Ailesini ve tüm geçmişini bir depremde kaybeden genç bir kız... Hayata tutunmaya çalışırken hastalıklarla, yalnızlıkla ve ağır kayıplarla mücadele eder. Lise yıllarında tanıştığı Komutan Alparslan ise onun hayatında ilk kez güçlü duygular hissetmesine neden olur. Ancak Alparslan tarafından reddedilmesi, genç kızı yeniden karanlığın içine sürükler. Yaşadığı tüm acılara rağmen pes etmez. Acısını güce dönüştürerek askeri üniversiteye girer ve zorlu geçen 5 yıllık eğitimin ardından teğmen olarak mezun olur. Atandığı ilk görev yerinde ise kader onu yıllar önce kalbini kıran adamla yeniden karşı karşıya getirir: Yüzbaşı Alparslan. Bu kez aralarında sadece yarım kalmış duygular değil; geçmişin izleri, savaşın ağırlığı ve ikisinin de sakladığı sırlar vardır. Asıl hikâye ise tam da burada başlar.

Bazı sevdalar dile gelmez, bir ömür kalpte sızlar...🤍 Çocukluğundan beri kalbinde sakladığı bir sevda vardı Zeynep'in... Abisinin en yakın arkadaşı, köyün sert ve suskun adamı Demir'e duyduğu, kimsenin bilmediği bir sevda. Peki yıllardır kalbine gömdüğü bu aşk, bir gün onun kaderi olduğunda neler değişecekti?

1950'li yılların Diyarbakır'ında, anne ve babasını korkunç bir yangında kaybeden Delal, kendisini zalim yengesi ve dayısının evinde bulur. Sevgi yerine aşağılanmanın, şefkat yerine korkunun hüküm sürdüğü bu evde, her yeni gün Delal için ayrı bir sınava dönüşür. Üstelik yengesinin iki oğlunun onu rahatsız eden davranışları, evi onun için daha da güvensiz bir yere çevirir.

​🌹 Köy kurgusudur ve +18 sahneler içerebilmektedir. 🌹 Gülbahar ~ Mihran °°° "Doğumda sen de varmışsın Gülbahar..." başkalarından duyduğunu teyit etmek istercesine bekledi. Sadece başımla onay verdim ona. Kaşlarım çatılmıştı. "O bebeğe merhamet gösteren tek kişi senmişsin. Anam kapıyı çarpıp çıkarken, anası bi köşede çarşafların arasında bırakırken, ordaki kadınlar ah vah ederken bebek için gözyaşı döken senmişsin..." bebeğe baktı uzun uzun. Çok yalnızdı. O kadar kimsesi yoktu ki, on gündür neler yaşamıştı şu koca yalan dünyada kim bilir... Kalbim sancıdı. Yine doldu gözlerim. Yine aklıma düştü o gece. Bu cennet kokuyu nasıl sevmezlerdi? İçim burkuldu düşüncelerimin arasına sızan farkındalıkla, midem ağrıdı... Anasının babasının kabul etmediğini bu köy kabul etmiyordu ki... "Gülbahar... Sana yalvarırım kabul et onu." aklımı okumuş gibi düşüncelerimin arasına dalan adamın sesiyle olduğum yere mıhlandım. "Ne?" °°° ~Alaca Köylü Kurgumun çalınması halinde yasal işlemlerin başlatılacağını beyan ederim. / thfcalisupurgesi

O odaya girince ben de oturduğum yerden ayağa kalktım, sessizce yutkunmuşdum, gelip tam karşımda durmuşdu Cebinden çıkardığı kolyeyi görünce arkamı dönmüşdüm, elini boynumda hissedince irkilmişdim ama belli etmemişdim. Yüzümü ona taraf dönünce tuttuğum nefesimi serbest bırakmışdım. Küçük elimi büyük ellerinin arasına alıp beni yatağına bir kenarına oturtdu, kendisi de yanıma oturdu. Ellerim hala onun ellerinde kayboluyordu.. Yüreğimin neden yerinden çıkacakmış gibi atmasına bir anlam verememiştim. Bu kadar mı korkuyordum ondan? Bu kadar mı çekiniyordum ondan? Ya da az sonra yaşayacağımıza dair düşündüğüm şeyler mi korkutuyordu beni?

*TAMAMLANDI* Kızına aşık bir baba ve babasına aşık bir kız. Bir başına minik kızıyla kalan bir adam kızına olan aşkıyla kıza küçük bir söz verdi. "sen kimi istersen o senin annen olacak" ve bir gün küçük kız kızartma kokulu bir kadın seçti. "O kadın bana sarıldığında kuzum dedi! Anne gibi konuştu! Üstü parfüm kokmuyordu kızartma kokusu vardı üstünde! Halam gibi kokuyordu! Halamda Ege'ye yemek yaptığında öyle kokuyor! O kadın beni severdi anne olurdu seni de bırakmazdı!" Ve adam küçük kızın seçtiği kadını ona anne yapmaya karar verdi.

*TAMAMLANDI* Tarihe aşık bir kadın, büyük bir Göktürk aşığı. Damarlarında akan deli Türk kanı içindeki tarih aşkıyla pekişip duruyordu. Psikolojik sorunları olan bir kadın yaşadığı dünyadan nefret eden ve ölmek için bir sebep arayan bir kadın. Yine de intiharın basit bir şey olduğunu düşünüyordu kadın ölmek için harika bir sebep olmalıydı. Ölümü bir işe yaramalıydı! Tıpkı zamanında vatanı için can veren ataları gibi. Garip bir efsane bir kadını kendisinden asırlar önce yaşayıp ölmüş bir adama aşık ettirebilir miydi? "B-ben sana baktıkça yeniden var oluyorum sanki. Senin tahmin edemeyeceğin kadar sana uzak bir yerden geliyorum. Sen bana o kadar yabancı bir hayat yaşıyorsun ki seninle kalmak benden çoğu şeyi götürüyor ama yine de sensiz metal dolu bir dünya istemiyorum. Her sabah seni büyük atının üzerinde gideceğin yere uğurlamak ve seni bu çadırda beklemek bile daha cazip geliyor artık"

TAMAMLANDI Masallar diyarından Külkedisi, Rapunzel, Pamuk prenses ve nice bilindik aşk hikayeleri arasında tozlanmış raflar arasına karışmıştı onların hikayesi. Bu sefer kim kimi neden sevmeliydi? Yaralı bir beden güzel görülebilir miydi hiçbir şey görmemiş gözlere? Mia tek bir insan yüzüne hasret gördüğü ilk adama verir miydi yüreğini? Bu adam bir canavar olsa bile? Ve... Bir varmış... Bir yokmuş... Saklandı cüceler ağaçların arkasına, kim geliyormuş bir insanın tırmanamayacağı o dağa?

Yasemin, bir şahin gibi avını izleyen Evren Giray'ın etkisinden çıkamamış bir şekilde bir grup kızın yanında duruyordu. Lisedeki gençler arasında düzenlenen bir yılbaşı partisindelerdi ve Yasemin, ünlü futbolcu Evren partiye gelmeden önce neredeyse sıkıntıdan ölecekti. Ancak şimdi gece yarısına bir saat kala varlığıyla partiyi şereflendiren adamın bakışlarının altında güçlükle nefes almaya çalışıyor, ondan etkilendiğini belli etmemek için adeta çaba harcıyordu. Onun bakışlarından kaçmaya çalıştığı her seferde, ona yakalanıyordu. Aralarındaki kıvılcım patlak vermek üzereydi. Nihayet gece yarısı olduğunda ve ışıklar kapatıldığında Yasemin elini saran bir sıcaklık hissetti. Avuçlarına bir peçete tutuşturuldu ve ardından dudağının kenarından öpüldü. Karanlıkta bunu kimin yaptığını göremiyordu ama O'nun yaptığını biliyordu. Kalabalık ondan geriye doğru saymayı bitirdiğinde ışıklar yandı. Yasemin Evren'in olduğu tarafa baktığında onun çıkışta durmuş kendisine baktığını gördü. Birkaç saniye sonra da arkasını dönüp gitti. Yasemin çığlık çığlığa bağıran kalabalığın arasında peçeteyi sıkıca tutarak açtı. Evren Giray, küçük tatlı bir not ile numarasını bırakmıştı. - Tek bölümlük bir hikayedir. +18 içerir.

"O benim nişanlım sen kimsin? Dilem ben başından dedim bu işin sonu var ama bu sonda senle benim mutlu bir beraberliğimiz olan peri masalı yok. Birbirimizi eğlendirdik. Karşılıklı çıkar ilişkimiz artık burada son bulsun çünkü sen yerini unutmaya başladın."Devrimden duyduğu son şeylerdi bunlar. Devrim'in karşılıklı çıkar ilişkisi dediği Dilem'in duygularıydı. Dilem onlar evden gittikten sonra çok ağladı uzun süre ağladı ama sonra toparlandı hiç hayatında var olmamış gibi çıktı.