(EŞSİZ ÇİÇEKLER serisi-1) NOT: Serinin kitapları birbirinden bağımsızdır! Yaşananlar önemli değildi. Yaşatanlar ve geride bırakılan darmaduman olmuş hisler önemliydi. *** Denizin dalgaları, beni anlatmak için var sanki... Bazen her şeyi yok edecek kadar hırçın, bazen ise bir ölü gibi durgun. Aslında ben de ölüyüm. Ölüm kokuyor ruhum. Ellerimde onlarca insanın kanı, burnumda ve ölü ruhumda o kanların kokusu... Kan için acı çektirmek istiyor, ruhum. Geceleri, karanlıkta ölüm kokan bir bedenle insanlara zarar veren, ruhsuz ve hissizin tekiyim... Bir nevi intikam istiyorum sanırım. Beni anlamayacak olan insanlardan almak istediğim intikam ve kan... (Dip Not: Fiziksel, ruhsal işkence ve şiddet içermektedir. Rahatsız olabileceklerin okumaması tavsiye edilir.) 30/10/2015

Hisler ulaşılmazdır ; duygular ise, her an insanla bir bütündür... (Mizgin K.) Yok olmaya yüz tutmuştu ruhum. Öldürüyordu beni. Yok ediyordu beni. Yemin etmişti sanki. Çıldırmıştı artık ruhum. Hiçbir şey mantıklı düşünemiyordum. Her an bana ruhani kurt pençeleriyle saldıracak korkusuyla tetikteydi bedenim, ruhum. Akrepin ve yelkovanın her dönüşü aleyhimeydi. Kanıma susamış Katil'imin eladan çivit mavisine dönmüş gözlerine baktım korkuyla. Yine başlıyorduk işte. O gözler ne zaman maviye çalan bir renge dönüşse ben sonunda büyük bir savaştan kaçmış, yara bere içindeki bir gazi oluyordum. Aslında ben kaçamıyordum, benim o savaştan kaçmamı isteyen o oluyordu. İşin çıkılmaz tarafıysa, geri dönüp çok derine işlediği yaraların iyileşmesine yardım ediyor gibi görünen ama sadece üstüne beton dökerek yeni yaralara yer açmaktı onun amacı. Ben her seferinde bu şekilde dağılıyordum. O da bunun farkındaydı, aslında onun asıl amacıyda buydu. İyileşmesine izin vermediği Yaralarımın üstüne beton dökerek asıl yaraya gebe bırakıyordu beni, ruhumu. Çünkü onun bildiği benimse yeni yeni fark ettiğim bir amacı vardı onun: Beni yok etmiyordu, beni yaralayıp o yarayı dondurarak büyük yaraya gebe bırakıyordu ki benim ölümüm, benim elimden olsun. O rengine vurulduğum, her zerresi için canımı hiç korkmadan teslim edeceğim gözlerde beni yıkan bir gerçek vardı ki benim yaşamamın hiçbir anlamı olmadığını gösteren bir gerçekti bu. Onun elleri, gözleri benim gibi kirli bir bedeni, ruhu öldürmeyecek kadar asildi. Ölümüm olan gözleri beni yerle bir eden bir gerçeği önüme sermekten korkmuyordu. "Senin bedenin, ruhun o kadar kirli ki birçok katilin elinden bile o ölümü hak etmiyor."

(EŞSİZ ÇİÇEKLER serisi-3) NOT: Serinin kitapları birbirinden bağımsızdır! Yok olan hayatlar... Yıkılan hayaller... Paramparça olan umutlar... Silinen gülüşler, kahkahalar... Doğan, büyüyen acılar... Küçücük bir kız çocuğu... Cansız bedenler arasında atan, hayata tuttunmaya çalışan minicik bir yürek... ...ve bir şehire aşık olan bu yürek... ~~~ Bir adım daha attım ve şimdi tam olarak uçurumun dibindeydim. Karanlık pelerinini bir çarşaf gibi örtmüştü İstanbul'un üstüne. Fakat O, pırıl pırıl ışıkları ile eşsiz bir mücevher gibi parlıyordu. Yanağımdaki gözyaşlarını sildim ve boğazımdaki yumruyu yok sayarak konuşmaya çalıştım. "Sen... sen kimsin İstanbul? Sen... sen de onlar gibi niye üzdün? Sen de onlar gibi niye hayal kırıklığına uğrattın beni? Ben... sana aşık olarak büyüdüm be ama sen, beni darmaduman ediyorsun, her defasında herkes gibi." Hıçkırıklarımı dizginleyemiyordum artık. Yine. Yorulmuştum. Yıkılmıştım. Tükenmiştim. Lale... artık kurumaya yüz tutmuştu. "Ferat! Şirin uğruna döktüğün gözyaşlarınla büyüyen ben, Lale, kurumaya yüz tutuyor!" Artık hiçbir şey düşünecek durumda değildim. Hiçbir şey düşünemiyordum. Sonra bağıra çağıra ağlayarak bir şeyler söyledim. Yüreğimden, ruhumdan, dudaklarıma döküldü kelimeler... "Sen, sen benim âşık olduğum İstanbul değilsin. Anladın mı beni?!" Uçuruma biraz daha yaklaştım. Artık soğuk rüzgar beni üşütmekten ziyade, düşürmeye çalışıyordu. "Neredesin be Kayıp Şehir?!" Sonra... hiçbir şey düşünmeden rüzgara yardım ederek kendimi uçurumdan aşağı bıraktım. ¤ Dipnot: Bu kitap sadece bir kızın, bir şehre âşık olmasını anlatmıyor. Bu kitap da gerçek acılar ve hikâyeleri anlatıyor. Onun için kitaba girerken ön yargılarınızı kapıda bırakmanızı rica ederim. 04/09/2016

Belimden nazikçe tutup yan çevirdi. Dili kulaklarımda, ateş gibi teni vücudumun her kıvrımındaydı. kulaklarımdan boynuma doğru kıvrılarak yol aldı. Şimdi yüzüstü uzanıyordum. Boynumdan belime, belimden daha aşağıya...Bilmediğim duygularımı keşfediyordum. Ama şimdi...Ahh! hayır bu olmamalı

'' Hayatın sıradanlığına aldanmış sessizce ilerlerken Birden karşına o kadar Eklendi Eklendi harika bir çıkıyor ki beden ... Derisinin Altında gizlediği ruhunun sana hissettirdikleri, sanki Anka kuşunun Sırtında dünyayı gezmek gibi. Hemen sihirli sarmaşıklar ziyaretinde masmavi denizler işe koyuluyor fazlaca vakit kaybetmeden ... Görünmeyen, ama hissedebileceğin asma köprüler uzanıyor karşılaştığın bu bedene. Göster göster onun ruhuyla Daha da güçlenen hayaller uçuşuyor gök yüzünde. Cebinde hiç eksilmeyen küçük mavi TOHUMLAR birikiyor, Toprağa savurduğunda yeşille karışıp gök yüzüne uzanan. Zaman uğramasın istiyorsun bu Iki Bedene, zaman hiç yakalamasın bu Iki ruhu. Bütün bunlar, hiç olmadigi Kadar renkli yapıyor Tüm siyahlıkları. Ebruli sanatı misali fırçadan düşen onu Bir Mavi, siyahlıkların içerisine sızıp usulca dans etmeyi Öğretiyor Diğer renklere. '' Tüm Hakları Saklıdır © '.

"Ve yine hastanedeyim , hala alışamadım her ne kadar vakit geçirsem de bu ortama... Yani tuhaf değil mi? Birileri ölürken birileri doğuyor.. Kiminin kahkaha sesi, kiminin acı çığlığı yankılanıyor bu koridorlarda... Ve belki de bir aşk doğar bu çeşitli duyguları barındıran hastane koridorlarında.."

Kelime: makas "Böyle delikleri var parmağını içine sokuyosun sonra oynatıyosun uçları uzun hareket ediyo." "o ne ya?"beren "lan 2 deliği var onun içine parmak sokuyon hareket ediyo." "burun"ırmak "?" "karıştırınca oluyo öyle "ırmak "Salak ucu uzun mu? Pas ya." kelime:okul "Biz hergün nereye gidiyoruz?" "Dışarıya, cafeye." beren "Yok değil. Beddua ederek gidiyoruz." "Okuul ." Ayşegül Kelime:karizma "Hani Doğukan yakışıklı ya. İşte o tatlı ve sempatikse ne olur?" "Ukala, kendini beğenmiş, ego yığını." Irmak "Hayır. Brad Bit nasıl bir?" "Karizma." Büşra "Doğru" DOĞUKAN'DAN "Başlıyorum hazır mısınız?" "Tamam başla hadi." mustafa KELİME: UÇAK "Havada uçar." "Kuş." "Kanadı var ama" "Kuşun kanadı yok mu? Gagasıyla mı uçuyo o?".... Onların hayatları böyle işte. Komedimsi... Biraz acı,biraz ayrılık,birazda kalp ağrısı... Bu onların hikayesi.... MERKAN...

GİRİŞ "Emin misin kızım.Sende boşanmakta kararlı mısın ?" Hakim neredeyse gözümün içine bakıyordu.O an anladım eğer biraz çekimser davranırsam bizi boşamayacağını.Ama bunu Murat'a yapmaya hakkım yoktu.O'nun bu isteğine nereye kadar direnebilirdim ki?.Yada dirensem elime ne geçecekti. "Eminim Hakim bey bende istiyorum boşanmayı" dedim kararlı bir ses tonu ile. Aramızda ki onca mesafeye rağmen O'nun tuttuğu soluğu bıraktığını görmek bugün için kaldırabileceğimden fazlaydı ama ne olursa olsun O'na bunu göstermeyecektim. Hakim kafasını iki yana salladıktan sonra "Tamam istediğiniz gibi olsun bakalım" dedi ve altı yıllık evliliğimiz tek celsede bitti. Karar açıklandıktan sonra salon hızlı bir şekilde boşaldı.O'nun la karşılaşmamak için acele ile sıktım avukatımın elini. "Teşekkür ederim her şey için" dediğimde gözlerim akıtamadığım yaşlarla yanıyordu. Murat'ın arkamdan "Begüm bekle biraz" diye bağırmasına aldırmadan dışarı attım kendimi.Biraz daha havasız kalırsam bayılacağımı biliyordum . Murat arkamdan yetişip kolumu tutunca olduğum yerde kaldım.O'na karşı hala bu kadar aciz olduğum için kendimden nefret ediyordum ama şuan için elimden gelen buydu. Murat ne diyeceğini bilmez bir şekilde duruyordu karşımda. "Evet" dedim konuşmasını teşvik etmek istercesine.

#6 mizah / Bıyıktan başlayan bir hikaye nerelere gider, yok efendim böyle hikaye olur mu diyorsanız bence bir göz atın hikayeye. Ben Çağla. Hikayede birlikte olayların içine gireceğiz. Var mısınız? -Tüm Hakları Saklıdır-

Parmaklarımı birbirine geçirip bakıyorum yürüdüğün yollara. Sesim çıkmıyor,fısıldıyorum sen yine de duymaya çalış: "Vedaları sevmediğimi biliyorsun,hoşçakal diyemem sana. Hem,gidene hoşçakal denir mi hiç?" -hüzünsarmaşığı -yanıkkokulukadın