"Seni adi herif! Rüyanda görürsün! Sana hiçbir şey için yalvarmayacağım!" Adam başını kadının boynunun hizasına getirdi. Hafifçe güldü. Kadının ani çıkışlarını duydukça neşeleniyor, mutluluğu katlanıyordu. Hatta aşırı derecede tahrik olduğu bile söylenebilirdi. "Göreceğiz." Sonra kadının boynunu sertçe ısırdı. Kadın ciyak ciyak bağırmaya başladığında, saçını tutmayan eliyle ağzını kapattı. "Her seferinde böyle bağırırsan işimiz iş olur." Sonra kadının boynunu daha sert ısırmaya başladı ve kadın çığlık atmaya devam ederken, dudağının kenarları zaferinin mutluluğuyla yukarı kıvrıldı.

Onu her gördüğümde içimde bir şeyler oluyor. Ne olduğunu bilmediğim, tarifi imkansız şeyler. Dudağının kenarları her yukarı kıvrıldığında, kaşlarını çatıp bana baktığında, o baştan çıkarıcı sesiyle her adımı fısıldadığında başka bir dünyada gibi hissediyorum kendimi. Onun güzelliğine âşığım, onun sesine âşığım, mimiklerine âşığım, hareketlerine âşığım, çocukça hareketlerine, bakışlarına, adımı fısıldayışına, gözlerinin rengine, beni tutuşuna, bana sarılmasına, canımı acıtmasına, kalbimi kırmasına, gülümsediğinde karnımda oluşan kelebeklere, beni yavaş yavaş öldürmesine âşığım. Günâhlarına âşığım. Ben ona geri dönülemez, karşı konulamaz ve çok korkutucu bir şekilde âşığım.