Eerste dag van school, hier begon de ontmoeting. Veel mensen keken mij raar aan, dat ben ik al gewend. Maar, hij diegene waar mijn ogen op richten keek mij bewonderend aan. Hij was de persoon die mij hielp, zowel goede en slechte tijden. Maar wie is hij eigenlijk. Ik had een droom, een droom dat hij de ware zou zijn. Nee, dat kan niet de mooiste jongen van school. Er zijn mooiere meisjes dan mij. Ik ben een dood gewone normale meisje , draag een Niqab, en doe dat wat mijn heer van mij vraagt. Ik ben Sara. Eerste dag van school, ik stond met mijn vrienden in een hoekje te praten. De ene praatte over chicks, de andere ging showen wat hij aan had, maar ik... Ik ben niet zo een type, ik kijk niet veel naar meisjes, maar ik merk dat het andersom wel zo is. Meisjes kijken wel naar mij, maar hun schenk ik geen aandacht. Totdat ik een meisje zag, ze droeg niqab zag van de verte dat ze groene ogen had en ze liep de school binnen. Mashaallah, Met alle hoop wou ik dat ze in mijn klas zat en tot mijn verbazing was dat zo.

Het gaat over een 17-jarige marokkaanse meid genaamd Dounia. Vanwege een paar agressieve kanten, doet ze van kleins af aan al boksen. Dat is ook een van de redenen dat ze het beter kan vinden met de jongens dan met de meisjes. Dounia was niet zoals de meeste meiden, doen aan relaties, nepnagels, ... Toch komt ze een jongen en heel wat problemen/geheimen tegemoed... Hoogste rang #2 in Tienerfictie rang #6 in liefde