In every stupid and cliché teen fiction story, there's always the blonde cheerleader that people think is a complete bitch and acts as the sinister antagonist of the story. Sorry to disappoint, but I'm that blonde cheerleader that people think is a complete bitch and acts as the sinister antagonist of the story. Is it my fault that I was born with this hair color or with the blue eyes? Is it my fault that I worked hard to be the leader of the cheer team? And how come there's always this goody-two-shoes who comes in and rains on my parade? Let's list off the criteria: Blonde? Obviously. Blue eyes? Like, as you say, "a reflection of the ocean" Cheerleader? Complete with the uniform. Bimbo? My grades beg to differ. A bitch? I'm not even going to deny it. Antagonist? Well, I'll let you be the judge of that.

"Oh daar heb je die rare Girly Girl weer." Zucht hij. "Noem mij nog een keer zo en.." "En wat? Wordt ik dan ondergekotst met glitters?" Lacht hij. Ik schop hem in zijn unicorn delen. Hij kromp ineen. "Waar was dat voor?" "Ik ben een Girly Girl, maar jij hebt het recht niet om me zo te noemen, glitter hater." Ik doorzoek mijn tas en gooi mijn lelijkste potje glitters over hem heen. "Kappen nou! Je bent een gestoorde psychopaat!" Roep hij terwijl hij zijn hoofd schudt. "Ze is een prinses en jij hebt geen recht om tegen haar te schreeuwen!" Riep iemand. Ik draai me om en zie de populairste jongen van de school. © 2016; Girly-M Niks van dit verhaal mag op welke wijzen dan ook verveelvoudigd worden zonder toestemming van de rechtmatige eigenaar. #36 in romantiek 29-03-16 Deel 1