Çakır Turcan... Bir elimde durdurduğum çığa, bir de elimden çıkan toprağa bakıyordum. Uzun zamandır içimde ki nem salmış korku baş gösterirken bedenim garip tepkiler veriyordu. Bir üniversite öğrencisi gibi olmak, normal bir insan gibi yaşamak neden bu kadar zordu? "İşte sana bundan bahsediyordum, Paradoks erkeği. İçindeki gücün dışarı çıkmasına izin ver" İlk defa bu kadar uzun gördüğüm saça sahip olan kıza baktım. Gözlerinin rengi mavi bile olsa insanların gözlerinden farklıydı. Uzun, siyah ve düz saçlarına uyan beyaz teni de diğer beyaz tenlerden ayrıydı. Başına geçirdiği o taç bile dünyaya ait olmadığının belirtisi iken yanımda uçup, şuan elini yavaş yavaş yanağıma koyması tedirgin etmişti. Geri çekilmedim ve az önce yaptığım şey yüzünden şaşkın ve donuk bakışlarımı, bembeyaz tenin sahibine çevirdim. "Çünkü sen toprak sonomisinin tek türüsün Çakır Turcan" Gözlerimin içine yoğun yoğun bakan kadına daha dikkatli baktım. Eli buz gibi olsa da rahattım. Hiçbir zaman soğuğa karşı bir sıkıntım olmamıştı. "Ve son türün, benim olmasını sabırsızlıkla bekliyorum" ~~~~~~ Çakır Turan : Toprak Sonomisi Zümre Zulan : Su Perisi Not : İlk defa bu isimde yazılan bir kitaptır. Ve ilk defa doğaüstü yazılan kitaplarından, bu kitabı ayıran özellik : Erkeğin yazıp erkeğin konu alınmasıdır.