"- Ja rozumiem, wybaczam ci, wybaczam ci wszystko. Zapomnimy o tym, dobrze? Nie było tematu, nigdy więcej o tym nie wspomnę, obiecuję. Proszę tylko... - Za późno." Bo najgorzej to nie mieć na coś wpływu. Być bezsilnym, stojąc i czekając na kolejny cios. Chwiejesz się, chcesz upaść, bo nie możesz już utrzymać się na nogach, ale nie możesz. Obiecałeś. Nie zawiedziesz. Kolejny raz? Nie ma takiej opcji.

Piszę listy, bo moja terapeutka uważa, że to mi pomoże. Piszę chociaż wiem, że ich nie dostaniesz. Piszę, by uporać się z przeszłością. Piszę i przypominam sobie wszystko co zdołałam ukryć przed samą sobą. Piszę wiedząc, że sprawiłeś, że się uśmiechałam. Piszę pamiętając, że to ty doprowadziłeś mnie do łez. W końcu piszę, bo mam nadzieję, że wyleczę się z miłości do Ciebie. Na końcu duszę się płaczem, bo zrozumiałam, że wciąż mi zależy. Pomimo tego wszystkiego co mi zrobiłeś, pomimo tego jak mnie skrzywdziłeś. ZAKOŃCZONE

Młoda lekarka,która prowadzi spokojne życie w jednym z słoweńskich miast nagle napotyka na swojej drodze gwiazdę słoweńskich skoków. Peter od pierwszego spotkania zakłada sobie za cel dopisanie Rozalii do swoich trofeów. Wieczorek tymczasem stara się odrzucać i zniechęcić do siebie Słoweńca. Co się stanie gdy w grę wejdą uczucia? Czy blondynka wpadnie w pułapkę zastawioną przez słoweńskiego skoczka? Jaką rolę w tym wszystkim odegrają bracia 23-latka?