Melik şah kağnıda ne taşındığını görmek için hemen perdeleri aralayıp yukarıya tırmandı ve üçü köşeye büzüşmüş, biri ayakta kızları görünce gülerek, " Ulan sende ne şans var be! Bok çukuruna düşsen her koltuğunun altında bir huriyle çıkacaksın." dedi. " Kim bunlar?" Bu arada, Ragnar'la, Melik şah'tan onlara bir zarar gelmeyeceğini anlayınca rahatlayan ve yıllardır, biri yaşlı Erzurum valisi, diğeri kilolu Roman Diyojen'den başka hiçbir erkeğe bu kadar yakın olmayan kızlar; karşılarındaki, biri dev yapılı sarışın, diğeri kara saçlı, yeşil gözlü, buğday tenli iki yakışıklıya göz süzüp, cilve yapmaya ve aralarında kıkırdaşmaya başladılar. Ragnar, " Roman Diyojen'in özel uşaklarıymışlar ve imparator onlara çok bağlıymış. Eğer bizi ona götürürseniz ödüllendirilirsiniz diyorlar." dedi. Melik şah kızlara, " Şu an Roman Diyojen'le aramız pek iyi değil. O yüzden, eğer sizi yanına götürürsek alacağımız tek ödül kellelerimizi kaybetmek olacaktır. Onun için o işi unutun. Ama, sizi buradada bırakamayız ve bizimle geliyorsunuz." dedi. "At binmeyi bilirmisiniz?" Kızlar aralarında gülüşmeye devam ederek başlarını salladılar ve genç adam, " Hadi o zaman hemen gidiyoruz." deyince kağnının kapısına doğru hareketlendiler. Melik şah üzerlerindeki ince elbiseleri işaret ederek, " Böyle olmaz. Giysileriniz at binmek için uygun değil." diye onları durdurdu. " Daha kalın bir şeyleriniz yok mu?" Kızlar karşılarındaki iki erkekten hiç rahatsızlık duymadan hemen üstlerindekileri çıkarmaya başlarken; Melik şah çıplaklıklarını görmemek için sırtını döndü ve Ragnar'ıda dönmesi için dürttü. Kuzeyli oralı bile olmadan, " Dalga geçiyorsun herhalde?" dedi ve sırıtarak önündeki manzarayı seyretmeye devam etti.

Labirent gibi sokaklarda gördüğüm her kapıyı ittirerek saklanabileceğim bir yer arıyordum. Açılmıyordu kapılar. Ardımdaki adamın bakırcıların çekiç seslerini anımsatan ayak sesleri her an daha da yaklaşıyordu. Dar sokaklardan birine daha girmiştim ki bir anda yol bitti. Bu bir çıkmaz sokaktı. Kapısız, penceresiz yüksekçe bir duvar önümü kesiyordu. "Seni öldüreceğim!"dedi korkunç ses. Çaresizce dönüp sesin sahibine baktım. Nevfel etrafımı çeviren üç duvardan daha geçilmez görünen cüssesiyle karşımdaydı. Yarım bir gülümsemeyle baştan aşağı süzdü beni. Ayaklarımın buz kestiğini hissettim. Beton zemine çıplak ayaklarla basıyordum. Ölülerin de önce ayaklarının soğuduğu geldi aklıma. "Leyla..." Nevfel korkunç suratında alaycı bir ifadeyle bana doğru geliyordu. Sanki onun her adımında ruhum biraz daha çekiliyordu. Korkudan sıklaşan soluğum boğazımda düğümlendi. O yaklaştıkça ölüm de yaklaşıyordu. "Gelme! Aradığın kişi ben değilim!"diye bağırdım geri giderek. Sırtım duvara dayanmış, ölüm burnumun ucuna kadar gelmişti. Kaçacak yerim yoktu artık. Nevfel şeytanı hatırlatan ateş gibi elleriyle kolumu yakaladı. "Sen Leyla'sın!" ... ✔️Bütün kurgularım, içindeki ufak hikayeler, sözler, varsa şiirler dahil bana aittir. Alıntı yaptığım durumlarda bunu belirtiyorum. Öncesi de sonrası da çalıntı ihtimaline karşın (her bir değişikliği dahil) çeşitli yollardan korunmaya alınmıştır. Benzer kurgularla karşılaşırsanız lütfen bana bildirin. Bütün kurgularım özgündür. ✔️ Başlama: 27.11.2016 Final: 18.02.2018 Kelime sayısı: 78.095

Mitoloji #1 Tarihi Kurgu #5 Fiona Evans yirmi altı yaşında, yönetici asistanı olarak çalışan ve hayat zevklerini aldığı maaşa bağlı olarak şekillendirmek zorunda olan genç bir kadındır. Büyük annesinden kalan miras sonrası dört yıldır aynı pozisyonda çalıştığı ve bir ilerleme kaydedemediği yönetici asistanlığı işinden istifa ederek daha iyi bir iş arayışına girmeden önce bir süre kafasını dinleme kararı alır ve Northumberland'a doğru yola çıkar. Ancak bu yolculuğun hayatını tamamıyla değiştireceğinden haberi yoktur. Yayın Tarihi: 23/01/2018

Tüm ön yargıları bir kenara bırakın ve bu dünyanın içine girmek için harekete geçin . Aynı gözüken ama farklılıkların olduğu bir dünya burası. "Beklemek,hiç duymayan birine dünyanın en güzel şarkısını söylemek kadar anlamsız." Bu hikâye kayboluşun ve savruluşun olduğu ,sonun aslında başlangıç olduğu bir hikâye. Onlar ne kadar bitti derse desin son söz daima kaderin . ***** Dilsiz bir kızın sağır bir kalbi ve bir adamın sakat ve hissiz kalbi bir araya gelirse ne olur hangi acıları onları birleştirir kader mi?Kader bu iki insanı gördükten sonra elini ayağını çekmiş üzerlerinden . O zaman akıl mı ? Aklın kalbe hükmü geçer mi peki ?Bilinmezlik Maral ve Baran ağa 'nın sessiz hikayesi bu hadi başlayalım okumaya. Kapak tasarımı @beyzasrl 'ye aittir. ¶¶¶¶¶¶¶¶ Bu hikaye şahsıma aittir izinsiz herhangi bir çalınma , kesit alma ve başka bir yerde yayınlama durumunda gerekilen yapılacaktır. . Başlama tarihi : 01.05.2015

Zehirli sarmaşıkların sardığı bir hayatta yaşamaya mecbur kalmış genç bir kız. Geçmişin tozlu sayfalarını saklama çabaları. Keder çökmüş kalblerin umut fısıltılarını dinleyişleri. Değişen hayatlar... Çaresizliğin kol gezdiği zamanlarda yankılanan acı vaveylaları yok sayanlar. Bazen bir bataklığın tam da dibinde,bazen de bir uçurumun tam ucunda hayatlar... Ve nane molla yürekleriyle mücadele etmeye çalışan insanlar. 24 kasım 2017 6 ocak 2020

BEDEL SERİSİ 1 Bir canın bedeli kaç can, kaç hayat, kaç umut eder? Elif ve Ömer'in hikayesi bu.. Bedele kurban edilen iki hayatın hikayesi.. Birbirine zıt iki karakter, iki yaşam, iki kırık kalp.. Mecburen birleşen iki hayat.. Elif.. İstanbul'da doğup büyümüş, dinine bağlı, doğu kültürüyle yetişmiş fakat , özgürlüğüne düşkün, asi, inatçı bir genç kız. Ömer.. Kıratlı aşiretinin genç ağası. Kadınların ezildiği bir ortamda yetişmiş, harama bulaşmış, hırçın, her isteğinin yapılmasına alışık biri. Klişeden uzak, sürprizlerle dolu tahminlerinizin sınırını zorlayacak bir yaşam hikayesi.. Wattpat hikayelerinden değil, gerçek hayatlardan alıntılarla yazılmıştır. O yüzden yazılanlar ağır gelebilir. BERDEL değil BEDEL hikayesidir. Spiritüel içinde #1 (HİKAYEDEN KISA ÖZETLER İÇEREN KESİTLER ADLI BİRİNCİ BÖLÜMÜ OKUMADAN KARAR VERMEYİN) İnstagram sayfamız "bedelinyazari"

Rory Campbell karısını ve kızını büyük yangında kaybettikten sonra evlenmeyi bir daha asla düşünmemişti. Ancak Kralın emriyle Tanrı cezasını versin bir İngiliz'le evlenmek zorundaydı, kral arkadaşı da olsa onun emirlerine karşı gelecek kadar aptal değildi. Hayat yeterince ızdırap dolu değilmiş gibi şimdi bir de bir İngiliz kızının şımarıklıklarıyla uğraşacaktı. Kathleen Ewans tipik bir kadın gibi davranmaktan çok uzak hareketlere sahipti. Evlenmek ya da başkasına ait olmak istemiyordu babasının varisi olup kendi insanlarıyla ve kendi toprağında ölmek istiyordu. Babası ehlileştirilmesi isterken, annesi onun özgür ruhunu yaşatmasını istiyordu. Peki ikisinin kaderi nasıl bir yol izleyecekti, Rory kalbinin kapılarını asi Kathleen'e açabilecek miydi, Kathleen Rory'e olan arzularını dizginleyebilecek mi yoksa tam bir teslimiyetle arzunun kollarında eriyecek miydi?

.. İki dağ arasında ince, çizgi bir yol. Bilmiyor, çünkü yangının sebebi kendisi. .. Ardına baktı, yola çıktığı yerle vardığı nokta arasında bir ömür vardı sanki. Sahi kaç milyon adıma denk gelir kalp atışları. Kaç insan dayanabilir yırtılan ayaklarına, parçalanmış bir vücut emanet etmeye.." Bu, Hatice'nin hikayesi değil aslında. Annesi ve babası hayatta olmalarına rağmen öksüz ve yetim kalan Kadir'in hikayesiydi. Kadir, ne kendini bulabildi ne de kendine gelebildi. "Dökülür birbir sonbahar yaprakları, toparlayamam zaten, senden kalan hatıları. Güldürebilir mi ya da adının geçtiği her cümle. Bilemezdim, son sevdam sanarken sonum olacağını. Kıyafeti yok dilimin, üryanlığım kefene özlemden. Fi tarihine gömdüm tüm arzularımı, bundan sonra gerçek yalnızca canıma minnet saydıklarım. " ...

Gerçek hayat hikayesidir