Berdel Nedir ? Berdel ; Bir Korkudur, Ölümdür, Acıdır, Çığlıktır. "Berdel , Bin Yıldır Bitmeyen Bir Ağıt'ın Adı'dır." O Kızdır Diye Ona Hiç Bir Hakkı Tanımadılar. Susturdular, Hak Vermediler Bir Hata Yüzünden Ölüme Eceli'nin Yanına Gönderdiler. ''O HENÜZ AŞKI TANIMADAN KADERİNE HÜKMEDİLEN BİR KURBANDIR.'' Belçim, Adının Verdiği Anlamını Bile Bilmeyen Bir Kızdı. Ona Yapılan Bu Hata Belkide Dünya'nın En Zorlu, En Acılı, En Şehvetli Aşkına Sahip Olacaktır. BELÇİM KIZILKAN ! SIRAÇ HAZNEDAR ! Bu Hikayeye 17.09.2016 Tarihinde Başlanılmıştır. ©TÜM YASAL HAKLARA SAKLIDIR..

AŞK HALİ Ayda Solmaz; aşkın peşinden koşan hayallerle dolu bir genç kızdı. Nişanlısı Erman'ın peşinden yola çıktığı Amerika'da ayağının tozuyla tüm kaleleri yıkılırken hayat tesadüflerle dolu bir ağ örüyordu onun için. Belki babası haklıydı, o hiç doğru kararlar alamıyordu; ama bunu dengeleyecek bir de ilahi adalet vardı. Daveon Ross hiç debilinen kibar adamlardan sayılmazdı. Gene de görüntüsünün göstermediği vicdanı sokak ortasında boynuna atılıp ağlayan bir genç kızı NewYork'un orta yerinde bırakmaya elvermediyse onun ne günahı olabilirdi ki? Hele de bu kız annesinin diyarından gelen safın önde gideniyse? Yaşamda başımıza gelen en kötü olaylar ya kaderin göremediğimiz ağlarını ören o güzel anlar içinse? İşte bunun cevabı Ayda'da saklı...

Yeni kapak

Yay burçları özel insanlardır.

"Bırak beni!!" Kolumu birkez daha çekip gecenin karanlığında hızlı hızlı ilerlemeye başladım. Boş sokakta yankılanan topuklularımın sesi hiç olmadığı kadar sinir bozucu geliyordu. "Beni dinliyceksin!" Kolumu tekrar kurtarmaya çalıştım ama benden kat kat daha güçlü olduğunu hesaba katmamıştım. Beni kendine çevirdi. "Seni dinlemek istemiyorum aptal!!" "Dinlemek zorundasın sarışın!" Kurtaramayacağımı bile bile kolumu çekiştirmeye başladım. "Yüzkez söyledim bırak artık. Seni istemiyorum!" dedim hissettiklerimin tam aksine. Gözlerine bakmadığım için yalan söylediğimi anlayamazdı ama giderek güçsüzleşen sesim anlaması için başka bir açıklık veriyordu. "Bırak.." Benim aksime güçlü çıkan sesiyle "Bırakabiliceğimi mi sanıyorsun? Benim elimde mi bu?" diye bağırdı. "Seni bırakmayı denedim Mira. Seni üzdüğüm her an. Değiştiğimi farkettiğim her an. Ama başaramadım çünkü.." diyip elimden tuttu ve başına getirdi. "Ben buramla düşündüm." dedi sinirle. Gözlerimin tam içine bakıyordu. Avucunun içindeki elimi kalbine götürdü. "Ama sen buradasın." Göz yaşlarımı saklama savaşlarımda yenilirken hıçkırıklarım duyuluyordu. "Seni bırakmıycağım baş belası." Onu onaylamazcasına başımı salladım. Titrek çıkan sesimle "Senden nefret ediyorum!" dedim. Ama hiç bir şey kalbimin onunla attığı gerçeğini değiştirmiyordu. Yanaklarımdaki yaşları eliyle silerken gözlerimin tam içine baktı o denizi aratmayan mavi gözleriyle. "Bende senden nefret ediyorum." Öpüşünü dudağımda hissettiğim an karşılık vermeye başladım. Elimi yumuşaklığını ezberlediğim saçlarına daldırdım. Kolları güven verircesine belimi sardı. Öpüşü ise zaten, renkli dünyanın ta kendisiydi.

Kimi zaman en güvendiklerimiz sırtımıza bir hançer saplar. Geçmişte oluşan küçücük bir kıvılcım gittikçe büyüyen şiddetli bir aleve dönüşebilir. Hayatınız kararır, belki bir hayatınız bile yoktur? Düşünsenize, her şeyi gerçek zannediyorsunuz fakat sizin bir ruhunuz bile yok. "Gerçekten yaşadım," dediğiniz şeylerin tamamı hayal ürününden ibaret. Duru o gece farkında bile olmadan hayatını değiştirecek bir olaya tanık oldu. Kurtuluşu olmayan bir kıza yardım etmeye çalıştı; fakat sonradan kendisini de çıkmaz yolda buldu. Üstelik ona yardım edecek kimse yoktu. Acımasız katille sonu olmayan bir anlaşmaya girdi. Peki ya o anlaşma neydi?

''Bu sefer ne yapacağımı bilmiyorum,olaylar rayından çıktı.Böyle olmamalıydı,sana uymamalıydım.Beni izlemeyi bırak,bende kayboldum. Karanlığa seni de çekerim,beni dinleme.'' ∞∞∞ Manyak bir çocuk,hayatı boyunca istediği hiçbir şeyi olmayan bir kız. Sizce onları neler bekliyor ? Tehlike? Korku? Macera? Veya..Aşk? Ne dersiniz? Hayır! İkisini de aynı şeyler beklemiyor aslında..Cemreyi tehlike beklerken Doruk için büyük bir eğlence olacak. ∞Doruk...Onun geçmişi kötü falan değil,birkaç olay dışında.Sadece o öyle olmayı seçti,içindeki sessizliğe gömüldü zamanla,belki de karanlığa.Her insanın içinde o sessizlikten ve karanlıktan yok mudur? Orası...Gerçek dünyadan daha huzurluydu. Ama hep olmadığı birisi gibi davranamazdı değil mi,bunu hayatının sonuna kadar sürdüremezdi? •Kitabımın tüm hakları okurlarıma aittir.♡

Ruhumda dolaşan, bir günlük kelebeğin cesedini ellerimle taşıdım kalbime. Parmak uçlarımla son kez okşayıp koydum tabuta. O kelebek kalbimle ruhumun arasında bir araf olarak tekrar kanat çırpacak. Bir gülüş gözümden kalbime düşene dek orada hapsolacak, kelebeğim. Ya hayat bulacak, ya da sonsuzlukta kaybolacak. Şimdi o kelebek gibi bir cesetten ibaretim ben. Bir kentte mucizevi şeyler yaşanırken, evin dışında kalmış, pencereden o sıcaklığı izleyen küçük çocuklar gibi hissediyorum. Hiç varolmamış bir aşkın hüznünü yaşıyorum. Hiç olmayan birinin özlemini çekiyorum. Neydi bu hissettiğim? Bu boşluk nedendi? Ruhumu delen, ciğerlerime batan bu duygu nereden gelmişti? Yağmurla gelen o tuhaf yabancınn etkisi olabilir miydi? O yabancı bana yağmuru sevdirebilir miydi? Yağmur onun bakışları gibi düşecek miydi gözümden yüreğime? Kirpikleri, saçları yağmurla nasıl böyle uyumlu olabilirdi? O yağmurun ta kendisiydi. "Yağmur gibisin. Hatta yağmursun." "Hayır, gökyüzüyüm."

Yıllar önce karlı bir şehrin loş ışığı altında ilerliyordu genç kadının bedeni. Bir gece tüm hayatı alt üst olmuştu. Ailesini kaybettiği an bütün çaresizliği ile Ankara'da büyükannesinin yanında üniversite hayatına devam etmeye başladı. Tüm yıllarını zehir eden genç adam ile yıllar sonra karşılaşır ve bu kez kuzeninin nişanlanacağı adam olarak tam karşısına benliği ile dikilmiştir. Teğmen olmuştur ve karanlık, öfkeli gözleri her an genç kadının üzerine sabitlenir. Yıllar sonra boğulduğu bir çırpınışın katili, tüm bedeniyle karşısında duruyordur. ... Bütün alaylarına alet olduğum yıllarda ardında bana ilan ettiği sevgisini de onunla birlikte gömüp ve şehirden uzaklaşıp kendime yeni bir hayat kurmuştum. Poyraz'ın sözleri beynimi uyuşturmak üzereydi. Ansızın aklıma gelen iniltiler çığlığa dönüşmüştü. "S-sen? " Sesim titrek bir şekilde çıkıyordu. "Evet!" "Sen ne yaptığını zannediyorsun? Nasıl olurda buraya gelirsin!" Ansızın sesim yüksek çıkmıştı. "Yarım kalmış bir hikayem vardı! Onu tamamlamaya geldim!" Üniversitemi bana zehir eden grubun başını çekiyordu ve şimdi karşımda duruyordu. Tüm nefretim o günkü gibi gözümde canlanıyordu. Zengin ve şımarık halinden eser yoktu. Karşımda içinde yanardağ kaynayan bir adam vardı.

Dost uzaylılar ve düşman uzaylılar arasında kalan bir doktor. Tırtıllar üzerinde deney yaparken gizli bir askeri tesise davet edilir. Muhteşem güzellikte bir asistanı ve genetiği değiştirilmiş hayvanlarla yaşantısı kendisini harikalar diyarında hissetmesine yol açar. Bir insan dünyanın kaderini etkileyebilir mi? Serinin ilk kitabıdır. Kapak tasarımı için @missguard a teşekkür ederim.