"Kuralları yık, adaletsizliği yak. Bırak, gözlerindeki perdeyi çıkarıp atsın, ahmaklar." Şeytan, arkamda pusu kurmuş, en ufak yanlışımda beni asmak için bekliyordu. Ölümün gerçekliği parmaklarımı karıncalaştırırken son nefeslerimi verdiğimi biliyor, sessizce kabul ediyordum fakat bilmek, bazen yetmiyordu ve o gece sonum silinip, baştan yazıldı. Kartlar yeniden dağıtıldı, artık yer yerinden oynayacak, taş üzerinde taş bırakılmayacaktı. Gözlerinin maviliğine tezat bir şekilde eşlik eden koyu hareleri, benim kurtarıcım, güvendiğim tek limandı. Etraf gereksiz gürültülüydü ama ona her baktığımda, anlamdıramadığım bir sessizliğe çekiliyordum. Öyle bir sessizlik oluyordu ki değil bugüne kadar attığım çığlıklar, tek bir hıçkırığımı bile duyup, koşarak elimi tutuyordu. Bunun adı güçsüzlük değildi, biliyordum. Bunun adını fısıldamaya cesaretim olmasa bile, çoktan tüm hücrelerime yayılmıştı. Ben Rüya Özay, kendini insanları kurtarmaya adamış, bir kadınım sadece. O Kaan Demir, insanları kurtarmak için savaşmaktan çekinmeyen bir adamdı. Onun ismi geçen hiçbir cümlede, sadece, olamazdı çünkü o, benim her şeyimdi. "Korkuyorum Yüzbaşı," dedim çaresiz bir sesle. "Ben kendimden çok korkuyorum." "Ben korurum seni," diye fısıldadı sessizce. "Kendinden bile." Bu harika kitap kapak için değerli, @kirikcicekpapatya 'ya sonsuz teşekkürler. Küçük not; bölümler yeniden yazılıyor, bu yüzden kitaba uzun zamandır bölüm atmamışım gibi duruyor.

Siz de siyahın içinde maviyi bulmak hiç istediniz mi ? Ben istedim..

Aleda, son senesi olmasına rağmen hayatının yolunda gitmemesi nedeni ile okul değiştirmek zorunda kalan bir öğrencidir. Arden, kendi hayatını yoluna sokmak istemeyen ve bu sebeple de her günü eğlence ile geçen bir öğrencidir. İkisinin yolları kesiştiğinde ise bir adım gerekebilir mi? Küçücük bir adım, hayatını şekillendirir belki de?

Okyanus gözlü çocuk ve onun yaralarını sarmaya hazır güzeller güzeli bir kız. Herkes yaralarını iyileştirmek ister, birçoğu bunu başaramaz. Ama onlar birbirine sahipler. Kalbi kırık küçük bir erkek çocuğu ile acı çeken küçük kızın hikayesi.

Ali Mertoğlu ve Selin Yılmaz'ın bambaşka bir hikayesi.

Çünkü sen gülünce ben sana bir daha.. aşık oluyorum Hayata küsmüş bir kız ve yaşamayı seven bir gencin aşkı.

Selin 21 yaşında 3. Sınıf bir oyuncudur hayatının en güzel yıllarında lösemi olduğunu öğrenir peki kurtulabilecek mi?

Istanbul gibi gözleri vardı. Hayat doluydu. Ama gri bulutlar kapladı mı o gözleri üşürdüm. Yeniden o uzay gözlerine gökyüzü yerleşsin masmavi parlasın isterdim. ***** Güneşi kıskandıran güzellikteki altın sarısı saçlarına hiç gölge düşmesin, dalgalar hep rüzgârda uçuşsun. ***** Ben yaz gibi kokan bir adam tanıdım, sevdim. Ama o artık gökyüzü kadar mavi ve sonsuz. "Sen çok güzel bir adamsın Ali Mertoğlu" ***** Hayatıma bir gecede giren AlSel'e ithafen......

Tüm Hakları Saklıdır. Biri Fransız, diğeri Türk. Peki onların hayatlarını birleştiren ne olacak? Yağız Laurent ve Doğa Öztürk. Bu hikayede, fazla tutkulu, heyecanlı, eğlenceli, komik, biraz da dramatik, fazlasıyla aşk dolu bir çifti okuyacaksınız.

Kitap olan NAR: Bir Yeraltı Efsanesi serisinin ikinci kitabıdır. Gece Altınay, geride bıraktığı bir yılın sonrasında artık eski kimliğini tamamen unuttuğunu fark eder. Babasını kaybedişi, başa çıkılamaz durumlardan ağır yara alıp tutsak edilmesinin ardından; özgürlüğün çok da büyütülecek bir şey olmadığını düşünmektedir. Çünkü insan kendi zihninde tutsaksa, onu çevreleyen parmaklıklar da somutluğunu yitirir. Rutubetten ciğerlerini eskiten hapishane duvarları içerisinde Gece, her şeyin bittiğini sansa da; geçmişin kapanmayan tek sayfası ona üzerindeki ölü toprağını atmaktan başka bir seçenek bırakmayacaktır. Persephone, yeraltının en karanlık zindanlarına hükmetmeye geliyor. Çünkü kralın olmadığı yerde başıboş kalan yeraltı dünyası parçalanmaya başlıyor. Ve güçsüz kralların baş gösterdiği dünyada onları sadece bir kraliçe birleştirebilir.