#♡♡..

Olmaz olmaz deme, olur olur DE hayellerin kirilmasin

"Sevmek ne imiş bir gün anlarsın. Bir gün anlarsın aslında her şeyin boş olduğunu. Şerefin, faziletin, iyiliğin, güzelliğin. Gün gelir de sesini bir kerecik duyabilmek için, Vurursun başını soğuk taş duvarlara. Büyür git gide incinmişliğin kırılmışlığın. Duyarsın, Ta derinden acısını, çaresiz kalmışlığın. Sevmek ne imiş bir gün anlarsın. Bir gün anlarsın ne işe yaradığını ellerinin. Niçin yaratıldığını. Bu iğrenç dünyaya neden geldiğini."

Sen benim görmek için bakmaya gerek bile duymadığım ezberimsin.

Çok güzel sözleri vardır

"Bu dünyada neyi en çok istersen o senin imtihanındır."

Gözlerimi yumduğum sırada karşımda beliren karakterler ve hayatlar bana o anı yaşamıştı. Kimdi bilmiyorum ama bana O yazmamı söylemişti. Siyah gözler kirli sakallar... Gerçek gibiydi. Ben onun için yazıyorum .. Hayalim yok iken karşıma rüyada olsa çıkan O kişi için... Bir rüya beni en fazla nereye kadar yükseltir ki..? Başkasının hayalini kendi hayalimmiş gibi kavramak var birde.. Umarım her bölümde hissettiğim duyguları size ulaştırabilirim... *** Genç kız uzun ince parmakları ile dokundu aynada ki yansımasına. Gözleri buğulanırken kayboldu aynada ki yansıma ve usulca fisıldadı. "Ama sen ben olmazsın... Sen O sun... Ve çok güzelsin..." Gözlerinde ki yaşlar usulca akarken yanaklarından görüş alanında ki aynada bir sima daha oluşmuştu. Bu sima önce hayatını mahveden sonra ise tüm hayatı olan O kişiye aitti. Kaşları çatık ve buzdan soğuk sesiyle konuştu. "Sen asla O olamazsın.. Kendini O sanma sakın!" Adamın sözleri hançer gibi saplanırken kızın kalbine kız gözlerini yumdu. Zaten O olmak istemiyordu. Onu bu hale getiren duygudan yoksun olan bu adamdı! Kız tam ağzını açmıştı ki içeri giren küçük kız şaşkınlık içinde Ona baktı.... Ve minik kollarını açarak Ona doğru koştu. Babası kızının neden böyle bir şey yaptığına şaşırırken. Kızının ağzından çıkan kelime Onu beyninden sarstı. "ANNE!.."

Acıdan zevk alınabilir mi? Biri bana bunu Alp ile tanışmadan önce sorsa kesinlikle "HAYIR" derdim. O bütün hayırları mı "MÜMKÜN" kıldı. Bir enkaz olan hayatımı ateşe vermiştim, ateş küle dönüşmüştü, ama o tüm külleri yeniden alevlendirdi. Nazenin üniversite son sınıf öğrencisidir. Hayattan tek istediği acı dolu geçmişinden sıyrılıp yeni bir hayat kurmaktır. Çocukluğunda yaşadığı şiddet dolu günleri unutmaya çabalarken... Ona tüm acıları tekrar hatırlatacak bir adamla tanışır... Bu yakışıklı, zengin ve gizemli adam ona hiç bilmediği zevkler tattıracak, Nazenin'in kapatmaya çabaladığı yaralarını deşerken varlığından bile haberi olmadığı duyularını canlandıracaktır. Acıdan zevk doğarmış bazen. İnletirmiş yeri, göğü. Dokunuşlardan etkiliymiş sert derinin darbesi ve dokunuştan çok kavururmuş bedeni. Ten acıdıkça tutku canlanırmış. Ten acıdıkça bağlanırmış şehvet düğümleri teker teker... Metal kelepçe sıyırdıkça bilekleri çınlamalar, inlemelere, inlemeler, çığlıklara dönüşürmüş. Acıyı istermiş beden acımayı istermiş. Sırf ruhu acımasın diye bedenin acısını kabullenirmiş...

Dünyada minimuma inen insan sayısı beş vampir krallığını büyük bir kriz ve kuraklığa sürüklemiştir. Artık krallar daha vahşi ve kontrol edilemez durumdadırlar. Kral José ise diğerlerinin bilmediği gizli bir silaha sahiptir. Ormanda yaşayan güzeller güzeli bir şifa perisi. Her ne kadar efsane olsa da onu bulacak, yanına alacak ve kanını tüketebildiği kadar tüketecektir. Böylelikle diğer vampir krallıklarını da hakimiyeti altına alacaktır. Aradığı fırsat kucağına düşer ama o bunun farkında olmaz çünkü hafızasını kaybetmiştir. Peki ya perimiz aslında en büyük düşmanının hayatını kurtarırsa? Üstelik bir de aşık olursa? Aera'nın tertemiz kalbi José'nin kanlı planlarına dahil olunca da temiz kalabilecek mi? Yoksa José'nin onu kirletmesine büyük bir tutkuyla izin mi verecek? Aera, milyonlarca vampirin sahip olmak istediği nadide bir elmastan farksız. Söylenebilecek tek şey, İlk kapan kazanır!