Ben Meriç Kaya. O herkesin dilinde dönüp dolanan Şizofren. Şizofren değilim kafamdakileri açıklayamıyor, dilimin ucuna getiremiyorum. İnsanlar beni anlamıyor ya da anlamak istemiyor. İnsanlara güvenmezdim insanlar da bana güvenmezdi.nAma ben her role kendimi sığdırabilecek bir oyuncuydum. Çünkü yolun sonunda ulaşabileceğim bir nedenim vardı. Bu hedefe ulaşmak için de acı lazımdı. Yoksa siz de mi beni anlamıyorsunuz? Dedim ya; Şizofren değilim. Sadece beni anlamanıza beni hissetmenize ihtiyacım var. Yaptığım, yaşatacağım her şey için bir neden var. Ama olurda benim tarafımdan çekilirseniz o zaman hiç birinizin eline koz bırakmam. Beni anlayamaz yapacaklarımı sorgularsınız. Bu yol boyunca da bana sakın kapılmayın. Unutmayın; Ben kendimi her role sığdırabilecek bir oyuncuyum. Katil #1 /03.07.2020 trajedi #1 / 31.03.2021 Gerilim #1 /01.05.2018 Gizem #1 / 08.11.2019 İntikam #4 / 20.04.2021 A'zel isminde yazılan ilk kitaptır.

Koca sema, diz çöktü gözlerine. Ay bembeyaz parlak tenin yanında soluk kaldı, yıldızlar gökyüzü kadar karanlık olan saçlara meydan okudu. Bulutlar ağladı, yağmur selam verdi kanlı ellere. Kalplere sis çöktü, güller boyun büktü üzerinden çıkmayan kan kokusuna. Ve dinledi toprak sözlerini. "Saçların kadar uzun ve güzel olsun ömrün Küçük Yalancı." Dedi adam, ama kesti kadının saçlarını kendi elleriyle, kıydı sevdiğinin ömrüne. "Hiçbir yere gitmeyeceğim sevgilim..." Dedi kadın, ama tutmadı sözünü, kıydı sevdiğinin aşkına. Sevdiği kadınları bir bir kaybeden acımasız katil, Akın Korel. Sevgiden yoksun kurak bir kalp ve o kalpte açan beyaz bir papatya. Kendi döktüğü göz yaşlarıyla büyüdü, getirdi baharı. Kimse fark etmedi onu. Güllere ulaşılmak isteyenlerce ezildi, yine döktü göz yaşlarını. Adam fark etti solan papatyayı, aldı ellerine. Ama öldü beyaz papatya. Muhteşem bir koku sardı etrafı. Ölü bir çiçek hiç böyle güzel kokar mıydı? Yaşadığını sandı, sevindi adam. Ama bilmiyordu papatyaların ölünce koktuğunu. Öğrendiğinde ise artık çok geçti...