[Książka zamknięta na zawsze] Preferencje z Haikyuu~ Występują: - Daichi - Sugawara - Nishinoya - Tsukishima - Kuroo - Kenma - Bokuto - Akaashi - Oikawa - Satori - Yamaguchi Późniejsze rozdziały: Goshiki, Kageyama, Ukai

Jest ich dużo, więc postanowiłam też pisać XD

Nikt nie lubi deszczowych dni, ale czasem to właśnie ich nie będziemy mogli się doczekać. Gatunek: Romans/Komedia Anime: Haikyuu!! Pairing: Sugawara Koushi x Reader PL (Nie jestem właścicielką/autorką przedstawionych postaci ani obrazków. Jedynie skomponowałam okładkę własnoręcznie, korzystając z cudzego dzieła.)

Reader, jako przyjaciółka Kuroo i Kenmy, zostaje zabrana na ławkę rezerwowych, by pooglądać mecz sparingowy pomiędzy liceum Nekoma i Karasuno. W przerwie między setami, wpada na wysokiego blondyna, który po za wzrostem, niczym szczególnym się nie wyróżniał.

Do twojej klasy dołącza nowy uczeń, a mianowicie Lev Haiba. Jest pół japończykiem pół rosjaninem. Od samego początku próbuje zwrócić twoją uwagę. Dołącza również do szkolnej drużyny siatkarskiej, gdzie kapitanem jest twój brat. Jak potoczy sie historia...

zbiór krótkich opowiadań tworzonych pod wpływem chwili przez dłuższą chwilę przez człowieka, który za bardzo się tym wszystkim ekscytuje. opublikowano historie z: •knb - aokise; •haikyuu!! - daisuga, kagehina, asanoya; zbiór - daisuga, kagehina, bokuaka, kiyoyachi, kuroken; •free! - makoharu; •yuri!!! on ice - victuuri. zajrzyj do rozdziału "bank", aby dowiedzieć się więcej na temat konkretnych one shotów/jednopartów. ostatni update: 12 lutego 2017r. kolejny update: druga połowa/koniec listopada 2020r. skrzynka prompts jest zamknięta. © credits art: Pixiv Id 7143120

W pewnym momencie życia, każdy marzy o założeniu rodziny. Ale kto by przypuszczał, że wypuszczenie ukochanej pociechy spod własnych skrzydeł jest takie trudne? Zaznaczam, że to jest jedynie TŁUMACZENIEM oryginalnej wersji. Copyright © 2016 by jellybob, latias. All rights reserved. I own nothing but translation. Permission to translate was given by the authors.

Miałem to opublikować gdzieś indziej, ale niech będzie tu ^^ Oddaję wam moje piękne shociki. Napisanie ich sprawiło mi sporo radości, poczułem się spełniony *o*

Byłem przekonany, że nie ma gorszego widoku od siedzących na boisku, smutnych i czasem nawet rozpłakanych chłopaków z naszej drużyny. Poczuwam się w dużym obowiązku opiekuńczym, trzy lata na pozycji wice-kapitana to stworzenie potężnych, trwałych więzi z każdym z osobna. Obserwując sparingi z innymi drużynami, czy grzejąc ławę na eliminacjach czy innych zawodach, dręczyły mnie myśli o tym, że już w tym roku, pożegnam się z każdym, z kim udało mi się zżyć. Szkoła... co za bezwzględne cholerstwo. Jednak, wracając do myśli o najgorszej możliwej rzeczy, którą może ujrzeć „mama" Karasuno... okazało się, iż niestety, nie jest to po prostu płacz. Problem polega na tym, że takiego łkającego Noyę można przytulić, delikatnie pogładzić po starannie nastoburczonych włosach i szepnąć, że nie ma co się zamartwiać; że porażka to nie koniec świata. Schody zaczynają się, gdy osoba którą znasz, patrzy na ciebie martwo i nie kojarzy cię ani trochę. I wtedy, to ty sam, zaczynasz płakać jak maleńkie dziecko, pozostawione w ciemności.