Kumdan bir kalenin içinde büyümüştüm. Kör ve dilsiz olarak. Kalem üstüme yıkılıyordu ve ben altında eziliyordum. Birden öldürmüyordu beni. Önce nefesime doluyordu kumlar, Sonra bedenime, En sonda kalbime. Yavaş yavaş... "Kendini bırakma. Eğer bırakırsan kaybolursun. Bu koca labirentte asla yolunu bulamazsın." Kulak tıkadım bu sefer sözlerine. Ben artık ne istediğimi bilmiyordum. Dünyada gerçekten bu kadar kötülük varken artık ben iyi ve saf kalmak istediğimi sanmıyordum. Geçmişim bir muammaydı, ailem dediğim insanlar bir muammaydı, peşimde olan adamlar ise o muammaların sebebiydi. ## wattpad de paylaştığım ilk hikayem olacak bu ama yazdığım üçüncü hikayedir ve belirtmekte istiyorum ki bu hikaye iki yıl önce kurgulanıp yazılmaya başlandı. Bazı nedenlerden dolayı paylaşamadım. Saygı çerçevesinde her türlü yoruma eleştiriye açığımdır. Hatta hatam varsa bunu duymakta isterim. Yaza yaza gelişir insan sonuçta... ## Yayınlanma tarihi: Mayıs 2017

"Götür onu Serdar.Asya'yı hemen buradan götür."diye bağıran Karan'a gitmiyorum diyemeden belime sarılan el ile dünyam tersine dönerken tekrar yakalanmıştım. Serdar beni omzuna attığı gibi hızlı adımlarla yeniden arabaya yönelince ellerimle sırtına vurmaya başladım. Ağzıma geleni sayıp söverken kurtulma çabalarım boşa çıkıyordu.Arabaya varmamızla Serdar tarafından arka koltuğa fırlatıldıysam da onu itip çıkmaya çalıştığım anda duyduğum sözlerle neye uğradığımı şaşırdım. "Asla evlenemeyeceksiniz.Duydun mu lan beni?Kelebeğimi sadece ben koruyabilirim.Onun ihtiyacı olan tek insan benim.Sen ise sadece bir kuklasın.Onu bugün almama engel olan herkesi yok edeceğim gibi sende yok olacaksın Karan Karakurt.Bu günü iyi değerlerdir.Son günün olacak.Yarın ve bundan sonraki her günde küçük kelebeğim benim yanımda kalacak." ※※※ KARA İKİLEM hikayesinin 2.kitabıdır. ※※※ TÜM HAKLARI SAKLIDIR! 01.07.2016

Sözde nişanlının devamı değildir. Sözde nişanlıdaki Su ve Koray'ın aynı zaman diliminde farklı yerlerde geçen geçmişlerinin kader sonucu nasıl birleştiğinin hikayesidir. İyi Okumalar.

21. yy'da sakin bir hayat yaşayan Ang binlerce yıllık efsunlu bir tılsımın başına bu kadar bela açacağını hiç düşünmemişti. Tılsıma temas ettiği an sonsuz bir alevin içine yerleşerek onu zamanda binlerce yıl geriye savurmasıyla kendini, nefesini kesecek kadar yakışıklı bir adamın karşısında bulmayı da hiç beklemiyordu. Ama kaderin tuhaf bir eğlence anlayışı vardı. Adam güçlüydü, zorbaydı, despottu... Ve kahretsin ki cehennem kadar yakıcıydı. Barbar Lord Alexander Aaden Sword'un onu orada tutabilmesinin mümkünatı yoktu! Ang ne yapıp edecek bu vahşi ve büyülü dünyadan kurtulmaya bakacaktı. Ama Alexander'ın onun için başka planları olduğunu çok geçmeden anladı. Kendini karşı konulamaz bir tutku ve macera dolu bir yolculukta bulan Ang, yapması gereken tek şeyi yaptı. Kaçtı! Bu hikâye de beklenmeyen tek şeyse aşkın tüm bağlardan daha keskin olduğuydu. *** Zaman, mekan, yaratıklar ve dioren dünyası tamamen kendi hayal ürünümdür... 20 Mayıs 2015

Kendime bir söz vermiştim, bir sene önce! Anı yaşayıp, anıları biriktirmeyecektim. Yapacaktım da! Lakin zaman gene izin vermedi kendimize verdiğimiz sözleri tutmamıza... Bugün bir kalem aldım elime ve bu solmuş yapraklarda anılarımı canlandırmaya karar verdim. Ben Elvin Yurt, ya da Elvin Karayel demeliyim... Bugün önümde duran tekliflere bir cevap vermek zorunda olduğum yeni bir gün. Hiç böyle olmamıştı lakin, böyle hissetmemişti ruhum. Kalbim kalın prangalar arkasında şimdi... Ben bunun altında eziliyorum. İstekleri birbirine bu kadar uzak olur muydu bir insanın? Koşullar bizi böyle ağır seçimlere zorlar mıydı? Bir sene içerisinde ne çok değişmişti oysa hayatım... Ben bu yolda yalnız olmak istemiyorum... Bugün bir tercih yapmadan, hala geç kalmadan hiçbir şeye, bu bir sene içerisinde yaşadığım her şeye seni de ortak etmek, kalemimin ucunda can bulan anılarımı tek tek biriktirmek istiyorum...

Suni yollarla hamile kalmışsan ve bebeğinin babasına aşıksan işin zor!

Yaşanmamış Yıllardaki Umut'un hikayesi

Hayat küçük mucizelerle doluydu; bazen küçük bir kalpte, bazen bir kar tanesinde, bazen yıldızların arasında... Bazen de tam yanı başımızda! Sahip olduğum küçük mucizenin adıydı Pamir Ege. Bana bir kez gülümsediğinde tüm dertlerim yok olur, geriye sadece onun sıcacık sevgisi kalırdı. İki deli arkadaşım vardı; hep yanımda olan iki tatlı baş belası... Mucizemizin büyümesine birlikte tanık olurken onun içinde büyüyen özlemi engelleyememek en büyük korkumuzdu. Babası tarafından terk edilen bir çocuğun kırılan minik kalbi nasıl iyileşirdi? Bir mucize daha bekliyordum. Geçmişte sustuklarımı duyacak, oğlumun minik kalbini ısıtacak, tüm yaralarımızı iyileştirecek bir mucize... O mucize bir kar tanesinin avucuma düşmesiyle gerçekleşti. Avucuma düşen kar tanesiyle içim bahara yüz tuttu. Üzerine kar yağarken de ısınabilirmiş insan; Doruk Ataoğlu, usul usul yüreğime konduğunda anladım. O tüm merhametiyle hayatımızdaki bütün boşlukları doldurabilecek kadar güçlü bir adamdı. O, bizim geç gelen mucizemizdi!

Güçlü… Güzel… Zeki… Ve tek isteği intikam olan bir Leydi.

Herşey bir inatla başladı; Nazlı gitmeyi ilk kez kabul ettiği randevuda Murat tarafından aşağılanırsa, intikam almaya karar verirse. birbirlerini ne kadar görmek istemezlerse o kadar bir araya geliyorlar. Murat'ın taştan kalbine, Nazlı'nın cadılıkları etki edecek mi? bekleyip görelim :)))