Sleeping didn't come as easy as it used to. Bokuto knew this, and now Akaashi did, too. The hospital AU that no body asked for, but that I took upon myself to write. _______ Disclaimer : All credits of writing this go to Littleluxray, the original one can be found on archive of our own! Credits to art/book cover also goes to Rheatan which can be found on Deviantart As said I do not own this story, I just wanted to share it :>

Kei wiedział i rozumiał ten fakt bardzo dobrze. Chłopcy nie powinni kochać się w innych chłopcach. Nie powinni chcieć bawić się ich włosami, pocałować ich, dotykać, trzymać za rękę i spędzać wyjątkowych momentów z nimi. Nie powinni czuć tego dziwnego, ciepłego uczucia w sercu, kiedy uroczy chłopak uśmiechnął się w ich stronę lub gdy chociaż trochę o nich dbał. Nie powinni lubić myśli o głębi ich głosu, o ich oczach, ustach, broń Boże o ich ramionach, nogach, rękach, tyłkach i wszystkim innym. oryginał: https://archiveofourown.org/works/5813407

Po drobnej, ale kolejnej kłótni z rodzicami, Tsukishima idzie do miejsca, o którym wie, że jest i będzie pewne. /naprawdę/ krótki oneshot | basically opis wieczoru Tsukishimy i Kuroo | mogłabym to podciągnąć pod jakieś hurt/comfort, ale nie do końca | nie wiem o co chodzi mi z okładką, serio, jest 4 w nocy... rano... w nocy... | dzielę się miłością do tej dwójki, i just want to protect my sons | Yamaguchi to też mój syn, ej, zatrzymajmy warships [!czasem nawiązuję do mangi!]

❝gdy ujrzałem cię po raz pierwszy, wiedziałem, że nie jesteś najlepszy❞ [ 2018 ]

,,- Będę przy tobie bez względu na wszystko." Jeden jest skrzywdzonym przez życie, ale cudownym człowiekiem. Drugi jest niewidomy. ____________ Autorką tej historii jest @hqheaven, ja ją jedynie tłumaczę~ This story belongs to @hqheaven, I'm only translator.

23 letni Hinata Shouyou od straty swojej rodziny zmienił się diametralnie. Przestał się uśmiechać, wszystko co robi jest dla niego bez sensu i utracił jakąkolwiek nadzieję na odzyskanie tego szczęścia. W czasach liceum Shouyou był zakochany w swoim koledze z drużyny, Kageyamie Tobio. Jednak przez wszystkie trzy lata nie powiedział mu tego iż bał się o ich późniejsze relacje. Bał się, że chłopak po prostu go odtrąci. Minęły 4 lata od śmierci rodziców i siostry. Z każdym dniem jego dusza rozrywała się na mniejsze kawałki, powoli znikając. Pewnego dnia spotyka swoją wciąż istniejącą miłość licealną. Czy Kageyama pomoże Hinacie odnaleźć szczęście? Czy Shouyou pozwoli pomóc sobie dawnemu znajomemu i powiedzieć mu o swoich uczuciach?

Kageyama Tobio od czasów liceum nie potrafił odwzajemnić uczuć Hinaty, a właściwie bał się do tego przyznać. Shoyo nie radził sobie z odrzuceniem przez co nie raz próbował popełnić samobójstwo. Jednak zawsze z opresji ratował go Tobio drąc się na jego głupotę. Co się stanie, gdy po półrocznej rozłące spotkają się na weselu czarnowłosego?

Im bardziej będę się starać, tym bardziej będę cierpiał. Im więcej nadziei dostanę, tym mniej będę jej miał. A ja chce tylko kochać. I być kochanym. Bez poczucia, ze robię coś złego. W końcu mi się udało. Uczestnik konkursu "Skrzydlate słowa" Notowania: 25.03.17 #919 01.04.17 #706 (prima aprilis?) 08.04.17 #599 10.04.17 #518 21.05.17 #492 07.06.17 #476

Tsukishima Kei. Tsukki. Uczeń liceum Karasuno. Zawodnik drużyny siatkówki. Mój pierwszy, prawdziwy przyjaciel. Moja pierwsza, prawdziwa miłość...

Coś poszło źle. Coś definitywnie jest nie tak. Najpierw przegrał mecz, później zdradziła go dziewczyna, a potem? Eh, lepiej nie pytać...