''O gün, bana 'Sinemaya gidelim mi?' diye sordu. 3391 kilometre öteden, şehirlerce, denizlerce uzağımdan... Yanımdaki insanlar görmezken beni, o bana imkansız olduğunu bile bile 'Sinemaya gidelim mi?' dedi...'' Aylarca sesini duymadığınız, yüzünü görmediğiniz, dokunmadığınız, kokusunu bilmediğiniz, aynı sokaktan geçme ihtimalinizin dahi olmadığı, asla aynı fotoğrafın içinde bile bulunamayacağınız, sizden kilometrelerce denizlerce adalarca şehirlerce uzakta olan bir insana aşık olur muydunuz? Bunu, kendinize yapar mıydınız? Bu bir mesafe hikayesi! İki insanın, birbirlerini görmeden duymadan aylarca gece gündüz konuştukları ; birbirlerinin en yakını oldukları, ama birbirlerinden en uzakta oldukları, aralarındaki kilometrelere rağmen birbirlerine aşık oldukları bir mesafe hikayesi! Burası bizim gezegenimiz ve burada her şey anını bekler. Burası, bizim 3391 kilometrelik gezegenimiz... - ''Seni görmem için yanımda olmana gerek yok. Ben seni gözlerim kapalıyken de görebiliyorum. Zaten ben seni sadece gözlerim kapalıyken görebiliyorum...''

Her gece binlerce akrep Sensizliğin zehrini damıtsa da yüreğime Leş kargaları didiklese de tüm bedenimi İdam sehpaları kaysa da Her saniye ayaklarımın altından Bir belirsizliğin orta yerinde Kala kalsam da bir başıma Kalbim mengeneyle sıkılsa da her an Ben yine de beklerim Sen Beni bekleme desen de Çığlıkların çığ olup devrilse de üstüme Binlerce acının acı çağlayanı da olsa yaşamım Sol yanım kanasa da oluk oluk Gülüşün bölse de bütün uykularımı Rüyalarımda bile uzak dursan da Yüzünün çizgilerinde dolaşmasa da ellerim Avuçlayıp yüzünü Silemezsem de gözyaşlarını Ben yine de beklerim Sen Beni bekleme desen de Şükrü ÇANKU

♌ İNTİKAMDAN DOĞAN TUTKULU BİR AŞK ♌ Küçük yaşta anne ve babasının ölümüne şahit olan acımasız genç bir adam... Edim Demiray. Daha on sekizinde uyuşturucuya mahkûm olan bir kız... Lavin Kutup. İkisi bir araya gelince, öfkeleri cehennem olacak. Tenleri alev alacak... Porselen güzelliğindeki tenine doğru fısıldadı. "Sana sahip olmak istiyorum, Lavin. Önce olabileceğim en kibar şekilde, sonra olabileceğim en sert şekilde. Canını yakmak ve yakmamak istiyorum. Sesli olmanı ve sessiz olmanı istiyorum. Zevk almanı ve almamanı istiyorum. Seni nefessiz kalana kadar öpmek istiyorum. Sonra küçük bir nefese muhtaç olup, o nefesi benim ağzımdan almanı istiyorum." EDİM DEMİRAY & LAVİN KUTUP ❄?❄ İlk yaynlanma tarihi | 9.Mayıs.2016 Yazan | ELİSYA ROYAL

Ünlü Ruh Saksıları'nın Eleştiri Kitaplığı'na hoş geldiniz! Eleştirmenlerimiz; @mrsapethetic @ozlemynal98 @SerapKutur @frauwitch @cchingada Özel mesajlardan veya başka bölümün yorumlarından istek kabul etmiyoruz. Manşet, röportaj, yarışma, kapak tasarım kitaplarımızı ve hesabı takip etmeyi unutmayın! Takipte kalın!

Her şey o eski antik kitabın bizi bir zindana sürüklemesiyle başladı.

İz'in Kalas'ı, Alaz'ın civcivi. Birbirlerinin kalp atışlarının etkisiyle birbirlerine çekilen iki genç. Tesadüfler sınıfları zorladı ve birbirlerini buldular.Bu kadar tesadüf normal miydi? yoksa.. Kader mi? Öğrenmek için okumaya başlayın ve maceramız bir kişi eksik kalmasın.

Sürekli olarak yaptığı her işin sarpa sarması artık canına tak eden Çağatay AKSU şanssızlığını kırması için arama motorunda 'Şanssızlık nasıl yenilir ?' Diye arattı. Daha sonrasında ise bulduğu metodları uygulamaya çalışırken başına gelen olayları konu alan komedi,hüzün,aşk,macera ,aksiyon beşlisinde ilerleyen bir hikaye ...

-" Keşke böyle tanışmasaydık." Dedim -" O zaman yeni den tanışalım. Ben Destina Karasu tanıştığıma memnun oldum." -" Bende Rüzgar Atahan, bende tanıştığıma memnun oldum." Dedim. İkimizde gülüyorduk.

İnsan hayatında yaşadıklarının bir çoğunu başkalarına anlatamaz degil mi. Peki neden? Bir çok sebebi vardır yaşanılan olayların kimseyle paylaşılmamasının çünkü anlattığın zaman boşa çene yoruyorsun kimseler anlamıyor seni. İçte bu yüzden kimseye anlatamıyorsun derdini. Her zaman içine saklıyorsun ne olursa olsun bu yüzdende içten içe kâhr oluyorsun. Yaşamaktan soğuyorsun. Hayata tutunmak için küçücük bir dal arıyorsun,sonunda hayata tutunacak küçük bir çıkış yolu buluyorsun. Kimselere anlatamadığın derdini kâğıtlara anlatarak sonrada onları okuyarak kendi derdine kendin çare bulmaya çalışıyorsun. Biraz ise yarıyor bu yaptığın ama tam değil. Hani bir söz vardır ya "Derdini anlatamayan derman bulamaz" diye işte bu söz gerçektir çoğu zamanlarda. İnsan yazarak huzur bulur, yazarak kendini anlamaya çalışır, hayatın soğuk esintilerinde hasta olur, kimsesiz kalır şair olur. yazmaya aşıktır bir kitap yazar,hayat kaleminden dökülen mürekkepleri toplamaya çalışır