GÖZLERİNDEKİ KARANLIK Parga Yayınevi aracılığı ile çıktı. Bu hafta içerisinde internette ve tüm kitapçılarda satışa sunuluyor. Umarım en kısa zamanda sizler kitapla ben de sizlerle buluşacağım. Sevgiyle kalın. Aslı *Bölümler kaldırılmıştır. Büyük bir adımla yanımda bitti, aynı tıslama ile dişlerinin arasından sorusunu tekrarladı, "kim vardı Dora?", sakin kalmaya çalıştığı çok belliydi ama zorlanıyordu. Gözlerini kıstı, boynundaki damar sinirden şişmişti. İçinden geçen kanı neredeyse görebiliyordum. O kanda hayat vardı, o kanda şehvet vardı, acı, sevinç, arzu, tüm kainat, ihtiyaç duyduğum her şey Sarp'ın damarının içinden geçip gidiyordu. Göğsü sinirden ve şehvetten hızla inip kalkıyordu, alkolle karışık nefesini içime çekmemeye çalışmak çok zordu. Kolay olmalıydı. Böyle duygular bu kadar zor olmamalıydı. Ama onunlayken hiçbir şey kolay olmuyordu. Salonumda durmuş, neden olduğunu bile bilmediğim bir şekilde birbirimize meydan okuyorduk. Aşktan ve arzudan delirmiş gibiydik, birbirimiz için çıldırıyorduk ama acıtmadan sevmeyi bilmiyorduk.

"Atlamak mı istiyorsun Kayla? O halde durma atla" gözlerimi dikmiş Ona bakıyordum. Gözlerinde gördüğüm neydi? Öfke mi? Hayır. Üzüntü mü? Hayır. Gözlerinde çaresizlik vardı. "Yolun sonuna geldik Pamir" dedim zoraki gülümseyerek. Yolun sonuydu demek ki. Elimi cebime attım. Sigara çıkarıp dudaklarımın arasına koydum. Titreyen ellerimle çakmağı çaktım ve sigaramı yaktım. O koyu lacivert gözleriyle beni süzüyordu. İstediğim tek şey bu sonsuzluğa atlamaktı.

Polisiye roman yazmak için kendini tüm dünyadan soyutlayan bir kız, bir gün karşısındaki apartman dairesine taşınan fazlasıyla tuhaf olan adamdan ilhamla bir dedektif karakter yaratır ve bu sebeple adamı her gün izlemeye başlar. Ve bu, peşinden fazlasıyla ilginç, komik ve romantik olayları da peşi sıra getirecektir. "Masalın başında, zehirli elmayı onun avucuna bırakıp, kendi masalımı terk edeceğim." TÜM HAKLARI, EPSİLON YAYIN EVİ TARAFINDAN KORUNMAKTADIR. ÇALINTI DURUMUNDA, YASAL HAKLARA BAŞVURULACAKTIR.

Hoşçakal & İki Kişilik Yalnızlık Hikayesi Aşkı, yalnızlıktan geçenlerin hikâyesi! Hoşçakal, iki kişilik bir yalnızlık hikâyesi. Bu hikâye geride kalandan gidene bir ağıt. Buradan öteye göçen bir yüreğe yazılan yalnızlık nöbetleri. Henüz silinmedi hiçbirinin yarası benden. Aşk gitti ama acısını bıraktı, izi kaldı. Güz aşkları mevsimine dönünce dönence, pencereye sinmiş insanlar gelir gözümün önüne. Ve yavaş yavaş görünürler etrafta. Kimi yaza girerken terk ettiği aşkını, kimi yaz aşkını düşünür. Kimi ayrılık planlar ama hala yüreği yanar. Kimi terk edilmişliği sindirmeye çalışır. Lakin çok azdır taze aşkı yakalayan. Unutmak; Öldürmek değil mi diğerini! Hani ölüme terk etmek bir yokluğun girdabında! Unutmak; Adını duymamak ve yaşanmış ne varsa Yok saymak... (Tanıtım Bülteninden) Türkçe 224 s. -- 2. Hamur-- Ciltsiz -- 14 x 21 cm İstanbul, 2015 ISBN : 9786051291482 Kategorilere Göz Atın Edebiyat (Roman - Öykü) Yerli / Roman

yoruldum diye haykırasım geliyor sonra yutkunuyorum, gözlerim doluyor susuyorum , içim çığlık çığlığa. .. AŞKININ pesinden koşan pamir ve Ekimin hikayesi bu. Bu çiftler ne zorluklar atlatacak.. Ne acılar cekicek, Birbirlerine aşık olduklarina inanamayacaklar bile. Zorlu BIR ASK Sizleri bekliyorr.. PAMİR ♥EKİM........ IYİ OKUMALARA.......♥♥♥ 😘

Aşkın tesadüflede olduğunu ve birbirini ilk defa gören kız ve erkeğin birden birbirlerini çok sevmesi,aşık olması onların daha çok mutlu olması ve hayatlarını güzel bir şekilde yaşaması büyük bir etkendir. Kızın masumiyetini,duygusallığını,güzelliğine daha çok değinilmiştir Bu yazarın yaşadığı bir aşktır ve olayın kişileri tamamen gerçektir. Yeni nesilin en güzel aşklarından biri diyebiliriz ve rabbim herkese böyle güzel bir aşk nasip eder..... AMİNN diyoruz ve iyi okumalar diliyorum ŞÜKRÜ YILGIN (yazar aynı zamanda hikayeyi yaşayan şanşlı erkektir) ŞULE S.(hikayedeki güzel ve masum kızdır ve sevgilisini çok mutlu eden karakterdir)

Merti beklerken biraz zaman geçmişti. Emre'nin sesi kesildi kapıya yaklaşıp dinledikten sonra orda olmadığını anladım. Gerekli olan eşyalarımı çantama koymuştum. Yavaşca kapıyı açtım Emre yoktu. Tekrar yavaş yavaş adımlarla dış kapıya doğru ilerliyor bir yandanda etrafa göz atıyordum. Telefonum çalınca panikledim ve kapıyıda hızlı bir şekilde açtım. Tam kurtuldum derken Emre kolumdan tutup içeriye sürüklemeye başladı. "Bir yeremi gidiyorsun? Gece yeni başlıyor bizim için Ayşin.! Güzellikle istedim olmadı zorla olacak ozaman.!" Elinden kurtulamıyor sadece yalvarıyordum yanağıma doğru süzülen yaşlarla. Emre bırak lütfen yapmaa bırak..!

"Derin kahverengi gözlerinde bana, bilindiğin kadar kötü olmadığını söyleten bir şeyler var. Ve insanların söyledikleri tek bir kelimeyi bile duymuyorum.Biliyorum ki zaman zaman bulunman gereken yerlere gitmek için ayrılacaksın.Ve ben iyi olacağım."