Nefesinin yanağıma ve kulağıma çarptığını hissettim. "Kaybetmekten korkuyorsun." "Hayır." Haklıydı ama bu sırrım sayılmazdı. "Soru sormadım. Tahmin ettim ve gözlerinde beni onayladı." Cevap vermedim. Birazda olsa geri çekildi. Ukala gibi bir hâli vardı ama yüzü sesinden anlaşılanın aksine gayet ciddiydi. Açtığı mesafeyi tekrar kapattı. "Kusursuza sahip olacağım." Farketmeden ağzımdan iki harf çıktı. "Ha?" Yüzüne daha önce hiç görmediğim diğerlerinden biraz daha belirgin ama silik bir gülümseme yerleştirdi. Ve sonra eski halini aldı. "Sırrım bu." Kusursuza sahip olacağım da ne demekti. Zil çaldı ve herkes dağılmaya başladı. Aaron'da kalktı ve tam gidecekken seslendim. "Bu bir sır sayılmaz. Kusursuzdan kastın neyse daha sahip bile değilsin." Rutin silik gülümsemesini yerleştirdi. "Değilim." Arkasını dönüp kapıdan çıkmadan önce zor işittiğim birşey mırıldandı. "Henüz."

Erkek okuluna düşmüş bir kız Dünya. İlk başlarda okuldan nefret etsede Sevdiği adamı bulunca okul daha güzel geliyor gözüne. Emir... hiçbirşey düşünmeyen umursamaz bir genç adam.Taki okulu erkek okulu olana kadar...

Sırma için sadakat, bir süper kahramanın pelerini gibiydi, ta ki babası tarafından ihanete uğrayana dek. Ailesini kurtarmak için kendi hayatından vazgeçen Sırma, kendini buz gibi bir gerçekliğin içinde bulur: Kendini altı yaşında zanneden ve devasa bedeninde ürkek bir çocuğu saklayan Aras Atasoy ile zoraki bir evlilik. Sırma, bir bakıcı mı olacak, yoksa bir eş mi? Bir kurtarıcı mı, yoksa bir kurban mı? Sırma, Aras'ın çocuksu masumiyetinde kendi kayıp ruhunu iyileştirmeye çalışırken, geçmişin hayaletlerinin kapıyı çalması çok uzun sürmez. Karanlık odalarda saklanan fotoğraflar, uçurumun kenarında ortaya çıkan sırlar ve intikam yeminlerinin gölgesinde gelişen bu tuhaf bağ, Aras ve Sırma'yı hiç bilmedikleri bir savaşa sürükler. BAZEN İYİLEŞMEK İÇİN ÖNCE PARAMPARÇA OLMAK GEREKİR. VE BAZEN EN GÜVENLİ LİMAN, ASLINDA KORKULARIMIZIN BAŞLADIĞI YERDİR.