Миний хайртыг олоод ирээрэй. Нэрийг нь ч мэдэхгүй миний хайртай тэр бүсгүйг чи минь нэг л өдөр тольны тусгалаас олно оо.

Үнэн байж ч болно. Худлаа ч байж болно.

Sequel to Hyung Чамтай ганцхан цаг л уулзах гэж 5 цагийн зайтай газраас ирдэг хүнтэй хамт байгаарай..

Би чиний нүдийг надруу бүхэл хугацаанд харж байна гэсэн худалдаа итгэж явахдаа ганц ч удаа чамайг өөр тийш хардаг байсныг анзаараагүй. Тэгээд тэр үед би анзаарсан. Чи хэзээ ч надруу харж байгаагүйг. | Зохиолын зарим хэсгийг гадаадын Colors зохиолоос сэдэвлэн авсан ба энэ нь Colors-ийн монгол орчуулга гарахаас ч өмнө дууссан болно. | Хусог сохор биш шүү хха. :)))

Шөнө дунд залгасан танихгүй дуудлага хэн нэгний амьдралыг өөрчлөх чадалтай юу? Нэгэн залуугийн амьдрал хэрхэн орвонгоороо эргэсэн талаар сонирхолтой түүхийг хүргэж байна.

Бүх зүйлийн эхлэл болсон тэр газар... Яг шөнө дунд болох үед хаалгаа нээнэ. Ямар нэгэн онцгой увидасаар хүмүүсийг нойрноос нь сэрээн дуудаж авчирдаг ч, өглөө нар мандахад тэндээс гарсан хүмүүс юу ч санадаггүй нь сонин. Гэхдээ юу нь хамгийн сонин гээч? Тэр газар өглөө нар мандах үед хэзээ ч байгаагүй мэт алга болчихно. Шөнөжин тэнд байсан хүмүүс ч тэр газрыг олж харахгүй. Ийм л нэгэн газрыг би түүнтэй хамт олсон юм. Шөнийн цирк. ~Inspired by Le cirque des rêves~

"Хайр бүгдэд л адилхан үйлчилдэг. Бид хайраас болж сэтгэл зүрхтэй, сул дорой хүчин мөхөс нэгэн гэдгээ мэдэрдэг. Харин хайр сарнин алга болох үед бид хамхууль мэт замхарч буй мэт санагддаг. Хүний ертөнц ямар шударга бус вэ гэж санагддаг. Тиймээс л би араатан байхыг илүүд үзсэн." /+18/ Тухайн бичвэрт ёс бус үг хэллэг олонтоо ашиглагдах тул насанд хүрээгүй хүүхдүүд, хэт эмзэг хүмүүс уншихгүй байхыг анхаарулья!

Түүний тухай зарим зүйлс, надад мэдрэгдсэн төсөөлөл, Мөн тэдгээрийн үргэлжлэл...

Шилэн байшингийн нэг давхарт байрлах кафе шоп нээгдэд удаагүй. Будаг нь хүртэл үнэртсэн шинэхэн орчинд тухлан суух хүмүүсийн дотор ямар дурсамж нуугдаж байгаа бол? Кофе ууж цонхны цаадах амьдралыг ширтэх хүмүүсийн богинохон түүхээр аялахыг хүслээ...

Энэ дэлхийг ЭЗЭН удирдаж, харин үлдсэн нь боол болдог... Гэхдээ бидний ихэнхи нь эзэн боолынхоо аль болохоо ч мэддэггүй. Нэг л мэдэхэд бусдын л ижил нисэхэд хэтэрхий хүнд, живэхэд хэтэрхий хуурай болон хувирсан тэр зүйлийг юу гэдэг вэ?