MAVİ GÜNEŞ OPERASYONU (ÖZET) 1.ve 2. Dünya savaşlarından kaçıp ülkemize sığınan Yahudi ve Ermeni aileler, isimlerini değiştirerek asıl kimliklerini saklarlar. Elli yıllık bir plan yaparak ülke siyasetini ele geçirmeyi amaçlamaktadırlar. Her ay kazandıkları paranın belli bir miktarını bu planı gerçekleştirebilmek için toplamaktadırlar. Kurdukları suikast timi ise MİT için çalıştıklarını düşünmektedir. Bu gizli yapılanma suikast timine iş adamları öldürtür, öldürülen iş adamlarını mal varlıklarına bir şekilde el koymaktadırlar. Yaptıkları her planı kopyası olmayan bir dosyada toplamaktadırlar. Serap isimli bir suikastçı dosyayı onlardan çalarak kayıplara karışır. Banka hesap şifreleri ve gizli planların olduğu dosya ile Serap'ı yıllarca ararlar ama bulamazlar. Serap eski hayatına tekrar dönmek istemez, Zeynep ismini kullanır ve dosyayı gömerek yeni tanıştığı Gökhan ismindeki doktor ile ani bir evlilik yapar. Yaklaşık yirmi yıl kadar mutlu bir hayat sürer ve üç tane de çocuğu olur. Bir davet sırasında gizli kimliği deşifre olur ve bütün hayatı tepetaklak olmuştur. Yakında yapılacak olan genel seçimlerde başbakan olmasına kesin gözüyle bakılan Kadim Salimoğlu, dosyanın açığa çıkması halinde vatan haini pozisyonuna düşeceğini anlar. MİT'in de içine sızmış olan güçlerini harekete geçirerek Serap'ı öldürüp dosyayı onun elinden almayı planlar. Serap ve ailesinin hayatı bu gizli yapılanma yüzünden tehlikededir. Serap bir yandan ailesini korurken diğer taraftan da bu gizli yapılanmayla amansız bir mücadeleye girer.

-"Zaten beni kaçırmak istemezsin" dedim yine zorlama bir kahkaha ile.. Bir yandan da gözümü yoldan ayırmıyordum.. Ormanlık bir yola girdiğimizde hava da yavaş yavaş kararıyordu.. İçimin ürpermesine engel olamamıştım.. -"İşimiz çok uzun sürecek mi?" Yan gözle Xander'a bakmayı ihmal etmiyordum ama birden gözlerindeki yumuşaklık yerini kademe kademe anlamlandıramadığım bir sertliğe bırakmıştı.. -"Hayır.. Seninle biraz sohbet edicez o kadar.." Aptala yatmak en iyisiydi.. Ürkmeye başlamıştım ve bunu görsün istemiyordum.. -"Barda da konuşabilirdik.. Bu akşam geliyorum sonuçta.." Yine o salak ve zoraki gülümseme, bu sefer daha histerik ve panik olan ses tonuma eşlik etmek için yüzümdeydi.. -"Çok kalabalık" dedi sanki benimle konuşmuyormuş gibi.. Yolun geri kalanında sesimi çıkarmadım.. Beni öldürecek hali yoktu sonuçta değil mi?