Bir elin beş parmağı... Biri olmasa hepsi eksik, hepsi yarım. Ama eğer bir aradalarsa sırtlanabilirler yükünü tüm dünyanın. Onlar kanlı bir çemberin içinde sürdüyorlar hayatlarını. Etrafta ceset kokusu var, bir de acıyla örülmüş duvarlar... Sıkışıyorlar, sıkıştıkça birbirlerine sığınıyorlar. Yeri geliyor, o duvarlar üzerlerine yıkılıyor. Önce biri çıkıyor enkazın altından, sonra canı pahasına diğerlerine uzatıyor elini. Çünkü bu bir ekibin aileye dönüşme hikâyesi.

"Ünlü oyuncu Ada Göktan'ın yeni dizisinde partnerinin Özgür Ozan Özaltan olacağı konuşuluyor. Bir buçuk sene önce ilişkilerini noktalayan ikiliyi yoksa yeni bir başlangıç mı bekliyor?" Kırık kalpler, yarım kalmış hikâyeler ve eskimiş bir defter. Plakçalarda dönüp duran o şarkı. Geri gelmeyen anılar, üzeri kapatılamayan yaralar, acı kahkahalar, kavgalar ve didişmeler... Ada Göktan, yürüdüğü her yolu kendi sahnesine çevirmiş bir kadındı. Işıklar onun üzerinde durur, ayağını bastığı yer daima zirve olurdu. Özgür Ozan Özaltan ise en dipten gelen, içindeki oyunculuk ateşine sarılarak yolunu aydınlatmış bir adamdı. Ada'nın doğuştan sahip olduğu ışığı kazanabilmek için türlü mücadelelerden geçmişti fakat dişiyle tırnağıyla kazıyarak ulaştığı noktada yaptığı bir hata, kariyerini düşüşe geçirmişti. Daha önce aynı projede rol alıp birbirlerine aşık olan ikili, ayrılıklarının ardından hiç yan yana gelmemişti. Fakat onlar için yazılmış bir senaryo, işleri epey değiştirecekti.

"Senin için bir anlaşmadan ibaret miyim? Hala ilk gün ki düşündüğün gibi şımarık bir kız mıyım? Hiç mi değişmedi sendeki ben?" diye sormuştu Bahar. Rüzgar Ege kendini hiç bu kadar sorgulamamıştı. Kelimelerle arası hiçbir zaman iyi olmamıştı. Bahar ise dolan gözlerini bir hırsla silmiş az önceki tavrından kopmuş ve bakışlarını sertleştirerek Rüzgar'ın karşısına geçmişti. Kendinden emin bir ilerleyişti bu. "Ben hayatı severim Rüzgar Ege. Gülmeyi severim , eğlenmeyi , sevmeyi , sevilmeyi , hiçbir derdim yokmuş gibi yapmayı çok severim. Bir de gururumu çok severim. Bana dürüst olsaydın eğer kendimi bu kadar aciz hissetmezdim. Kullanılmış hiç hissetmezdim. Sen kazandın. İlk kez hayatımda birisi beni yerle bir etti. Kutla zaferini." Rüzgar Ege dümdüz bakışlarıyla Bahar'ı izliyordu. Her bir mimiğini.. her bir yıkılışını.. Bahar Rüzgar Ege'nin hayatına hızlı girmiş ve bir bahar misali hızlıca geçip gitmişti. Çünkü hiçbir bahar kalıcı değildi.

Geçmişinden sıyrılamayanlar bir kafesin içinde yaşamaya mahkûmdur. Önemli olan o kafesi nasıl şekillendirdiğindir. Benimkinin parmaklıklarının her bir köşesine intikam yeminim kazınmıştı. Dün bir küçük kız çocuğuydum, bugün Yazgı Deha Yaman. Dün ölüydüm, bugün azrail... Dün katildim, bugün yine katilim... Dün kendim için öldürüyordum, bugün 'onun' için... O... Hayatı bana emanet edilen adam.. O... Canım pahasına canını korumak için çabalarken canım olan adam... ~~~~~ "Seninle öyle bir denize dalar mıyım sanıyorsun?" diye sordum çattığım kaşlarımla. Burnundan sert bir soluk dökülürken "Başkasıyla daldığın için mi?" diye sordu. Gözlerinde şimdi alev alev bir yangın başlamıştı. "Sana beyaz gül verecek kadar aptal olan orospu çocuğu her kimse artık!" "Hayır Altuğlu..." dedim gözlerinin içine baka baka. "Senden nefret ettiğim için." "Onu geç." dedi Aras sözlerimden zerre etkilenmeden. Kanla kaplı yüzüne rağmen dudaklarının kenarında o kıvrım varlığını koruyordu. "O kısmı geçeli çok oldu biz. Benden nefret etmiyorsun, artık değil." "Sen öyle san!" "Bu bir sanrı değil Malen'kaya Devochka... Gözlerin seni ele veriyor. Artık benden nefret etmiyorsun." Bunu sanki gurur duyduğu bir şeymiş gibi söylemişti. Elimi yeniden çekmeye çalıştığımda yine bana izin vermedi. Aksine daha sıkı tutarken bakışları elime düştü ve eklemlerimin üzerini gördü. "Elin..." dedi fısıldar gibi. "Canını yakmışsın..." Sonra hiç beklemediğim bir şey yaptı ve kanlı dudaklarını kanlı elimin üstüne bastırdı. Ağzım açık kalırken "Bana zarar vermeye çalışırken..." diye fısıldadı tenime doğru. "Kendini incitme. Öfke sana çok yakışıyor ama sen gülünce güller açıyor Belaya Roza..."

Bir yandan hayatı, bir yanda kaderi. İkiside elinin ucunda bağlı, birinden birini seçecekti. Yezda ya kaderini seçecek razı gelecekti, yada hayatını seçecek kaderini değiştirecekti. Küllerinden doğacak bir aşk masalı

Gerçek ailem kurgusudur Etraf sessizdi... Onlar için tüm sesler susmuştu. Leyla ve Selim çifti için zaman artık akmıyordu. Her şey durdu ve onlar sonsuzluğa uğurlandı. Arkalarında onları çok seven beş çocuk bırakarak ebediyete uçtular. Ve o beş çocuk için her şey asıl şimdi başlıyordu...

Lüks ve ihtişam içinde büyüyen Melek, babasına meydan okumasının ardından kendini Karadeniz'in bir dağ köyünde öğretmenlik yaparken bulduğunda kaderin ona sarsıcı bir sürprizi vardır. Yıllar önce acımasızca reddettiği silik ve sessiz bir genç olan Tahir'in şimdi karşısında Fırtına lakabıyla dağları kasıp kavuran bir yüzbaşı olarak durması tüm dengeleri alt üst eder. Yıkım Timi'nin karizmatik ve disiplinli komutanının gözleri Melek'in hatırladığından çok uzakta, buz gibi keskin ve acımasızdır. Aralarındaki çatışma kısa sürede alev alarak, yerini inkâr edilmesi imkânsız bir çekime bırakırken Karadeniz'in hırçın dalgaları, sert rüzgârları ve samimi insanlarıyla sınandığı bu yeni düzen; onun için hem gülümsetecek bir savruluş hem de yüreğinin hikâyesini Karadenizli bir adamla yazacağı bir yolculuğa dönüşecektir. Yürek mevzilerinde sipere yer yok be öğretmen hanım. Düştüğün an esirsin. Ben de esirim artık, Hem Karadenize hem bir çift ela göze...

Üniversiteyi bitirdikten sonra özgür olmak ve hayallerini gerçekleştirmek isteyen Sidem, Milano'da kendi halinde günlerini geçirirken iş sözleşmesinin feshedilmesi üzerine vize sorunu ile karşı karşıya kalır. En az kendisi kadar zor durumda olan bir yabancıdan hiç beklenmedik bir teklif alır. Sidem, yabancının teklifini umursamazken bir yandan da ülkesine geri dönmemenin yollarını arar. Babası, durumu öğrenip müdahale etmeye çalıştığında Sidem için yolun sonu gelmiştir. Her yanılgısı bir aksilik, her aksilik onu kat ettiği yoldan başlangıç noktasına götürürken, bu sefer başlangıç noktasının da ötesine geldiğini hisseder. Belki de her şeye yeniden başlamak gerekir. Bir yabancıyla. O gece onlara yıldızlar şahit etti, kader yeniden yazıldı artık onlar birbirlerinin çıkarları için aynı masaya oturmuş iki yabancıydı. Belki de zaman onları aynı masaya oturan iki yabancıdan daha fazlası yapacaktı.

O kurtların göğsünde ateş vardır. Dağları aşıp ovaya iner, geceleri gündüze çevirirler. İşte böylece, yolunu o ateşten bulan bir ekip. Beyinleri vatanın toprağıyla yıkanmış, alaycı bir ekip... (İsyankarlar Komandosu) -Amacınız nedir, asker? -İsyan, komutanım. -Aferin, asker...

+18 cinsellik ve şiddet içerir! • Bir avcı ve av hikayesi değil.. Bir avcının, av olmak pahasına başka bir avcıyı avlamasının hikayesi. Gerçekten kötü bir adamın ellerine düşen bir kadın.. Gerçekten kötü bir adamın ellerine düşmek için her şeyi yapan bir kadın.. Takıntı mı aşk mı? Gözleri ilk kez bir uçurum kenarında buluştuğunda bunun adı aşk'tı. Fakat yıllar sonra bir ringin içinde buluştuğunda.. kadın bile bunun aşk olamayacak kadar fazla olduğunu hissetmişti. Turuncudan nefret eden bir kadının gökkuşağının ikinci katmanına hapsolma hikâyesi.. Turuncudan nefret eden bir kadını, gökkuşağının ikinci katmanına hapseden bir adamın hikayesi.. Sır. Oyun. Tutku. Kadın o katmana girebilmek için ölümü bile göze almıştı.. • Gerçek kişi ve kurumlarla alakâsı yoktur. Hâyâl ürünüdür!