Cem ve Deniz. Kendilerine güvenerek başladıkları bir oyun. Heyecana dönüşen merak. Tutkuya dönüşen bir saplantı. Geçmişten gelen hayaletler.

Bazı insanlar önemsemezler karşılarındaki insanın düşüncelerini bazıları ise karşılarında ki insanı düşündüğü için yalnız kalanlardandır Burak her zaman yalnız kalanlardan olmuştu. Sadece ailesi vardı yanında Anne ve Babası Çünkü onlar biliyordu Homosexual olmanın "tercih değil yönelim" olduğunu.

Gökkuşağı serisi 1. Kitap 2015 🏅Lez- 38 🏅Merak- 52 🏅Savaş- 688

DÜZENLENDİ! "Basat..." diye inlerken ellerimi tam başının olduğu noktada tişörtümün üzerine koydum. Başını kalbimin üzerine koyduğunda altında kıpırdandım. Karnımdan garipten sesler gelmeye başlamıştı. Bedenim çöküyordu sanki. Tüm uzuvlarım uyuşurken kalbim isyan ediyor, bunu kaldıramadığını bağırıyordu. Sanki Basat'ı itmek ister gibi, hızlı hızlı çarpıyor, göğüs kafesimi delme pahasına yukarı doğru sertçe vuruyordu. Beynim ise düşünmeyi bırakmış, sıcak başın keyfini çıkartmaya başlamıştı. "Basat..." diye mırıldandım tekrar. İki gözümden birden iri taneler yuvarlandı, kulaklarımı sıyırıp yastığa döküldüler. Bir öpücük daha indi kalbim üzerine. Hıçkırdım. "Şşş..." Sıcak nefesi tenimi kavurdu. Başını tişörtümün yakasından çıkarttığında tişörtüm göğsüme kadar açılmıştı zaten. Yüzü yüzümün hizasına geldi, eli önce gözlerimdeki yaşları nazikçe sildi, sonra saçlarım arasına daldı. "Özür dilerim." diye mırıldandı. Şimdi ikimizin kalbinin atışları birbirine karışmıştı sanki. Sol tarafımda kendi kalbimin çarpıntıları, sağ tarafımda göğsüme baskı yapan onun kalp atışları... Ağzımı açtığımda lafları ağzıma tıktı. "Çok, çok özür dilerim." Burnunu burnumun yanına, alnını alnıma yaslayıp gözlerini gözlerime dikti. Titreyen dudakları çok ufaktan dudaklarıma temas edince gözlerini kapatıp derin bir nefes aldı. Onu durdurmak istedim ama konuşamadım. Kendini kasa kasa, dünyanın en güzel bahçesine doğru çekti beni. Şimdi dudaklarımdan biri dudakları arasındaydı. Kısa sürdü ama mükemmeldi. Çekti dudaklarını, gözlerini araladı. Usulca fısıldadı. "Yeniden benim kibritim ol. Bir daha asla sönmene izin vermeyeceğim. Söz veriyorum, Barış."

Selam okurlar... Tutku, sadakat, şehvet, gerilim, gizem ve bilinemeyen bir çok vaka. Okuyan kişilerin bütün yaşam tarzı değişecek. Dünyaya ters bakmayı denemelisiniz. Önce bakışlar sonra bütün olaylar. Yeniliklere adım atıp karışıklıklarla sonuçlanan bir tür yeni dünya bulacaksınız ve bu dünyada bilinenlerin aksine bilinmeyen taraflar arasında gezineceksiniz. Hiç yaşamın arka yüzüne baktınız mı? Karanlık, karanlığı yok edemez. Bunu ancak ışık yapabilir. Nefret, nefreti yok edemez. Bunu ancak sevgi yapabilir. Martin Luther King Jr. ...11.2016 ❕ Reklam yapmak yasaktır. Her halükarda yapılan yorumlar silinmiş olacaktır. ❕ Tüm hakları saklıdır. ❕ Yaşayan Bilir adlı hikayemin her konusu hayali olmayıp gerçeklere de değindiğini belirtmek isterim. #İyi okumalar# Sosyal medya ::: İnstagram/@betafrom

Kahve ve sigara ikilisinde en sevmediğim taraf ise sigaranın önce bitmesidir. Fakat bu kez kahvenin önce bitmemesine adeta sevinmiştim. Neden mi? Çünkü o getirdi. Bardağımda onun parmak izi var. Ve belki tam olarak benim parmaklarımın altında. Bu ihtimal bile yeterdi. O ufak uyuşmazlığı artıya dönüştüren olay buydu işte. Daha ikinci günden, önceden küçük de olsa üzüldüğüm bir olayı, mutluluğa çevirmişti. Umuda çevirmişti. Ondan habersiz bir umudu büyütmüştü içimde.. Sevmediğimi, sevdirmiști..

Geçmişte yapılan hataların acısı kanla bastırmaya çalışan bir adamın hikayesi... Sizi kesinlikle sürükleyecek ve de siz düşündürecek bir hikaye. Ard arda işlenen aşırı derecede kusursuz cinayetler ve de bunu çözmeye çalışanların hikayesi. Hangisi üstün gelecek bunu zaman gösterecek. NOT: Bu hikayede ki yer mekan ve bölgelerin gerçekle ilişkisi vardır. Sokakların isimleri vb. şeyer gerçektir. Kişiler ve karakterler ise kurmacadır. (Eleştirilerinizi çekinmeden yorum yaparsanız daha mutlu olurum.)

Beni durduracak mısın ? Bana yardım edecek misin ?

Kendini öldürmek mi kolay başkasını öldürmekmi bence başkasını öldürmek daha kolay intikam hırsıyla bir insanı öldürmüştüm yine yapabilirdim. Onunla yaşadıklarımız düşününce yumuşuyordum ama intikam duygum daha ağır basıyordu. Onu buraya getirmek kolay olmadı sonuçta insanlara işkence eden biri ve benim düşmanım şuan sandalyeye bağlı gözlerini yavaşça açtı: -Tahmin etmeliydim kırmızılı dedi -Bencede sopsiko dedim -En azından senin ellerinden ölücem ama sen kardeşine ne olduğunu bilmiyeceksindedi Sopayla karnına bir kaç defa vurup yüzüne bir çizik atım yüzünden kan geliyordu: -Eğer ona bir şey yaptıysan... Seni öldürücem sopsiko dedim sadece yüzüme baktı ellerini çözdüm bir elini elime aldım ve elimdeki aletle derisini kaldırdım kan geliyordu yine o sev diğim şeyi yaptı kulağıma şöyle fısıldadı: -Kırmızılım ben senin hayatına dedi ve kapandı gözleri kafası düştü ona istemsizce sarılıp ağlamaya başladım vicdanım varmıydı gerçekten "HATA YAPTIK PİŞMANMIYIZ BİLMİYORUZ"