"Bazen unuttuğun şey seni korur. Ama ya hatırladıkların seni yok ederse?" Zümra Çetin... Genç, başarılı bir psikolog. Bir yangınla hayatı altüst olur; ailesini kaybeder, hafızasını da... Küllerinden yeniden doğmak zorunda kalan Zümra, zihnindeki karanlık boşluğu doldurmaya çalışırken, geçmişin gölgesi adım adım peşindedir. Lotus... karanlıkta kök salan bir çiçek. Peki ya Zümra, kendi karanlığında çiçek açabilecek mi?

Şarkılar yalan söylüyormuş Baran, kimse kimseyi öldürmüyormuş sevdadan... Şayet öyle olsaydı, girmez miydim benim için kazdığın mezara? Düşmez miydim o dipsiz çukurlara, karanlık kör kuyulara... Şiirler de yalan söylüyormuş Baran, düşülmüyormuş öyle ha deyince... Yürekte yanan yangın, kül etmiyormuş hiçbir bedeni. Şimdi ışıkları söndürmeli, Seni yazan kalemi kırmalı, Ve kalbimin kapılarını kapatmalıyım... İçim çok kanıyor, Ama savaşmalıyım. Tek bir damla gözyaşıma hapsedeceğim seni Baran. Yutkunduğum an gözümden değil, Kalbimden düştüğün an olacak inan.

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

🌸#wattys2016 Obur Okunanlar Katagorisi Kazananı❤ 🌸#Romantizm içinde #1 💜Ayaz TÜRKER - Meltem KORKMAZ (TÜRKER)💜 "Umudum yok" cümlesinin yer almadığı aksine umudun her zaman var olduğunu gösteren eser... SENİ SEVMEME İZİN VERİR MİSİN? BENİ SEVER MİSİN?" Böyle başladı Ayaz ve Meltem'in hikayesi. Bir tarafta geçmişinde yaşadığı acı olaylar nedeniyle hayata küsmüş, sevgiyi kendine haram etmiş genç bir adam Ayaz TÜRKER. Diğer tarafta yine geçmişinde belki en güven duyması gereken kişi tarafından görebiliceği en büyük zararı ve acıyı görmesi ile kendini karanlığa mahkûm eden genç bir kız Meltem KORKMAZ. Göçüp gidenler sert bir ayaz bırakırken ne zaman ki bir meltem esti her şey tersine döndü. EKSİK KALANLARLA TAMAMLANMAYA MECBUR KALDI! Bilinenler ve görülenler hiç bu kadar yanıltıcı olmamıştı.. Güneş var diye hava maalesef ki sıcak değildi... Yayınlanma Tarihi: 24. 02. 2015

Ölümün sıcak nefesi ensesini okşarken günahın harlanan ezgisi balçıkla sıvanmıştı. Babasının gölgesi ve esareti altında yaşama tutunan, sol yanındaki acılarıyla perçinlenip, kozasındaki duvarları tırnaklarıyla kazıyan bir kız. Avuçlarında kırık kanatları, ruhuna satır satır işlenen bir aşk. Tüm hayatının çetrefilli yollarında düşe kalka yaşarken, lisenin ona getireceklerinden habersizdi. Nefretin soylu nefsi yaşamın içinden kopup gelen vaveylaydı. Ruhunun dibini günahlarıya boyamış, cehennem azabıyla yanmıştı. Kaçınılmaz sonun şafağında öfkesini ve nefretini harlarken planlarında olmayan tek şey ruhu yaralı bir kızın pençelerindeki tutkuyla bezenmiş ihtirastı. "Ruhumu ruhuna diktim. Bir daha ne sen çözebildin o ilmikleri ne de ben."