'-თუ გაზაფხული მოვა, ჩვენ ერთმანეთს დავუბრუნდებით..! -და თუ არ მოვა?'

ჩემი მოთხრობა არ არის

როცა ამ ქვეყნიდან ისე გსურს წასვლა,რომ მხოლოდ შორიდან დატკბე და კარგი მოგონებები შექმნა,მაშინ ყველაფერს ბედის შემთხვევითობა წყვეტს!

ფრენა რომ შემეძლოს შენთან მოვფრინდებოდი, უკან დავბრუნდებოდი სადაც ერთად ვიყავით. სადაც არ არსებობდა ეჭვი და სიბოროტე... შენ ხომ ერთადერთი ხარ, ვისაც მივეცი საშუალება ჩემთან სიახლოვის, ვინც შევიყვარე...

არის წუთები, როდესაც ფიქრობ ყველამ დაგტოვა, არის წუთები, როცა ფიქრობ ვერ შეელევი, მაგრამ ცხოვრება, არის, ალბათ, ბევრის დათმობა, და უსასრულო მოლოდინი ბედნიერების!!!

ოთახის განათება მკრთალად ეფინებოდა სახის ოქროსფერ კანს, გადადიოდა მოვარდისფრო, მწიფე თუთებივით შეპუტკუნებულ ტუჩებზე , ყელზე , ხელებზე.

"-რატომ? რატომ არ მითხარი?-დანანებით კითხულობს. მის სახეზე ტკივილს ვამჩნევ, აწყლიანებულ თვალებში კი სევდასა და შიშს. -რა შეიცვლებოდა?-ვჩურჩულებ ღიმილით. ის კი ხელებს მხვევს და გულში ძლიერად მიკრავს."

რომანი ქართველ გოგონასა და კორეელ ბიჭს შორის სახელად ჯანგ ჰოსაკ. (BTS Jung Hoseok) სიყვარულის ისტორია ღარიბ მარტოსულ გოგონასა და მდიდარ მარტოსულ მამაკაცს შორის. მათ ერთმანეთი უყვართ მაგრამ ამავე დროს სძულთ. რა მოხდება როდესაც პრობლემა გამოჩნდება? და თუ უკეთესი მამაკაცს მოუნდება გოგონას წაყვანა?

როცა სამართლიანობისთვის ბრძოლა მხოლოდ უფსკრულისკენ მიგაქანებს.როცა ხასიათი ისეთი მძიმეა რთულია გაგიგონ და შენს სულში ჩაიხედონ.სწორედ მაშინ იწყება დაუსრულებელი პრობლემები. "გიყვარდეს თავად პრობლემა"-ეს კი ყველაზე დიდი პრობლემაა.

"ციდან ეშვება ფარდა ვარსკვლავთა, და ისადგურებს სრული სიჩუმე, ხეებზე წყდება სუნთქვა ფოთოლთა, ბაღში მგოსანი ტოტზე იყუჩებს."