anlayan anlamiştir...

Koşuyordu.. Hale ailesinden kaçmak için arkasına bile bakmadan koşuyordu. Hoş arkasına bakacak vakti bile yoktu zaten. Ana yola vardı. Karşıdan siyah bir arabaya eliyle dur işareti yaptı. "Bana yardım et beni buradan kurtar. Lütfen." Arabaya bindi. Aklındakilerle yaşayacakları arasında uçsuz bucaksız bir uçurum vardı. Yağız, Hale'ye tahmin edemeyeceği şeyler yaşatacaktı. ... "Beni kurtardığın için teşekkür ederim ama burada kalamam."dememle yumruğunu sıktığını fark ettim. Hızla beni duvara yaslayarak beni iki kolunun arasına aldı. "Bu kapıdan girmeyi göze aldıktan sonra çıkabileceğini mi sandın?" ... Onun sinirlenmesi, kıskanması, sahiplenmesi, kurallar koyması bu kadar mı kendine yakışırdı? En çokta bu huyunu ve şu sözünü seviyordum: "Beni sinirlendirir, kıskandırırsan bedelini bedeninle ödersin güzelim!" **** Onun kurallarına, zevklerine ne ara bu kadar alışmıştım?