H: "Clair, chyba się w Tobie zakochałem..." C: "Ja w Tobie chyba też, Harry..." H: "Nigdy bym Cię nie zostawił. Jesteś dla mnie wszystkim, Clair. Jesteś moim powietrzem." H: "Za kogo Ty się kurwa uważasz, żeby ingerować w moje życie?" C: "Masz rację. Co ja sobie myślałam." C: "Pojawiłeś się nagle w moim życiu, obracając je o 180°, po czym równie nagle z niego zniknąłeś. Jestem Ci za wszystko wdzięczna. Kocham Cię, Clair♥" H: "Co ona pierdoli!?" H: "Już jest dobrze." C: "Nic nie jest dobrze." C: "Kocham Cię, Harry." H: "Ja Ciebie też kocham, Clair." "Infinity 30.08.14" H: "Wiesz, że Cię bardzo kocham, prawda?" C: "Wiesz, że też Cię bardzo kocham, racja?" H: "Bez urazy, ale nie przepadam zbytnio za dziećmi." H: "Clair, proszę..." C: "Nawet nie próbuj się tłumaczyć." H: "Będę strasznie tęsknił, Clair..." C: "Ja też." C: "Kocham Cię, Harry." H: "Ja Ciebie też, księżniczko." B: "Nie myślałaś z Harrym o dziecku?" C: "Boże, nie." H: "Już tęsknie, kochanie ;c" C: "Ja także :c" C: "Jesteś chujem, Styles. Nie chcę Cię nigdy więcej widzieć na oczy." Zapraszam na ciąg dalszy opowiadania "Fate. |H.S|". Jak potoczą się LOSy naszych bohaterów? :)

Zmęczenie spowodowane podróżą uderzyło we mnie w momencie, w którym przekroczyłam próg domu. Na darmo łudziłam się, że zostanę przywitana, gdyż rodziców nigdy nie było w domu. Dosłownie NIGDY. Powolnym krokiem weszłam na piętro niosąc ze sobą tylko bagaż podręczny. Otworzyłam go w celu wyjęcia ładowarki do telefonu i zamarłam w miejscu. Nie było go tam. Mój notatnik zaginął. Przestraszona zbiegłam na dół w celu przeszukania reszty walizek.

"On ma objąć tron. Ona nie jest gotowa na nowe życie." Zapraszam na trzecią część Royal :) ©2015 by hazzasminex

"Ona musi uciekać. On chce jej powrotu. " Zapraszam na drugą część "Royal" :) ©2014/15 by hazzasminex

"Ona myślała, że jest normalnym chłopakiem. On myślał, że zapomni" ©2014 by hazzasminex

Panna Nikt. Pseudonim, który pozwalał żyć w pełni. Do czasu. Nie wszystko jest tak proste jak się wydaje. Świat jest po prostu za ciasny. Pierwsza Część Trylogii "Miss Nobody" OKŁADKĘ WYKONAŁA: yasma1616

Leah jest znaną youtuberką, znaną przede wszystkim z zabawnych vlogów, ale też coverów. Co, jeśli nagranie jednego z nich zmieni całe jej życie? Od: onedirection@vevo.com Do: leahhyt@gmail.com Zespół One Direction serdecznie zaprasza Panią Leah Stockwell do współpracy. Fanfiction jest w trakcie tzw. "renowacji" - pozbywam się niepotrzebnych dopisków i notek, sprawdzam poprawność językową i gramatyczną oraz usuwam wszelkie cringe moments, żeby lepiej Wam się czytało x

Lucille ma 17 lat. Nie ma zbyt wielu przyjaciół i ma problem z nawiązywaniem nowych znajomości. Ethan rownież ma 17 lat. Jest jednym z najpopularniejszych chłopaków w szkole. Jest kapitanem drużyny baseballowej. Koledzy go podziwiają, a dziewczyny ślinią się na jego widok. Pewnego wieczoru Ethan ratuje Lucille z rąk oprawcy. Przez tą jedną decyzje stają się "przyjaciółmi od seksu" co prowadzi ich do niekończącego, gorącego romansu przepełnionego łzami i niewypowiedzianymi uczuciami. Opowiadanie tłumaczone z angielskiego. Najwyższe notowania: #3 w Romans - 06.01.2017 #2 w Romans - 09.03.2017 Oryginalny tytuł: "Its simple. I use you. You use me„ Książka napisana przez: @giveasmilex

'Burn With You' to DRUGA część mojego opowiadania o Harrym! Pierwszą część (Turn To Stone) znajdziecie na moim profilu! "Dzieli nas dosłownie metr a w jego oczach widzę wszystko, każdą pojedynczą emocję. Nie rozumiem dlaczego zamiast go ominąć i iść przed siebie po prostu stoję i patrzę w jego oczy. Nie rozumiem dlaczego nie mogę pohamować uśmiechu, który pojawia się na mojej twarzy. Nie rozumiem tego dziwnego ukłucia w brzuchu kiedy on niepewnie odwzajemnia mój uśmiech. Nie rozumiem co się właśnie dzieje ani dlaczego czuję to co czuję. A czuję wszystko. Patrzę na niego i wiem, że jest tak samo zaskoczony i zdezorientowany jak ja. Nie mogę zrozumieć dlaczego jego spojrzenie i jego uśmiech wywołują we mnie tak wiele emocji. Nie rozumiem dlaczego w ogóle się uśmiecham. Żadne z nas nie wie co zrobić, żadne z nas się tego nie spodziewało. Mieliśmy się już nigdy nie zobaczyć... Dopilnowałam tego tak samo jak on. Oboje nie chcieliśmy się już nigdy w życiu spotkać jednak zamiast tego stoimy na środku Nowego Jorku, patrzymy na siebie a ja wiem, że to nie jest sen. To rzeczywistość. Stoję, patrzę na niego i czuję się zagubiona jak jeszcze nigdy w życiu. A wszystko przez jedno spojrzenie w te zielone oczy, wszystko przez jeden uśmiech tego pięknego chłopaka z motylem na brzuchu..." Okładkę wykonała @cvpcakestyles! Dziękuję!

"Kołysałam się w przód i w tył, głowę miałam spuszczoną. Było mi zimno, wybiegłam z pokoju ubrana jedynie w cienką piżamę, bez skarpetek, kapci, szlafroka... czegokolwiek. Byłam zdenerwowana, cała się trzęsłam i mimo, że próbowałam pohamować łzy one ciągle spływały po mojej twarzy mocząc mi piżamę. Tak bardzo bolało mnie to, że on tam jest z jakąś kobietą... A mnie miał w dupie do tego stopnia, że nie martwił się czy usłyszę jak się pieprzy czy nie. Minuty wydawały mi się być wiecznością... Nawet nie wiedziałam ile już tak siedziałam, nie wzięłam telefonu, nie umiałam przestać słyszeć tych dźwięków... Miałam wrażenie, że wpadłam w jakiś amok. Siedziałam, kołysałam się i bezustannie płakałam. Cała dygotałam, żadne bodźce z zewnątrz do mnie nie dochodziły, nie zorientowałam się nawet, że Styles wszedł do salonu i gapi się na mnie. Ocknęłam się dopiero gdy wyłączył telewizor. Wtedy jak za pomocą magicznego pstryczka poderwałam się na równe nogi, szybko się rozejrzałam i nie dojrzałam nikogo oprócz jego..."