Bebeği olmayan bir kadının, elinde kalan tek güç, tek dayanak SEVDA idi. Kalıcı, baki olan SEVDA. Mardin'in şahit olduğu, Şerzan'ın sevdalısı olduğu Viyan'ım ben. Kuma gelen, elinde tek dayanak, tek sığınacağı liman, doğacak yavrusu olan Zilan'ım ben. Aşkı tadamayacak, yaşayamayacak olan kadınım ben. Sahi, aşk Kuma'lara yasaklı meyve miydi? Acıların bağrında yaşayan iki kadın. Ve bunun ortasında kalan bir Adam. Nereye baksanız bir uçurum. Nereye adım atsanız yangın yeri. BU SADECE BİR KESİTTİ , EĞER MERAK EDİYORSANIZ SİZLERİ DE HİKAYEMİZE BEKLİYORUZ . HER HİKAYE BİR ŞANSI HAK EDER SENDE BİZE BİR ŞANS VERİRSİN ÖYLE DEĞİL Mİ ? -KAPAK YAPIMI BANA AİTTİR- Şans veren değerlilerimiz , sizlere keyifli okumalar diliyoruz . şans vermeyen değerlilerimiz de sizin de canınız sağ olsun . YAZAR : EYMER

Hiçbir günah kefaretini unutmaz. Hiçbir kirli sır gecenin nezaretinde tutuklanamaz. Geleceği ellerinden tek gecede koparılan bir adam, öleceğini bilse dahi sessizliğin kanatlarına sığınmaz. İki karanlık gecenin iki büyük suça gebe kaldığı ve iki yabancı ruhun birbirine körkütük düğümlendiği acı bir hikâyenin içindeyim. O iki yabancı ruhtan biri benim. Ve ben bir zamanlar, yolunda giden bir hayata sahiptim. Bir gün o çıkageldi ve içinde sadece doğruların olduğu dünyamı yanlışlarıyla altüst etti. Gözlerime bir kez bakması bile beni düşürmeye, düştüğüm yerde darmadağın etmeye yetti. Beni tehditlerle örülü bir kafese hapsetti, o kafesin kilidini ve anahtarını elime verdi. Gitmek de, kalmak da senin seçimin dedi. Ama ne kalabildim ne gidebildim. Yalnızca bekledim. Benim de onu düşüreceğim bir gün elbet gelecekti ve ben intikam almayı severdim. O gün geldi. Bir leyl vaktinde, ay gecenin koynunda dalgalanırken, hakikati sırtından vurdu kirli parmakları. Artık bu saçma hikâyemizde bizden başkaları da vardı. Zaman aktı... Kendiliğinden kırıldı hapsolduğum kafesin kapakları. Dışarıya adım attığım an hislerim pervasızca tökezledi. Zira sevdayı puslu gecelerde yüreğime kazıyan adamın ruhu artık içime işlemişti. "Haklıymışsın," dedi beni öldürmek ister gibi. "Senin hikâyenin esas adamı ben değilmişim."

Şarkılar yalan söylüyormuş Baran, kimse kimseyi öldürmüyormuş sevdadan... Şayet öyle olsaydı, girmez miydim benim için kazdığın mezara? Düşmez miydim o dipsiz çukurlara, karanlık kör kuyulara... Şiirler de yalan söylüyormuş Baran, düşülmüyormuş öyle ha deyince... Yürekte yanan yangın, kül etmiyormuş hiçbir bedeni. Şimdi ışıkları söndürmeli, Seni yazan kalemi kırmalı, Ve kalbimin kapılarını kapatmalıyım... İçim çok kanıyor, Ama savaşmalıyım. Tek bir damla gözyaşıma hapsedeceğim seni Baran. Yutkunduğum an gözümden değil, Kalbimden düştüğün an olacak inan.

Tek kelimelik bir hayattır AŞK... Her şeyin karalanabileceği boş bir sayfa, her dinlediğinde ağladığın, gerçek bir masaldır. Her şeye yazılır her şeyi yazar aşk! Aşk...Bir nokta gibi hazin sonu masum bir başlangıca kilitler. Aşk; kimisi için acıdır, kimisi için tatlı... Onlar içinse can yakıcı... 1 kere yaşarsın aşkı; defalarca yazarsın. Tek seferlik bir harptir. Yaşadıklarını anlatmaya yetmez. Yaşadıklarına denk düşüremezsin hiçbir kelimeyi.Acı desen değil. Tatlı desen hiç değil... Nedir aşk...? Hayat mı? Ve aşk.İlk emekle,ilk canla birlikte doğdu.Değilse hep sonsuz kalırdı gece.Büyük tufan dedikleri,çölün kalbinden patlamasıdır aşk. Aşk sınır tanımaz. Mesafelerden korkmaz. Aşk tek bir ruhun iki ayrı beden de dirilmesi gibidir. Sorgulamadan,kalıpların içine girmeden ulaşmaktır o ruha. ●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●● Ama sadece sevdim. Çok sevdim. Oysa ki sen erkeksin,ben kadın. Sen acıtırsın, ben acırım. Sen kanatırsın, ben sararim. Sen unutursun, ama ben asla unutmam. Ama ben aşık ve seven bir kadınım! yeryüzünün en büyük savaşçısı , dilersen ana olur,bacı olur,yar olur,yâren olurum.. Ama dilemezsen düşman bile olmam .. " Dicle derin bir nefes alır ve tekrar konuşmaya başlar. "Ama ne yaparsan yap ben hep seni seven bir kadın olurum.." ●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●●● 19 yaşında ki bir kızın hiç tanımadığı bir adama sadece bebek vermek için gitmek zorunda kalıp, türlü işkenceler ve acılar çekmesini anlatan bir hikaye... (hikaye ile ilgili fotoğraflar ya da herhangi bir şey alındığında. İşlem uygulanacaktır. )

İmkansız bir aşkın gölgesinde dolaşan Dalya Yılmaz . Aşkı tattığını sanan ama aşkı Dalya ile ögrenecek Baler Kahramanoglu . ------ "Herşey Dalya için zordu babasının borcu yüzünden evlenmek zorundaydı kardeşini düşünüyordu ama nasıl yapacaktı sevmediği adamla ne kadar devam edebilecekti ." "Baler çok sevdiği karısı kısır diye evlenmek zorundaydı kuma istemiyordu ama 1 yıldır babasının baskılarinada dayanamıyordu sonunda geliyordu Dalya Kahramanoğlu ailesine bomba gibi düşücekti " . Cehennemin ateşinde yanan iki beden . BADAL ♡ Kapak için - Hoppala_yokya8 'e teşekkür ediyorum . - Not - ( İstanbul'da geçen bir hikayedir ) (MARDİNDE GEÇEN KUMA HİKAYELERİ İLE ALAKASI YOKTUR )!

HİKAYE SADECE DREAME'DE YAYIMLANIYOR. Aşk hiç bu kadar geç kalmamıştı. Barlas Karaman'ın kalbine aşk tam dört yıl geç kalmıştı. 19 yaşındaki, kendisine eş olarak gelen küçük kızın yeşil gözlerinden akmıştı ruhuna ve kalbine. O gece cennetin yeşil tonunu kabullenmeyen genç adam, acımasızca sahip olmuştu küçük bedene. Canını yaktığı kadının ileride kendini canını yakacağını hesaplamamıştı. Feriha ikinci kadın olarak gittiği evde çok zarar görecekti. İstenmediğini duyacak, hissedecekti. Normal yolla hamile kalmayan genç kadın, asla kadın olmanın ne olduğunu anlamamıştı. Sevgiye aç ruhunu, hayatını borçlu olduğu adamın torununu doğurmak için geldiği evde doyurmak istemişti. Bir anne şefkati, baba sevgisi nasıl olur öğrenmek istemişti. Kocası tarafından aşağılanacağından ve hor görüleceğinden habersiz... Yanlış seçim, vicdan sızısı, gururdu onların arasındaki duvarın adı. Aralarındaki engelleri aşıp birlikte olabilecekler miydi? Arzu Khayal.... Hakları hayallerimin en kırılgan yerinde saklıdır!!!! 17.06.2015 ~ 04.01.2016 (İlk kitap )

Çocuğu olmayan Baran ağa... Kurallar gereği yani aşiretin istegi üzere gül gibi sevdiği karısının üstüne KUMA alır... Sırf ilk karısı üzülmesin diye babasına Mardin'in en Çirkin kızını karısı olarak almasını söyler. Ama bilmiyordu ki sonradan aşık olacak... Ikinci karısı ise kocasına karşı olan sevgisi uzerine kayının desteği ile değişir ve bakımlı bir kadın olur. Devamını kitabı beraber okuyarak öğrenelim mi? Şimdiden keyifli okumalar :)))

Mirza ilk eşiyle yağmurlu bir gece de tanışmıştı. Sanki bu bir kurmaca oyundu. Tanışmasıyla evlenmesi bir olmuştu. Hayatı zorluklarla atlatacaktı. Ama. Ama kuma çıktı. Ailesinin zorla istediği kuma. O kuma hayatları değiştirmişti. O bebeği Aslanbey'lere kuma verecekti ama başaracak mıydı?? Devamı bu kitapta okumaya devam edin... DİKKAT: HİKAYELERİNİZİN REKLAMINI YAPMAYINIZ!!

Bir kadın yağmurlu bir akşam saat 21:12 ağlıyordu. Kaybettiği yıllara, kaybolan hayallerine, sevdiği insanlara ve nicesine. Bir kadın elinde kahveyle hıçlırıklarını akıtıyordu soğuk kahve bardağına. İçli içli çekerken nefesini eski sevdalarına ağlıyordu. Gözyaşları kurumuş, bedeni ağırlaşmış ve en önemlisi de kendi içinde benliğini kaybetmişti. Bir kadın saat 21:12 yalnızlığıyla birlikte boş bir sokakta yürüyordu. Ona eşlik eden yağmurla birlikte dolanıyordu bir çare. O kadının yüreğini uzaktan bile görebiliyordu arkasında ki adam. Ona sarılma arzusu artsa da ona haram olan bir şeye uzanamadığı için acı çekiyordu. Kadının yüreğinde yılların acısı ve kahrı vardı. Her bir acısı bin parçaya bölünmüş sonra tekrar birleşmiş gibiydi. Adam kadını sessizce takip etti. Ta ki genç kadın durana kadar. Genç kadın öylece durdu boş sokağın ortasında. Arkasına dönmese de onu takip eden iri bedenden haberdardı. Gülümsedi, ama bu acı bir gülümsemeydi. "Bırak beni.." Adam göz kapaklarını kapatırken zorlandığı yüzünden okunuyordu. "Hicran, evimize dön." "Ait bile değilim ben oraya." Adam kıza uzanmak için elini uzattı fakat genç kız ondan kaçtı. Hicran boş sokakta arkasında yorgun bir kalple beraber yürüdü. Adımları sanki onu bu şehirden uzaklaştıracakmış gibi hızını arttırdı. Lakin bilmediği bir şey vardı. O bu şehre tutsaktı, tıpkı Alaz'ın ona tutsak olduğu gibi.