Onu görünce kalbim sıkıştı. Gerçekten o muydu? Yoksa beynimin oyunu muydu bilmiyorum. Gerçeği ayırt edecek durumda değildim. Bana yaklaştı ve "Kimsin ve burda ne işin var?"dedi. Yıllar geçmiş büyümüş olsa bile mimikleri hala aynıydı. Şimdi kaç yaşındaydı. 17?- 18? "Kime diyorum ben. Allah'ım bana sabır ver."dedi yukarı bakarak. Şaşkınlıktan konuşamıyordum bile. Nihayet konuşacak gücü bulduğumda "Benim Adım İstanbul."derin bir nefes daha alıp "Buraya verdiğim bir sözü tutmaya karar verdim."diye devam ettim.

Merhaba tatlı yazar, Eğer kitap kapağı yapamıyorsan hiç üzülme. Burada istediğin hikayene kapak yapıyoruz. Bunun için kurallara uyman yeterli.

"Hiç kimse masum değildir. Sadece masum görünenler vardır. " Dışı melekler kadar saf içi şeytan kadar kara, soğuk kalpli katil... Duygu Hale Sancar... Etrafı düşmanlarla sarılı, geceleri herkesin korktuğu, gündüzleri başarılı iş adamı... Oğuz Ali Hanedar... Bir yalan Bir intikam Bir aşk Ve geride kalan pişmanlıklar...