3 KİTAPLIK SERİ EPSİLON YAYINLARI ARACILIĞIYLA SATIŞTA! İLK KİTABINI WWW.BEYZAOZAYDİN.COM 'DAN ÜCRETSİZ BİR ŞEKİLDE OKUYABİLİRSİNİZ. KİTAPLIĞINIZDA BULUNMASI DİLEĞİYLE ^^ "Bizim bir hikayemiz yok" diye geçistirdim. "Sen, seni yakıp kül edecek bir aşk istiyorsun Masal. Normal tanışmalarda gözün yok. 'Seni seviyorum'ları önemsemiyorsun aslında. Herkesin bildiği sevgi sözcüklerini istemiyorsun. Sen herkesin olduğu bir salonda sahnede oyun sergilemek istemiyorsun. Herkes karanlık salonda oyunu izlerken sen arkada ışıklar saçarak kendi oyununu yasamak istiyorsun. Sen ne Mert'i ne de Atalay'ı istiyorsun. Sen bu oyunda kendin gibi normalle yetinmeyen birini istiyorsun. Cesaretinizle ateşte yürümeyi göze aldığınız bir aşk istiyorsun." Bu sensin, diye düşünsem de "Bunları neden anlatıyorsun?" dedim kaşlarımı çatarak. Başını bana çevirip omuz silkti ve sırıttı. "ÇÜNKÜ BU BİZİM HİKAYEMİZ."

Ölümün sıcak nefesi ensesini okşarken günahın harlanan ezgisi balçıkla sıvanmıştı. Babasının gölgesi ve esareti altında yaşama tutunan, sol yanındaki acılarıyla perçinlenip, kozasındaki duvarları tırnaklarıyla kazıyan bir kız. Avuçlarında kırık kanatları, ruhuna satır satır işlenen bir aşk. Tüm hayatının çetrefilli yollarında düşe kalka yaşarken, lisenin ona getireceklerinden habersizdi. Nefretin soylu nefsi yaşamın içinden kopup gelen vaveylaydı. Ruhunun dibini günahlarıya boyamış, cehennem azabıyla yanmıştı. Kaçınılmaz sonun şafağında öfkesini ve nefretini harlarken planlarında olmayan tek şey ruhu yaralı bir kızın pençelerindeki tutkuyla bezenmiş ihtirastı. "Ruhumu ruhuna diktim. Bir daha ne sen çözebildin o ilmikleri ne de ben."

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

🦋 O, kanatlarında ölümü taşıyan mavi bir kelebekti. Hüznün mavisi, ölümün uykusuyla birleşti. Kadın ve adamın dudakları son bir kez titredi. ◆◆◆ Masal geçmişindeki boşluğu, kötü anılarını etrafındaki insanlar ve geleceği ile doldurmak isteyen genç bir kızdır. Ve bir gün kader onun için yine en kötü sonu hazırlar. Babası aniden ortalıktan kaybolmuştur. Dahası peşine kim olduklarını, ne istediklerini bilmediği karanlık adamlar takılmış ve kaçmak zorunda kalmıştır. Yıllardır babasının birikim yaptığını düşündüğü banka kasasına gider ve orada büyük bir sürpriz ile karşılaşır. Kasada para değil, sadece bir isim ve adresin yazılı olduğu bir kağıt parçası bulur. Masal acımasızca öne sürülen bir piyon olduğunu bilmeden o adrese gider ve kaderin çarkları yine tersine dönmeye başlar. Orada onun pusuya yatmış olan hastalığı yeniden gün yüzüne çıkar. "Kelebekler sadece üç gün yaşar ama..." "O zaman bizde kelebeklerin ölümsüz olduğu bir yere gideriz" "Mesela nereye?" "Cennete..."

VHope derslerimize hoşgeldiniz! Elinizde bulunan bu kitap VHope hakkında bilgiler, fotoğraflar, momentlar ve daha fazlasını içermektedir. İyi okumalar♡ ~♡~ [VHope Moments Photobook] Started 》10.11.2016 Kurgu Olmayan #1 Rastgele #15 100k 》03.09.2017

FANTASTIK//RUHANİ "Sana ait olmayan şeyleri ellememen gerektiğini öğren küçük kız..." ____________________ Kesik çıkan sesimi umursamayıp boğazımdaki ipi iyice çekerken, belimde ki elinin tutuşuda sıkılaştı. Sertçe çektiği ip ensemde ki yumuşak deriyi iyice gerip iz bırakacak şekilde içe gömülüyordu. Amacı ipi koparmaktı muhtemelen ama o kalın ipi benim boynumda koparması imkansızdı. Eğer biraz daha zorlarsa ip, boynumu keserek serbest kalabilirdi ancak. "Üzgünüm güzelim. Buna ihtiyacın var" Ben ne dediğini çözemeden elini doladığı ipi boynumu kesmek üzere hızla kendine çekti ve eş zamanlı olarak boğazımdan kan kokan dolu bir çığlık kopardı beraberinde. Gözlerimi açtığımda ilk gördüğüm şey kapkaranlık bir perde oldu. Görüşüm bulanık olsa da sırılsıklam olmuş saçlarım, hızını dengeleyemeyen nefesimi net hissedebiliyordum. Nefesim hızlanmış, alıp verdiğim nefeslerle burun deliklerim hızla gerilip daralıyordu. Rüyada ki çığlığın tadı ise boğazımda tazeliğini koruyordu. Acı ve metalik tat. Gördüğüm rüyanın etkisiyle bedenimin sarfettiği adrenalin normal karşılanabilirdi. Peki ya benimkinin aksine hissi çok derin olan diğer beden normal miydi? Bir süre görüşümün netleşmesini beklerken hissettiğim bir diğer şey, boynumdaki kolyeyi kavrayan elimin üstündeki diğer el hissinin sürekliliği olmuştu. Hâlâ rüya da olduğumu düşünebilirdim. Eğer hissi bu denli gerçek olmasaydı. . . . *3.07.18 5.04PM Tue*