Tanıtım bölümüne göz atınız...

"Aşk bana denk gelmez"deyip kekimden ısırdım ve devam ettim "Hem ben keklerim ile mutluyum." Bağdaş kurup iyice yayıldım çimene. Kekimden ısırık aldım ağzımı benim gibi oturan İdil'e doğru açtım. Önce yüzünü buruşturup sonra kekinden yiyip o da benim gibi ağzını açtı. Sonra tekrar bana dönüp "Şu keklere verdiğin değeri bir başkasına verip aşık olsaydın küçük kekleriniz olurdu belki" deyip göz kırptı. "Bir keresinde öyle bir eylemde bulunmuştum. Sen de biliyorsun ki o bana bakmaz. Şimdi sus ve keklerimle baş başa bırak beni. Ben ilerde evde kalırsam kedi değil kek barındırıcam evimde"deyip ikinci kekimi bitirdim. İğrençlik olsun diye yine ağzımı açtım. İdil tek kaşını kaldırıp koluma vurdu. Annemin dışarı çıkıp bize bağırması ile ikimizde birden ayağı kalktık. "Azra sen o beyaz pantolonla çimene mi oturdun kız"diyen annem yanıma gelip popoma vurdu. "Çabuk içeri." İdil annemin ölümcül bakışları sonucu hemen içeri girdi. Annemde girince keklerimi alıp kapıya yöneldim. Olduğum yerde durup arkama baktım. İçim ürpermişti bir anda. Bu aralar sık sık sanki biri beni izliyormuş düşüncesine kapılıyordum.Kimseyi göremeyince kafamı kaldırıp gökyüzüne baktım. "Bakalım bu sene bana neler kazandırıp neler kaybettirecek"deyip içeri girdim. ******* "Olunabilecek en güzel yer,senin olduğun yerdir"diyip saçlarımın arasına küçük bir öpücük bıraktı. Ellerimi tutup "Üşümüşsün"dedi. Ellerimi sıkıca sardı. "Bu elleri hiç bırakmayacağım Azra." Ona sıkıca sarıldım. Kokusunu içime çektim. "Huzurumu bulmuşken bırakmaya niyetim yok."dedim. "Sende ki huzuru benden başkası bilmesin" Kokusu cennetin provasıydı diye klasik bir söz söylemiyordum. Ama çok güzel kokuyordu,çok güzel sarıp sarmalayıp,çok güzel seviyordu. O benim başıma gelen en büyük,en güzel mucizemdi.

Okulda peşindekilere bıçak çekerek kaçan ılgın, ve havalı, herseyi elde edebilen Burak. Şans eseri tanışıp kavgayla da olsa birbirlerine yakınlaşırlar. Birbirleri için ağlayıp,birbirleri için Gülerler. Kendilerine itiraf edemediklerini birbirlerine edince artık her şeyin daha mutlu ve huzurlu olacağını düşünürler. Ta ki başları beladan kurtulmaz hale gelinceye kadar ...

Hangisi daha kötü? En yakın arkadaşlarının ölümünü görmek mi? İçinizden birinin katil olduğunu bilmek mi? SEÇİM SİZİN...

Adam güçlü esen bir Poyrazdı.Kız ise kendi sularında boğulan mavi bir Denizdi.Adam çok acımasız ve kendini düşünürdü.Kız ise hiç bir şeyden habersiz saf bir duru su misaliydi. Genç adam mavi gözlü kıza yaklaşırken ona bakar bakmaz nefesinin kesildiğini hissetti.Genç kızın Bütün vücudu olgun kıpkırmızı bir çilek gibi kokuyordu.Adam bu kokuya resmen 'mest' olmuştu.Hiç bir zaman onu bir kardeş gibi görmemişti. Adam birden kendinden bağımsız bir şekilde ellerini kızın yanaklarına koydu.O anda bütün vücuduna elektirik akımı sarmıştı.Adam her defasında bu karşısındaki kıza sözde baş belası diyordu.Ama normalde o onun tatlı baş belası oluyordu, Derin bir nefes alarak gözlerini kapadı ve kelimeler dökülüverdi dudaklarından.. "Tüm siyahlılığımla gökkuşağın olmaya geldim'' ********* 10/2/217 genç kız edebiyatında birinci sırada!

©Tüm telif hakları saklıdır. Hiç AŞK'ı mecburiyete sığdırmak zorunda kaldınız mı? Mecburen aşık olmak! Saçma ve anlamsız gibi dursa da bazen; Kaderinizin o olduğunu anlamak o kadar zor olmasa gerek! Ne dersiniz?

Aslında ben hayatımda en çok sevilmek değil sevmek istemiştim. Çok sevmek istemiştim. Böyle dolu dolu kocaman. Her sabah işkence gibi gelen okul sabahlarımın bir gün çekilebilir hatta halatla çekilir hale gelebileceği uçsuz bucaksız hayalimin uçurumundan bile geçmezdi. Allah'ın sevdiği kuluymuşum ki hem çok sevmiştim hemde çok ama çok sevilmişti. Söylediğinden değildi bu dediklerim. Hissettiğimdendi. O adam bana beni kocaman sevdiğini hissettirmişti. Bütün hayallerini , umutlarını , kırıklıklarını yıldız yapıp gözlerime koymuştu benim. Deniz gibi bakan kahve rengi gözlerine bende umutlarımı , hayallerimi ve kırıklıklarımı bırakmıştım. Nerede buluşuyordu adam ve kadın o zaman diye sordu bana. Ufuk'da bileşecektik biz. Yıldızlarım onun denizine düşeceklerdi. Ben onda boğulacaktım o bana karışacaktı. 'Denizi yıldızlarına talip güzelim. Düşecekler mi denize?' ------ ''Kadın kitap gibi sevmişti ama adam kitap okumayı sevmezdi'' dedim Meriç'e bakarak. Yine lanet olası gözlerim dolmuştu. Kafasını salladı acıyla gözlerime bakarken. İkimizden canı acıyordu. ''Adam okumayı değil yaşamayı seçerdi çünkü. Kadını okumak değil yaşamak isterdi...'' ------

Ateşin Oğlu Hikayesinin devam kitabıdır. Hikayeyi ve karakterleri anlayabilmek için, önce, onu okumanız gerekmektedir. Tanıtım: Her ateş bir gün söner; külleri yeniden doğacağı günü bekler. Eylül Avcı karanlık bir gecede Aras Karahanlı'yla karşılaştığında hayatının ortasına bir bombanın düştüğünü hissetmişti. Ancak o bomba patladığı zaman duyulacak tek şeyin birbirleri için atan kalplerinin sesi olacağını düşünememişti. Lakin yaşadıkları dünyanın karanlığında bu sesi bastırmaya çalışan kötülükler gizliydi; silah, kan, kirli eller, içinden vicdanın sökülüp çıkarıldığı yürekler... Ateş sönüp küle evrildi, sönmüş bir yangının emaresi olan küller ise kızgın bir lavın iziydi. Peki bu Lav, kanla karışık yağmurlara, güç fırtınalara rağmen coşup yükselebilecek miydi?

Okula geç kalmamak için hızlı hızlı giderken çok beğenerek aldığım ayakkabıcıklarımın bağcıklarınin gazabına uğradım ve yere kapaklanıcakken kolumdan tutulmasıyla yerle öpüşmekten kurtuldum. Kafamı kaldırdığımda teşekkür edicektim ama ultra yakışıklı yunan tanrısı tipli kasları ben burdayım diye bağıran çocuk "Tanışmak istiyorsan düşme numarası yapmana gerek yoktu tamam biliyorum cazibeme karşı koyamıyosun ama daha yaratıcı fikirler bulmalısın bence. "dedi. 04.06.2017 tarihinde Gençkurgu #1.