanında ki 'alev' emojilerine gözlerini pörtletip bakan Yalım , hattını telefonundan çıkarıp dişiyle kırdı. Söyleyenecek kelimeler çoktan beyninin en ücra köşesinde sıralanmıştı. Eyvah, siktir ve çok daha fazlası. 'Hayata , 'Eyvah!' diyerek bakan herkese.' Tüm hakları Russilexa'ya aittir?? İnstagram iletişim:asliipekli Milli Slogan?? ; "Bir kadını asla hafife alma." Not /Final olmuştur./